Page 177 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

167
ขยันหมั่นเพี ยรในการทํากิน ก็ ยกสวนที่อยูใกลขอบถนนให แตถ าคนไหนมีพฤติ กรรมเกเรไมเอา
ถายก็ดัดสันดานให รูถึ งความยากลําบาก ดวยการยกสวนมะพราวที่ อยูขอบถนนและอยูลึกติ ดริม
ทะเลให” ตอมาการผลิ ตมะพราวเริ่ มลดนอยลงเพราะพื้นที่การปลูกลดลง ชาวเกาะสมุยไมนอยที่
ยอมขายที่ดินใหกั บนายทุนในประเทศและต างประเทศ เพื่อสรางอสังหาริมทรัพยและจับจองที่ดิน
เพื่อการค า ปจจุ บันการผลิ ตมะพราวไดถู กฟ นฟูและแปรรูปผลิตภัณฑเครื่ องสํ าอางไดรับความ
สนใจและมี ผูบริโภคภายในประเทศและต างประเทศ เชน ผลิ ตภัณฑภายใตสั ญลักษณ “สปาโก”
ซึ่ งเป นผลิตภั ณฑแปรรู ปมะพร าวรายใหญที่สุ ดในอํ าเภอเกาะสมุย ใช วัตถุดิบการผลิ ตที่ เปน
มะพราวเกาะสมุย มีเครื อขายการผลิ ตเปนกลุ มทําให นักทองเที่ยวหลายกลุมไดรู จักการผลิตที่นี้
แตอยางไรก็ตามมะพราวพื้นที่เกาะสมุยก็มิไดเพาะปลูกใหเทากับพื้นที่มะพราวในอดีตได แมจะมี
โครงการของภาครัฐรวมกับเอกชนรณรงค โครงการคืนมะพร าวเกาะสมุย เพราะสิ่ งที่รับปจจุ บันใน
การผลิตมะพราวคื อผลกระทบจากศัตรูพื ชทําลายยอดออนของตนมะพราวและสภาพอากาศที่
แปรปรวน อีกทั้งผูคนสวนใหญ ใหความสนใจการทํ าธุรกิจทองเที่ ยวมากกวาการทําสวนมะพราว
เหมือนในอดี ตที่ผานมา (เสนีย ใจเย็นและสํานวน ใจเย็น, สัมภาษณเมื่ อวันที่ 16 พฤษภาคม
2554) ส วนการผลิตและบริ โภคผักพื้ นบ านของคนเกาะสมุ ยและเกาะพะงัน เดิมมี การปลู ก
ผักพื้นบานตามบริเวณบานเรือน และมี การแบงป นกันเพื่อนบาน เชน ผักบุง พริก มะเขือ ถั่ว ผักกูด
กระถิน ใบทองหลาง เล็บครุ ฑ เปนตน ซึ่ งเปนผั กที่ใชรับประทานร วมกับอาหารประเภทอื่ น ๆ
เรียกรวมกันวา “ผักเหนาะ” บางจังหวัดเรียกว า “ผักเกล็ด” หรื อ “ผักเหมือด” ผักที่ นิยมนํามากินกับ
น้ําพริกกั นมากคือ สะตอ ใบและยอดมะกอกออน ลู กเนียง ลูกเนียงหมาน ใบแมงลัก ใบโหระพา
ลูกฉิ่ง ยอดมั งคา ยอดมะตู ม ยอดจิก ยอดมะมวง ลู กละไม ลูกเหรียง เปนตน
นอกจากการผลิตและบริโภคพืช ผักและผลไมเป นอาหารแลว การผลิตและบริโภคสัตว ก็
เปนสิ่งจํ าเปนในชี วิตของผู คน ในอดีตคนเกาะสมุยและเกาะพะงันหาสั ตวจากทรัพยากรในทะเล
หรือชายฝงมาบริโภค โดยเฉพาะการทําประมงพื้นบานที่เป นประมงน้ําเค็ม ซึ่งเปนอาชีพอย างหนึ่ง
ของคนเกาะสมุ ยและเกาะพะงั น ในการทํ าประมงพื้ นบ านนั้ นถื อเป นการผลิ ตที่อาศั ย
ทรัพยากรธรรมชาติ แตเดิมมีการทําประมงรอบเกาะอยูตามริมชายฝงทะเลของหมูบานตาง ๆ รอบ
เกาะ ขั้นตอนการผลิตหรื ออาหารทะเลชนิดต าง ๆ นั้น ใชเรือพายสร างขึ้นเองจากไมตามธรรมชาติ
แตก็ มี บางคนที่ไปหามาจากตํ าบลพุมเรียง อํ าเภอไชยา เมื่อถึงเวลาออกมาหาปลาจะใช ไฟที่
เรียกวา “ไฟไต” ตอมาเปนตะเกียงพายุ ซึ่งในเรื อลําหนึ่งจะมีคนหาปลา 4 คน และมี นายพาหนะ
หรือทําหนาที่พายเรื อ 1 คน ผลผลิตจากการหาของทะเลเพื่อบริโภคนั้ นมีปลา หอย หมึ ก กุง
ส วนใหญแล วใชบริ โภคในครัวเรือนและจะไมนิ ยมขายกัน แตจะแบงเครื อญาติหรื อเพื่อนบาน