บทนํ
า/๑๔
๒.๔ วั
ฒนธรรมอาหารสํ
าหรั
บผู
สู
งอายุ
ชาวไทยมุ
สลิ
มอํ
าเภอเมื
องสตู
ล
จั
งหวั
ดสตู
ลที่
อยู
ในวั
ยชรามั
กจะอยู
กั
บ
บ
าน ช
วยทํ
างานบ
านบ
างเล็
กๆ น
อยๆ การบริ
โภคมั
กจะเป
นแบบง
ายๆ อาหารที่
บริ
โภคแบ
งเป
น ๔
ประเภทคื
อ อาหารคาว อาหารหวาน เครื่
องดื่
ม และผลไม
ประเภทอาหารคาว แบ
งเป
น อาหารคาว
ประเภทต
ม ได
แก
ปลาต
มส
ม ไก
ต
มกะทิ
ต
มยํ
ากุ
ง อาหารคาวประเภทยํ
า ได
แก
ยํ
ามะม
วง ยํ
า
แตงกวา อาหารคาวประเภทแกง ได
แก
แกงตอแม
ะหรื
อตู
มิ
(แกงกะหรี่
ปลามาเลเซี
ย) แกงป
นดั
ง
แกงป
จรี
อาหารหวาน ได
แก
กล
วยบวชชี
ฟ
กทองเชื่
อม ถั่
วเขี
ยวต
มน้ํ
าตาล กล
วยทอดหรื
อจํ
าปาดะ
ทอด เครื่
องดื่
ม ได
แก
น้ํ
าชา โอวั
ลติ
น นมสด และบริ
โภคผลไม
ตามฤดู
กาล
แหล
งที่
มาของอาหารได
มาจาก แหล
งอาหารตามธรรมชาติ
ในพื้
นที่
ได
จากผลผลิ
ตในครั
วเรื
อน และอาหารที่
ได
จากการแลกเปลี่
ยนซื้
อขายจากตลาด
การประกอบอาหารสํ
าหรั
บวั
ยชราผู
ปรุ
งจะให
ความสํ
าคั
ญเป
นพิ
เศษทั้
งใน
ด
านคุ
ณค
าของอาหารและรสชาติ
เวลาในการบริ
โภคอาหารสํ
าหรั
บวั
ยชรา นิ
ยมบริ
โภคอาหารหลั
ก
วั
นละ ๓ มื้
อ คื
อ มื้
อเช
า มื้
อเที่
ยง และมื้
อเย็
น หรื
อมื้
อค่ํ
า
ชาวไทยมุ
สลิ
มชุ
มชนเก
าเส็
ง ตํ
าบลบ
อยาง อํ
าเภอเมื
อง จั
งหวั
ดสงขลา ที่
อยู
ในวั
ยชราสามารถบริ
โภคอาหารได
แทบทุ
กชนิ
ด
นอกจากอาหารบางชนิ
ดที่
มี
ความเหนี
ยวเกิ
นไป
เพราะวั
ยชราเริ่
มสู
ญเสี
ยฟ
น การประกอบอาหารสํ
าหรั
บวั
ยชราประกอบอาหารรสจั
ด ๑ อย
าง ส
วน
อย
างอื่
นจะเป
นอะไรก็
ได
นิ
ยมนํ
าอาหารทะเลมาประกอบอาหาร เพราะความเคยชิ
นกั
บอาหารทะเล
วั
ยชราบริ
โภคอาหารวั
นละ ๓ มื้
อ คื
อ มื้
อเช
า มื้
อเที่
ยง มื้
อเย็
นหรื
อมื้
อค่ํ
า วั
ยนี้
มี
ลั
กษณะการบริ
โภค
อาหารที่
เรี
ยบร
อย คื
อนั่
งบริ
โภคอาหาร ใช
ช
อนตั
กอาหาร ใช
มื
อในการหยิ
บจั
บอาหารบริ
โภคบ
าง
เช
น อาหารทะเลบางชนิ
ด แม
บ
านจะนํ
าอาหารใส
สํ
ารั
บเฉพาะอาหารคาว ส
วนอาหารหวานและ
ผลไม
จะใส
ภาชนะต
างหาก (ประสิ
ทธิ์
คงธรรม, ๒๕๓๙ อ
างใน ปราณี
จั
นทศรี
, ๒๕๔๗: ๓๐-๓๑)
ความเชื่
อเกี่
ยวกั
บการบริ
โภคอาหารในวั
ยชรามี
มากกว
าวั
ยอื่
นๆ เนื่
องจากวั
ยชรามี
ประสบการณ
และ
ผ
านชี
วิ
ตมามาก วั
ยชราจะเน
นอาหารหลั
กที่
มี
รสจื
ด การประกอบอาหารในบ
านจะขึ้
นอยู
กั
บความ
ต
องการของวั
ยชราเป
นสํ
าคั
ญ อาหารที่
เชื่
อว
าเป
นของแสลงจะถู
กห
ามนํ
ามาประกอบอาหาร และจะ
ห
ามรั
บประทานอาหารบางอย
างที่
คิ
ดว
าเป
นอาหารแสลงโรค หรื
ออาหารที่
ทํ
าให
โรค เช
น วั
ยชราที่
เป
นโรคปวดตามข
อ จะห
ามรั
บประทานอาหารที่
ปรุ
งจากหน
อไม
เนื้
อไก
พั
นธ
เพราะเชื่
อว
าจะทํ
าให
เป
นโรคข
อเสื่
อม อ
อนแอ หกล
มง
าย ไม
มี
แรงในการเดิ
น เป
นต
น (ปราณี
จั
นทศรี
, ๒๕๔๗: ๑๐๕-
๑๑๓)