Page 21 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

11
หมายถึง ผลรวมของระบบความรู ความเชื่อ คานิยมทางสังคมซึ่ งอยู เบื้องหลังพฤติ กรรมของ
มนุษย กฎระเบียบหรือมาตรฐานของพฤติกรรมที่คนในสั งคมยอมรับวิถี ชีวิตของคนในสั งคม ดังนั้น
วัฒนธรรมตามที่กลาวมาโดยสรุ ปแลวเป นวิถี ชีวิตรวมกันของกลุ มชนในสิ่งแวดลอมหนึ่ง เนื่ องจาก
สิ่ งแวดลอมแตกตางกันในแตละแหง วัฒนธรรมของแต ละแหงจึงมี ความหลากหลาย มีลั กษณะ
เฉพาะตัวที่ โดดเดนเปนเอกลักษณ วัฒนธรรมเปนทุนของกลุมชนที่ช วยใหเกิดการรวมตัวกัน แสดง
ถึงความเป นกลุมพวกเดี ยวกัน ทําใหมีการดํารงชีวิตอยู รวมกันไดอยางมีความสมดุล ซึ่งเห็นไดจาก
ความเปนชาติหรือประเทศ
วัฒนธรรมมีวิวัฒนาการในรู ปแบบตางๆ ตามทรรศนะของอมรา พงศาพิ ชญ (2546)
วัฒนธรรมในระยะแรกเริ่มมนุษยอยูเปนครอบครัวมี ความสามารถเขาใจกันและประพฤติปฏิบั ติตอ
กันได โดยไมมีความขัดแยงเทาใดนัก วัฒนธรรมที่เกิดขึ้นในสังคมเปนการตอบสนองความตองการ
ทางสั งคมซึ่งมี การเรียนรู และถายทอดจากรุ นหนึ่งไปสูอี กรุนหนึ่ ง ดังนั้ นวัฒนธรรมอาจเกิ ดจาก
ความตองการของมนุ ษยเพื่ อความอยู รอด มีการปรั บเปลี่ยนด วยเงื่ อนไขของกาลเวลาและ
สิ่ งแวดล อม จนกระทั่ งกลายเปนเอกลักษณภาพลักษณเฉพาะของกลุ มสั งคมนั้นๆ ซึ่งมี ความ
แตกตางกั น ซึ่งเอกลักษณของวั ฒนธรรม วศิน อิงคพัฒนากุล (2548) ไดอธิบายถึ งคุณสมบัติ
วัฒนธรรมวามีความสั มพันธระหว างมนุษย กั บมนุษย และมนุษย กั บธรรมชาติและสิ่งแวดล อม
ซึ่งตองอาศั ยระยะเวลาในการสรางวัฒนธรรมและการเรียนรู นอกจากนี้การเรียนรู วัฒนธรรม
นอกจากเป นการกระทําในสั งคมเดียวกันยังกระทํากั นระหวางสังคมหรือระหว างประเทศอีกดวย
ความยากลํ าบากของการเรี ยนรูระหว างสั งคมหรื อประเทศชาติ คื อ การตระหนั กหรื อเห็น
ความสําคัญของวัฒนธรรมที่แตกตางกันวาเมื่อเรียนรู แลวจะนํามาใชใหเกิดประโยชนแกสั งคมและ
ประเทศชาติอย างไร สิ่งดั งกลาวนี้บางครั้งจึงเป นอุปสรรคต อการเรียนรู ไมนอย อยางไรก็ตาม
กระบวนการเรี ยนรูก็ คงดํ าเนินไปเรื่ อย ๆ ทั้ งปจเจกบุ คคล และกลุ มคนหรื อประเทศชาติ ซึ่ง
พฤติกรรมเหลานี้ จะมีการถายทอดไปยั งชนรุ นหลั งและเปนพฤติ กรรมที่เปลี่ ยนแปลงไปตาม
ประสบการณ ดั งนั้นพฤติ กรรมของมนุษย จึงเป นผลมาจากการเรียนรู สําหรับผลที่ เกิดจากการ
เรี ยนรูปรากฏเปน 2 ลั กษณะ คือ ลั กษณะวัฒนธรรมทางวั ตถุ และวัฒนธรรมที่ไมใชวัตถุ ซึ่ง
วัฒนธรรมทางวัตถุ (Material culture) เปนผลผลิตทางวั ฒนธรรมที่สามารถจับและมองเห็นได
ดวยตาหรือเปนสิ่งที่สามารถสัมผัสถูกตองทางกาย เชน อาคาร สถานที่ สิ่งของ สิ่ งประดิษฐตางๆ
เปนตน ส วนวัฒนธรรมที่ ไมใชวัตถุ (Non- Material culture) เป นวัฒนธรรมที่ เกี่ยวกับความเชื่อ
ศาสนา ความรู สึกนึกคิ ด อุดมการณ คานิยม ภาษา ศิลปะและประเพณีพิ ธีกรรมตาง ๆ เปนตน
อันเปนสิ่งที่อยูในความทรงจํา หรือผูกพันจิตใจของคนหรือเปนสิ่งที่ ไมสามารถจะมองเห็นหรือจับ