Page 225 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

215
ด
านสั
งคม ได
แก
มี
การแพร
ระบาดของยาเสพติ
ดประเภทต
าง ๆ ตามสถานบั
นเทิ
งและแหล
งท
องเที่
ยว
ขาดความปลอดภั
ยในชี
วิ
ตและทรั
พย
สิ
น มี
แรงงานต
างด
าว และกลุ
มมิ
จฉาชี
พ เข
ามาหากิ
นในพื้
นที่
ด
านวั
ฒนธรรม เนื่
องจากมี
การจั
ดกิ
จกรรมฟู
ลมู
นปาร
ตี้
ในทุ
กคื
นวั
นเพ็
ญขึ้
น 15 ค่ํ
าของทุ
กเดื
อน ทํ
าให
เกิ
ดป
ญหาด
านความเสื่
อมโทรมของวั
ฒนธรรม เช
น การแต
งงานกั
บชาวต
างชาติ
มี
วั
ฒนธรรมการเป
ภรรยาชาวต
างชาติ
แบบระยะสั้
น ๆ ซึ่
งในช
วงเทศกาลงานฟู
ลมู
นปาร
ตี้
จะมี
มากขึ้
น นอกจากนี้
ยั
งมี
การ
เปลื
อยกายอาบแดด การกอดจู
บ การแต
งกายโป
เปลื
อยไม
ปกป
ด การมั่
วเมาเสพยาในที่
สาธารณะอี
ด
วย
2. พลวั
ตและการเปลี่
ยนแปลงทางสั
งคมและวั
ฒนธรรมของชุ
มชนอํ
าเภอเกาะ
สมุ
ยและอํ
าเภอเกาะพะงั
น ช
วงหลั
งแผนพั
ฒนาเศรษฐกิ
จและสั
งคมแห
งชาติ
ฉบั
บที่
4 -
ป
จจุ
บั
น (พ.ศ. 2553)
พลวั
ตการเปลี่
ยนแปลงทางสั
งคมและวั
ฒนธรรม หมายถึ
ง การปรั
บเปลี่
ยนไปตามภาวะ
ปกติ
หรื
อตามครรลองการดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตของชุ
มชนในมิ
ติ
ทางสั
งคมและวั
ฒนธรรม ซึ่
งการ
เปลี่
ยนแปลงทางสั
งคมและวั
ฒนธรรมเป
นสิ่
งที่
หลี
กเลี่
ยงไม
ได
สั
งคมจะต
องมี
ความเป
นป
จจุ
บั
เสมอ การเปลี่
ยนแปลงดั
งกล
าวไม
ได
เกิ
ดจากสาเหตุ
ใดสาเหตุ
หนึ่
งเพี
ยงอย
างเดี
ยว แต
มี
ป
จจั
หลายอย
างที่
ทํ
าให
เกิ
ดการเปลี่
ยนแปลง เช
น เทคโนโลยี
ศาสนา ค
านิ
ยม และเศรษฐกิ
จ โดยอาจ
เป
นไปอย
างช
าๆ หรื
อเป
นไปอย
างรวดเร็
วก็
ได
ทั้
งนี้
ขึ้
นอยู
กั
บป
จจั
ยที่
เป
นแรงเสริ
มหรื
อแรงต
านการ
เปลี่
ยนแปลงที่
เกิ
ดจากพลั
งของผู
คนในสั
งคมนั้
น ๆ
สภาพสั
งคมและวั
ฒนธรรมของผู
คนในเกาะสมุ
ยและเกาะพะงั
นในอดี
ต เป
นสั
งคมแบบ
เกษตรกรรม มี
ชี
วิ
ตความเป
นอยู
ที่
เรี
ยบง
าย มี
ความสงบสั
นติ
สุ
ข อยู
ท
ามกลางธรรมชาติ
ที่
อุ
ดม
สมบู
รณ
ผู
คนพึ่
งพาธรรมชาติ
ในการประกอบอาชี
พ สร
างบ
านเรื
อนที่
อยู
อาศั
ย และสร
างผลผลิ
ที่
เพี
ยงพอสํ
าหรั
บบริ
โภคในครั
วเรื
อน ดั
งที่
ปรากฏหลั
กฐานในหนั
งสื
อชี
วิ
วั
ฒน
ซึ
งเป
นบั
นทึ
กของ
สมเด็
จพระเจ
าบรมวงศ
เธอเจ
าฟ
ากรมพระยาภาณุ
พั
นธุ
วงศ
วรเดช เพื่
อรายงานการเสด็
จตรวจ
ราชการหั
วเมื
องป
กษ
ใต
ทู
ลเกล
าฯถวายพระบาทสมเด็
จพระจุ
ลจอมเกล
าเจ
าอยู
หั
ว เมื่
อป
พ.ศ. 2427
ทรงกล
าวถึ
งวิ
ถี
ชี
วิ
ตของชาวเกาะสมุ
ยและเกาะพะงั
นว
า สภาพความเป
น อยู
ของผู
คนทั้
งสองเกาะนี้
มี
ความเป
นอยู
อย
างเรี
ยบง
าย โดยมากจะประกอบอาชี
พการเกษตรและทํ
าประมงพื้
นบ
านเพื่
อการ
ยั
งชี
พ มี
การพึ่
งพาธรรมชาติ
ที่
อุ
ดมสมบู
รณ
ในการดํ
ารงชี
วิ
ต การเดิ
นทางติ
ดต
อกั
บพื้
นที่
ภายนอกจะ
ใช
เรื
อเป
นหลั
ก โดยเฉพาะด
านการค
าส
วนใหญ
จะเป
นพ
อค
าชาวจี
นที่
เดิ
นเรื
อสํ
าเภามาค
าขาย
บริ
เวณชายฝ
วิ
ถี
ชี
วิ
ตของผู
คนในเกาะสมุ
ยและเกาะพะงั
นในอดี
ตเรื่
อยมาจนถึ
งช
วงก
อนแผนพั
ฒนา
เศรษฐกิ
จและสั
งคมแห
งชาติ
ฉบั
บที่
4 (พ.ศ. 2520)
เป
นสภาพสั
งคมและวั
ฒนธรรมที่
มี
การ