Page 33 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

23
ดานความเมตตา-กรุณา เชน การชวยผูเจ็บปวย มี ความทุกข คุณธรรมความกตัญูกตเวที ฯลฯ
กระบวนการเรียนรู และความรูที่ เกิดขึ้ น จึงมิ ได ถูกใช เพื่อพั ฒนาความสัมพันธ เชิงอํานาจหรื อ
ส งเสริมการเอาเปรียบเบี ยดเบียนกัน ในทางตรงข าม ความรูจะได รับการกํากั บด วยคุณธรรม
เพราะผูที่สังคมยอมรับวามีความรู เป น “ผูรู” จะต องมีคุณธรรมดวยเสมอ การเรียนรูที่บูรณาการ
ทั้งเนื้ อหา แหลงเรียนรู และกระบวนการอยางหลากหลายโดยไมแยกออกจากวิถี ชีวิตจริ งของ
บุคคลและชุ มชน นอกจากมีผลใหการเรียนรู เกิดขึ้นอยางกวางขวาง โดยต อเนื่องตลอดเวลาและ
ตลอดชีวิตแลว ยังสามารถตอบสนองตอเงื่อนไขของบุคคลแตละคนไดอยางมีประสิทธิภาพ เพราะ
โดยข อเท็จจริ งแลว มนุษยแตละคนมี ความสามารถในการเรียนรู แตกตางกั น มีความถนัด ทักษะ
ฉั นทะ และจุดมุงหมายของการเรี ยนรูที่ แตกตางกันไป ความหลากหลายในการตอบสนองความ
เฉพาะดั งกล าว สงเสริ มใหกระบวนการเรียนรูของชุ มชนมีประสิทธิภาพในการถายทอดค านิยม
แบบแผนของวิถี ชีวิตบุคคลและชุมชนไปสูคนรุ นตอไปได ทําใหชุ มชนเปนป กแผน ในขณะที่บุคคล
แตละคนก็สามารถพัฒนาศั กยภาพในการดํารงชีวิต การทํามาหากิน การแกไขปญหาของตนเอง
ทั้ง ๆ ที่กระบวนการเรี ยนรูหลายด านจะอยูในลักษณะการเลียนแบบ ทองจํา จดจํา หรือ"การรับรู"
เพื่อทํ าตามอยาง แตเนื้ อหาของการเรียนรูที่เปนเรื่ องในวิถีชี วิตจริง ไดสรางเงื่อนไขใหผู เรียนต อง
ปฏิบั ติดวยตนเอง ไมวาการฝกฝนดานกายภาพหรือดานจิตใจ ก็ ตองผานกระบวนการคิด การใช
เหตุผล ไม สามารถจะใชแตความจํ าเพียงอยางเดียวล วน ๆ ไดในระหวางปฏิ บัติเอง ในขณะเดียวกัน
ลั กษณะของกระบวนการเรียนรูในสั งคมยุคชุ มชนที่มีความหลากหลายหรือแตกต างกันมีผลให
กระบวนการเรียนรู พั ฒนาสร างใหม ในสิ่งที่ ถ ายทอดไปด วย เนื่องจากเป นการเรี ยนรู แบบ
มีปฏิ สั มพันธ มีการปฏิ บัติ ฝ กฝน และการคิด อยู ตลอดเวลาในทุกเนื้อหาและมี การทดสอบ
ประเมินผลดวยการปฏิ บัติจริ ง กระบวนการเรียนรูจึงสงผลใหบุคคลมีความสามารถพัฒนาความรู
ใหม ไดดวย ประกอบกับโครงสรางทางสังคมแบบแนวราบ และความสั มพันธเชิงสังคมของชุมชน
ก็ ยิ่งเอื้อใหเกิดการแลกเปลี่ยนการเรี ยนรูระหว างบุคคลไดมากขึ้น จนกระทั่งสั่งสมเป นภูมิปญญา
ทองถิ่นที่ช วยใหชุมชนแตละแหลงดํารงอยูไดอยางมั่นคง
วัฒนธรรมการทํางานของผูคน
วัฒนธรรมตางชาติตอการเปลี่ยนแปลงทางสั งคมและวัฒนธรรมที่เปนวัฒนธรรม
การทํ างานมีนักวิชาการหลายทานไดใหความหมายและนัยแตกต างกันกล าวคือ วั ฒนธรรมการ
ทํางานตามแนวคิดของเฉลียว บุ รีภักดี (2527) หมายถึ งแบบแผนการดําเนินชีวิตด านการทํางาน
ของสมาชิกในสังคม รวมถึงกิจกรรมทุกอย างที่มีลั กษณะเปนการทํางาน แตสํ าหรับประเวศ วะสี
(2528) วั ฒนธรรมการทํางานในสั งคมไทยมีการเปลี่ยนแปลงอย างรวดเร็ วกอให เกิดความ