80
“ไปไชยาเหอ
ไปแลนากว
างใหญ
พ
อแม
เจ
าโหยไหน
โละไครมาร
องที่
หั
วนา
พ
อแม
เจ
าไปตาย
โฉมฉายถู
กพาไปฆ
า
โละไครมาร
องที่
หั
วนา
ช
างน
าสงสารจริ
ง..เหอ
ไชยาเหอ
มี
ท
าน้ํ
าจื
ด
ค่ํ
าค่ํ
ามื
ดมื
ด
น
องตั
กกิ
นได
พุ
มเรี
ยงเจ
าข
า
น้ํ
าเค็
มกั
ดไส
ตั
กกิ
นไม
ได
สํ
าหรั
บแต
ล
างตี
น...เหอ
ไชยาเหอ
มี
หลาเก
าห
อง
มี
โหนดการ
อง
โพธิ์
ทองต
นต่ํ
า
ใครเหลยช
วยแนะ
ใครเหลยช
วยนํ
า
โพธิ์
ทองต
นต่ํ
า
นํ
าน
องให
รู
แห
ง...เหอ”
ภาษาและการศึ
กษาเล
าเรี
ยน
ชาวเกาะสมุ
ยนิ
ยมใช
ภาษาใต
เป
นภาษาที่
ใช
สื่
อสารกั
น
ทั่
วไป หากพิ
จารณาผิ
วเผิ
นอาจมองว
าภาษาเกาะสมุ
ยเหมื
อนกั
บภาษาใต
ทั่
วไป แต
จริ
งๆแล
ว
ภาษาเกาะสมุ
ยจะมี
คํ
าบางคํ
า ที่
มี
รู
ปคํ
าไม
เหมื
อนกั
บภาษาใต
ท
องถิ่
นอื่
น เช
นคํ
าว
า “พรุ
งนี้
”
เกาะสมุ
ยจะใช
คํ
าว
า “ตอเช
า” ในขณะที่
ชาวใต
ท
องถิ่
นอื่
นจะใช
คํ
าว
า “ตอโพรก” และคนบ
านดอน
หรื
อคนสุ
ราษฎร
จะใช
คํ
าว
า “พรุ
งหนี่
” สํ
าเนี
ยงเกาะสมุ
ยในคํ
าบางคํ
า ก็
จะออกเสี
ยงเป
นเสี
ยงจั
ตวา
เช
นคํ
าว
า “ก
ง เบี๋
ยว ได
ด
วย กล
วย อ
อย น
ามเต
า ต
ม” แต
คนบ
านดอนจะออกเสี
ยงของคํ
าเหล
านี้
เป
น
เสี
ยงตรี
เช
น “ก
ง เบี๊
ยว ได
ด
วย กล
วย อ
อย น
ามเต
า ต
ม” หรื
อคํ
าว
า “ว
าไง”.... สํ
าเนี
ยงเกาะสมุ
ย จะ
ออกเสี
ยงว
า “ว
าพรื
อ” แต
คํ
านี้
บ
านดอนจะออกเสี
ยงว
า “ว
าพรื๊
อ” และปากพนั
งจะออกเสี
ยงว
า “ว
า
พรื่
อ” เนื่
องจากอํ
าเภอเกาะสมุ
ยมี
ชาวนครศรี
ธรรมราช โดยเฉพาะชาวขนอม และและชาวกาญจนดิ
ษฐ
จั
งหวั
ดสุ
ราษฎร
ธานี
อพยพมาตั้
งถิ่
นฐานอยู
ทั่
วไป ภาษาเกาะสมุ
ยจะมี
คํ
าและสํ
าเนี
ยงคล
ายกั
บ ภาษา
กาญจนดิ
ษฐ
และภาษาขนอม
ในส
วนของการศึ
กษาเล
าเรี
ยนชาวเกาะสมุ
ยสมั
ยก
อนนิ
ยมส
งลู
กหลานโดยเฉพาะลู
กชาย
ให
ศึ
กษาเล
าเรี
ยนตามวั
ด เนื่
องจากกระบวนการศึ
กษาขั้
นพื้
นฐานสมั
ยก
อนยั
งไม
ครอบคลุ
มในพื้
นที่
ประกอบกั
บชาวเกาะสมุ
ยมี
ความผู
กพั
นและศรั
ทธาในศาสนาเป
นอย
างยิ่
ง วั
ดจึ
งเป
นศู
นย
รวมจิ
ตใจ
และแหล
งให
ความรู
ของชาวบ
าน เด็
กผู
ชายเมื่
ออายุ
อยู
ในเกณฑ
บวชเรี
ยนได
พ
อแม
ก็
มั
กนิ
ยมให
ลู
ก
บวชเป
นสามเณรก
อน เพื่
อที่
จะได
ศึ
กษาหลั
กคํ
าสอนของศาสนาและเรี
ยนหนั
งสื
อควบคู
ไปด
วย
การเรี
ยนกั
บพระที่
วั
ดมี
การฝ
กอ
านหนั
งหนั
งสื
อแบบเรี
ยนจิ
นดามณี
และให
หั
ดอ
านนิ
ทานพื้
นบ
าน