Page 175 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

165
3. วั
ฒนธรรมการผลิ
ตและการบริ
โภคของผู
คน
วั
ฒนธรรมต
างชาติ
ที่
มี
บทบาทต
อการเปลี่
ยนแปลงทางสั
งคมและวั
ฒนธรรมในแง
มุ
วั
ฒนธรรมการผลิ
ตและบริ
โภคที่
สํ
าคั
ญต
อการดํ
ารงชี
วิ
ตเน
นไปที่
ป
จจั
ย 4 และสิ่
งอํ
านวยความ
สะดวกสบายของผู
คนในแง
มุ
มเกี่
ยวข
องกั
บวั
ฒนธรรมการผลิ
ตและบริ
โภคอาหาร วั
ฒนธรรมการ
ผลิ
ตและบริ
โภคเครื่
องนุ
งห
/
เครื่
องใช
ไม
สอย วั
ฒนธรรมการผลิ
ตและบริ
โภคที่
อยู
อาศั
ย วั
ฒนธรรม
การผลิ
ตและบริ
โภคยารั
กษาโรค และวั
ฒนธรรมการผลิ
ตและบริ
โภคสาธารณู
ปโภคนอกเหนื
อจาก
ป
จจั
ย 4 ซึ่
งวั
ฒนธรรมการผลิ
ตและบริ
โภคเหล
านี้
ทํ
าให
เกิ
ดการเปลี่
ยนแปลงเนื่
องจากรั
บเอา
นวั
ตกรรมการผลิ
ตและการบริ
โภคสมั
ยใหม
เข
ามาแทนที่
ยิ่
งวั
ฒนธรรมการผลิ
ตและบริ
โภคที่
ทั
นสมั
ยตามสั
งคมชาวตะวั
นตกมี
มากขึ้
นก็
ยิ่
งมี
แนวโน
มต
อการเปลี่
ยนแปลงทางสั
งคมและ
วั
ฒนธรรมและการดํ
ารงชี
วิ
ตของผู
คนและชุ
มชนอย
างรวดเร็
วอี
กด
วย
ดั
งนั้
นจากเหตุ
ผลดั
งกล
าววั
ฒนธรรมต
างชาติ
ที่
เป
นพลวั
ตต
อวั
ฒนธรรมการผลิ
ตและ
บริ
โภคและส
งผลต
อการเปลี่
ยนแปลงทางสั
งคมและวั
ฒนธรรมของชุ
มชนเกาะสมุ
ยและเกาะพะงั
ในช
วงหลั
งแผนพั
ฒนาเศรษฐกิ
จและสั
งคมแห
งชาติ
ฉบั
บที่
4-ป
จจุ
บั
น(พ.ศ.2553) คณะผู
วิ
จั
ยหยิ
ยกมาเป
นประเด็
นศึ
กษามี
ด
วยกั
น 5 ประเด็
นคื
อ วั
ฒนธรรมการผลิ
ตและบริ
โภคอาหาร วั
ฒนธรรมการ
ผลิ
ตและบริ
โภคเครื่
องนุ
งห
ม วั
ฒนธรรมการผลิ
ตและบริ
โภคที่
อยู
อาศั
ย/เครื่
องใช
ไม
สอย วั
ฒนธรรม
การผลิ
ตและบริ
โภคยารั
กษาโรค วั
ฒนธรรมการผลิ
ตและบริ
โภคสาธารณู
ปโภค ซึ่
งประเด็
นเหล
านี้
มี
บทบาทต
อการเปลี่
ยนแปลงสั
งคมและวั
ฒนธรรมกล
าวคื
3.1 วั
ฒนธรรมการผลิ
ตและการบริ
โภคอาหาร
ในส
วนของวั
ฒนธรรมการผลิ
ตและการบริ
โภคอาหารของผู
คนเกาะสมุ
ยและเกาะพะงั
ดั้
งเดิ
ม ก
อนแผนพั
ฒนาเศรษฐกิ
จและสั
งคมแห
งชาติ
ฉบั
บที่
4 ผู
คนเกาะสมุ
ยและเกาะพะงั
นมี
การ
ผลิ
ตและบริ
โภคแบบจารี
ตการผลิ
ตและการบริ
โภค ซึ่
งจารี
ตการผลิ
ตและการบริ
โภคอาหารที่
จํ
าเป
คื
อ การผลิ
ตและบริ
โภคอาหารประเภทพื
ช ผั
กและผลไม
การเลี้
ยงสั
ตว
การทํ
าประมงพื้
นบ
าน และอื่
นๆ
เป
นต
น ในส
วนของการผลิ
ตและบริ
โภคอาหารประเภทพื
ช ผั
กและผลไม
ของผู
คนดั้
งเดิ
มในพื้
นที่
เกาะสมุ
ยและเกาะพะงั
น สิ่
งแรกที่
สํ
าคั
ญต
อการดํ
ารงชี
วิ
ตคื
อ การผลิ
ตและบริ
โภคข
าวที่
เป
นอาหาร
หลั
กของคนไทย การผลิ
ตและบริ
โภคข
าวนั
บว
าเป
นจารี
ตการผลิ
ตและบริ
โภคที่
สื
บทอดจาก
บรรพบุ
รุ
ษและปฏิ
บั
ติ
ต
อๆ กั
นมา มี
การผลิ
ตข
าวเพื่
อการบริ
โภคในครั
วเรื
อนอย
างเดี
ยว ได
รั
วั
ฒนธรรมการผลิ
ตและบริ
โภคข
าวสื
บทอดจากบรรพบุ
รุ
ษและปฏิ
บั
ติ
ต
อๆ กั
นมา พื้
นที่
รอบ
เกาะสมุ
ยทุ
กชุ
มชนมี
การทํ
านา ซึ่
งกระบวนการผลิ
ตและวิ
ธี
ผลิ
ตข
าวนั้
นส
วนใหญ
ปลู
กข
าวแบบ
นาดํ
าในพื้
นที่
ราบลุ
ม แต
ถ
าพื้
นที่
ไหนเป
นเชิ
งเขาทํ
านาข
าวไร
และพื้
นที่
เป
นพรุ
จะทํ
านาน้ํ
าลึ
กมี
ที่
ชุ
มชนเฉวง พั
นธุ
ข
าวที่
ใช
เพาะปลู
กเป
นพั
นธุ
พื้
นเมื
องดั้
งเดิ
มนํ
ามาจากอํ
าเภอดอนสั
ก ต
อมาก็
นํ