27
การติ
ดต
อกั
นเป
นกระบวนการ ที่
มี
การให
และการรั
บเมื่
อมี
การปะทะสั
งสรรค
ระหว
างวั
ฒนธรรมของ
แต
ละสั
งคมแต
ทั้
งนี้
ขึ้
นอยู
กั
บสภาพของสั
งคมแต
ละแห
งนั้
นด
วย ในการแพร
กระจายทางวั
ฒนธรรม
ที่
สํ
าคั
ญอาจแบ
งออกเป
น 2 ชนิ
ดคื
อ ชนิ
ดแรกที่
เป
นการแพร
กระจายแบบย
ายที่
ใหม
เป
นลั
กษณะที่
เกิ
ดขึ้
นเมื่
อคนแต
ละคนหรื
อแต
ละกลุ
ม ซึ่
งมี
ความคิ
ดอย
างใดอย
างหนึ่
ง เคลื่
อนย
ายจากสถานที่
หนึ่
งไปอี
กสถานที่
หนึ่
งจึ
งเท
ากั
บเป
นการกระจายความคิ
ดนั้
นไปยั
งถิ่
นใหม
นั่
นเอง ส
วนชนิ
ดที่
สอง
เป
นการแพร
กระจายแบบขยายออกไป มี
ลั
กษณะที่
ความคิ
ดจะกระจายไปทั่
วหมู
คนจากพื้
นที่
หนึ่
ง
ไปสู
อี
กพื้
นที่
หนึ่
งขยายออกไปเรื่
อยๆ ทํ
าให
จํ
านวนผู
รู
ความคิ
ดนั้
นมากขึ้
น และพื้
นที่
ที่
เกิ
ดขึ้
นที่
เกิ
ด
เหตุ
การณ
นั้
นก็
จะขยายกว
างขึ้
น ทั้
งในรู
ปบแบบลํ
าดั
บขั้
น แบบติ
ดต
อและแบบกระตุ
น ซึ่
งการ
แพร
กระจายของวั
ฒนธรรมนอกจากจะเสื่
อมลงตามเวลาและระยะทางแล
วยั
งมี
อุ
ปสรรคขั
ดขวาง
การแพร
กระจาย (บงกชรั
ตน
เตชะไตรศั
กดิ์
, 2541) อี
กทฤษฎี
หนึ่
งที่
สํ
าคั
ญคื
อ
ทฤษฎี
การ
ผสมผสานทางวั
ฒนธรรม
ในการผสมผสานทางวั
ฒนธรรมเป
นวิ
ธี
การที่
รั
บเอาวั
ฒนธรรมของ
สั
งคมอื่
นมาปฏิ
บั
ติ
เช
น เมื่
ออยู
ในสั
งคมใดก็
ต
องรั
บเอาวั
ฒนธรรมของสั
งคมนั้
นมาปฏิ
บั
ติ
ถ
าหาก
วั
ฒนธรรมที่
รั
บมากลายเป
นสิ่
งหนึ่
งที่
ปฏิ
บั
ติ
สื
บต
อกั
นมา การผสมผสานก็
จะเกิ
ดขึ้
น เช
น คนไทยไป
อยู
ต
างประเทศนานๆ ติ
ดนิ
สั
ยดื่
มน้ํ
าชาหรื
อกาแฟ เมื่
อกลั
บมาอยู
ในประเทศไทยแล
วก็
ยั
งคงปฏิ
บั
ติ
เช
นนั้
น ก็
เท
ากั
บว
าเป
นการรั
บเอาวั
ฒนธรรมดั
งกล
าวนี้
มาปฏิ
บั
ติ
จนกลายเป
นส
วนหนึ่
ง
ของพฤติ
กรรมที่
กระทํ
าตามปกติ
อี
กทั้
งการผสมผสานทางวั
ฒนธรรมจะมี
มากเมื่
อสั
งคมหนึ่
งถู
กรุ
กราน
ฝ
ายชนะจะพยายามบั
งคั
บให
พวกแพ
ปฏิ
บั
ติ
ตามแบบอย
างวั
ฒนธรรมของตน (นงเยาว
ชาญณรงค
,
2542) นอกจากนี้
ยั
งมี
ทฤษฎี
สั
ณฐานวั
ฒนธรรม
หรื
อทฤษฎี
ว
าด
วยรู
ปลั
กษณ
ของวั
ฒนธรรม
ซึ่
งทฤษฎี
นี้
เป
นทฤษฎี
ของเบเนดิ
ค (Ruth Benedict) ที่
กล
าวว
าวั
ฒนธรรมเกิ
ดจากความพยายาม
ของมนุ
ษย
ในการแก
ไขป
ญหาต
างๆ ที่
มนุ
ษย
ประสบในชี
วิ
ตประจํ
าวั
น มนุ
ษย
ต
างเผ
าพั
นธุ
จะ
เลื
อกสรรวิ
ธี
การแก
ป
ญหาเหล
านี้
ต
างกั
น ยั
งผลให
ลั
กษณะของพฤติ
กรรมของมนุ
ษย
เผ
าพั
นธุ
ต
างๆ
เหล
านี้
ไม
เหมื
อนกั
น ลั
กษณะของพฤติ
กรรมจะได
รั
บการเลื
อกสรรและพั
ฒนาต
อไปเรื่
อย ๆ
จนกระทั่
งกลายมาเป
นแบบแผน ซึ่
งมนุ
ษย
ส
วนใหญ
ในสั
งคมยอมรั
บว
าดี
งามและถื
อปฏิ
บั
ติ
สื
บต
อ
กั
นมา และซึ่
งเชื่
อว
าแต
ละสั
งคมจะมี
หลายแบบอย
างแตกต
างกั
น นอกจากนี้
ตามแนวคิ
ดของ
มาร
กาเรต มี
ทด
(Margaret Mead) นั
กมานุ
ษยวิ
ทยาที่
มี
ชื่
อเสี
ยงในคริ
สต
ศตวรรษที่
20 กล
าวว
า
ทฤษฎี
นี้
วั
ฒนธรรมมี
อิ
ทธิ
พลต
อพั
ฒนาการทางบุ
คลิ
กภาพโดยสภาพแวดล
อมที่
ถู
กกํ
าหนดด
วย
วั
ฒนธรรม การรั
บรู
และความคิ
ดของมนุ
ษย
จะมี
อิ
ทธิ
พลต
อการเรี
ยนรู
ทางวั
ฒนธรรม มากกว
าการ
เลี้
ยงดู
อบรมตั้
งแต
เด็
ก และเชื่
อว
าบุ
คลิ
กภาพและพฤติ
กรรมของมนุ
ษย
ถู
กหล
อหลอมด
วยอิ
ทธิ
พล
ของวั
ฒนธรรมและสภาพแวดล
อม (มหาวิ
ทยาลั
ยสุ
โขทั
ยธรรมาธิ
ราช, 2544)