Page 137 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

127
ทําประมงในเขตพื้นที่หวงหาม และปญหาจากการทํ าประมงของเรือหาปลากะตะที่ส งผลกระทบอยาง
มาก ปจจุบั นเรือประมงขนาดใหญจึ งเหลืออยู เพียงประมาณ 50 ลําเทานั้น
อาชีพทํ าเหมืองแร สวนมากเปนอาชีพของคนจีนที่อพยพเขามาอยูในเกาะพะงัน
ในสมัยรัชกาลที่ 4 มีการทําเหมืองแรทองคํา เมื่อแรทองคําหมดจึ งไดเลิกการทํ าเหมืองแรไป ตอมา
ในสมัยที่รัชกาลที่ 5 พบวามีแรดีบุ กไหลปนมากับกอนกรวดในลํ าธารตางๆ เป นจํานวนมาก จึง
ทําใหเกิดอาชีพรอนแร และทําเหมืองแร ดีบุกขึ้ น ปจจุ บันจํานวนแรมีนอยลงจึงไดยกเลิกอาชีพการ
ทําเหมืองแรไปแลว
อาชี พทํารังนกอีแอน เป นอาชีพของคนจีนเชนเดี ยวกับอาชีพทําเหมืองแร โดย
เกาะที่มีนกอีแอนอาศัยอยูมากที่ สุด คื อ เกาะแตนอก ในปจจุ บันอาชีพนี้ มีผูรับผิดชอบคือ องคการ
บริหารสวนตําบลเกาะพะงัน และมี เกาะที่นกอีแอนอยูจํานวน 7 เกาะ ไดแก เกาะวาว เกาะวาว
นอก เกาะวาวใน เกาะตุงกู เกาะบอกก เกาะเนียด และเกาะญี่ปุ น ราคารังนกอีแอนเกรดเอจะ
อยูที่กิโลกรัมละ 150,000 บาท คนเฝ านกไดคาแรงวั นละ 400 บาท ผูเก็บรังนกต องสัมปทาน ซึ่ง
ในอนาคตอาชีพนี้ จะเปนรายได หลักที่สํ าคัญอยางหนึ่ งของเกาะพะงันเช นกัน
ในสวนจารี ตการบริโภค จะเห็นวาในสมัยกอนชาวเกาะพะงันจะบริโภคอาหารที่
พบตามธรรมชาติ ปราศจากสารเคมี ทั้ งอาหารจากทะเลกุงหอยปูปลา สั ตวน้ําจื ดทุกชนิด และ
อาหารจากป าซึ่งสวนใหญนิ ยมนํามาประกอบอาหารพื้นบ าน เชน สะตอ ผักกู ด ลูกเนี ยง เห็ด
หนอไม และผั กนานาชนิดนอกจากนั้ นยังมี การทําไรขาว ไรแตง ไรพริก และทํ าสวนผลไมตางๆ
เพื่อใชบริโภคในครั วเรือนและแจกจ ายญาติพี่นองและเพื่อนบานด วย
2. นวัตกรรมการผลิตและการบริโภค
นวัตกรรมการผลิ ตของชาวเกาะพะงันมีการเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม ตั้งแตในชวง
ปพ.ศ. 2520 รัฐบาลมี นโยบายเรงรั ดขยายพื้นที่การท องเที่ยวไปในพื้นที่ที่มี ศักยภาพและมีความ
เหมาะสม และปพ.ศ. 2528 เริ่มมีการขนสงดวยเรือโดยสารขนาดใหญ สามารถนํารถยนตบรรทุก
อุปกรณ เครื่องจักรกลต าง ๆ รถแทรกเตอร รถแมคโครลงไปทํางานในพื้นเกาะพะงั นได สงผลให
อาชีพตาง ๆ มีการใช นวัตกรรมในการผลิตแตกต างไปจากเดิม ดังตารางที่ 3.11 แสดงความ
แตกตางตอไปนี้