Page 89 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

79
ตํ
าราความรู
ทั่
วไป ยั
นต
ฤกษ
ยาม ตํ
าราทํ
านา ตํ
าราบี
บนวด ตํ
าราปลู
กเรื
อน ทํ
าขวั
ญนา คาถาไล
ผี
ตํ
าราตั
ดพร
าว ตํ
ารายกข
าว ตํ
าราป
ดพิ
ษ ตํ
าราทํ
าขวั
ญเรื
อ และตํ
าราควายชน เป
นต
น วรรณกรรมที่
ขึ้
นชื่
อของเกาะสมุ
ยที่
เป
นรู
จั
กกั
นทั่
วไป ได
แก
นายดั่
น โคบุ
ด สุ
วรรณสาม พระวรวงศ
พระสุ
ธน -
มโนห
รา นายทน - นางบั
วโทน ไกรสิ
ทธิ์
กายนคร เป
นต
น (วั
ลยาณี
วี
ระพานิ
ชย
และกลุ
ม, 2527)
การละเล
การละเล
นพื้
นเมื
องของเกาะสมุ
ย เป
นความบั
นเทิ
งรื่
นเริ
งที่
จั
ดขึ้
นโดยเน
ผู
ชมเป
นหลั
ก มี
ผู
แสดงหรื
อคณะผู
แสดงเป
นผู
ให
ความบั
นเทิ
ง วั
ตถุ
ประสงค
เพื่
อความสนุ
กสนาน
เพลิ
ดเพลิ
นอั
นเป
นการผ
อนคลายความเหน็
ดเหนื่
อย ตรากตรํ
าจากการทํ
างาน เช
น การเล
นหนั
ตะลุ
ง หรื
อโนรา การละเล
นบางอย
างเกิ
ดขึ้
นเพื่
อการเฉลิ
มฉลอง หรื
อเพื่
อแสดงความยิ
นดี
ในโอกาส
ที่
บุ
คคลหรื
อสั
งคมประสบความสํ
าเร็
จในชี
วิ
ต เช
น การรํ
าโนราคล
องหงส
ในการโกนจุ
ก นอกจากนี้
มี
การละเล
นหลายอย
างเกิ
ดขึ้
นเพื่
อเป
นพุ
ทธบู
ชาหรื
อเกี่
ยวกั
บการบุ
ญการกุ
ศล เช
น การเล
นเพลงเรื
เพลงแห
นาค ลิ
เกป
า เป
นต
น ในบรรดาการละเล
นที่
เป
นที่
นิ
ยมของชาวเกาะสมุ
ย คื
อ หนั
งตะลุ
งที่
มี
ชื่
อเสี
ยงของเกาะสมุ
ยในอดี
ตมี
หลายคณะ แต
ป
จจุ
บั
นได
ล
มหายตายจากกั
นหมดแล
ว คณะที่
ยั
งมี
การละเล
นอยู
บ
าง แต
ป
จจุ
บั
นย
ายมาพํ
านั
กที่
อํ
าเภอพุ
นพิ
น คื
อ หนั
งศรี
พั
ฒน
เกื้
อสกุ
ล เป
นนายหนั
ที่
มี
ถิ่
นกํ
าเนิ
ดในเกาะสมุ
ย มี
ลู
กศิ
ษย
ลู
กหาจํ
านวนมากที่
มี
ชื่
อเสี
ยงในอํ
าเภอเกาะสมุ
ย ได
แก
หนั
วิ
โรจน
เกาะสมุ
ย หนั
งอู
ต เฉวง หนั
งจุ
ม บางปอ หนั
งนิ
รั
นดร
หน
าเมื
อง หนั
งไข
นุ
ย ดอนทราย
หนั
งแก
ว เกาะพะงั
น หนั
งเจริ
ญ เกาะพะงั
น หนั
งตั้
ม ศ.ศรี
พั
ฒน
หนั
งระเบี
ยบ ศ.ศรี
พั
ฒน
และ
หนั
งแก
ว ศ.ศรี
พั
ฒน
เพลงกล
อมเด็
การกล
อมเด็
กให
นอนหลั
บในชุ
มชนเกาะสมุ
ย เป
นวั
ฒนธรรม
ท
องถิ่
นอย
างหนึ่
งที่
สะท
อนให
เห็
นความเชื่
อและค
านิ
ยมของคนในท
องถิ่
น ชาวเกาะสมุ
ยในอดี
เรี
ยกเพลงชนิ
ดนี้
ว
าเพลงร
องเรื
อ เนื่
องจากวั
ฒนธรรมการเลี้
ยงเด็
กสมั
ยก
อนนิ
ยมเลี้
ยงในเปลผ
สั
นนิ
ษฐานว
าน
าจะเป
นเพราะลั
กษณะของเปลที่
ใช
ผ
าผู
กมี
รู
ปร
างคล
ายเรื
อจึ
งเรี
ยกว
าเพลงร
องเรื
ดั
งบทร
องที่
ถ
ายทอดจากปากสู
ปากสื
บทอดต
อๆ กั
นมาว
“ร
องเรื
อเหอ
ร
องโร
กั
นทั้
งบ
าน
ไม
ใช
เรื่
องของท
าน
ท
านเหอ อย
าเก็
บไปใส
ใจ
ร
องเรื
อชาหลาน
ไม
เกี่
ยวไม
พานไปหาใคร
ท
านอย
าเก็
บมาใส
ใจ
ร
องเรื
อชาหลาน …เอง”
อํ
าเภอเกาะสมุ
ยมี
สภาพเป
นเกาะและมี
การติ
ดต
อสั
มพั
นธ
กั
บผู
คนแผ
นดิ
นใหญ
ที่
มี
อาณา
เขตติ
ดต
อทะเลมายาวนาน เคยอยู
ภายใต
การปกครองของเมื
องไชยา ทํ
าให
ผู
คนทั้
งสองอํ
าเภอนี้
มี
ความใกล
ชิ
ดกั
นดั
งเนื้
อหาตอนหนึ่
งของเพลงกล
อมเด็
กที่
ผู
เฒ
า ผู
แก
เล
าสื
บต
อกั
นมาว