Page 74 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

59
โทรศัพท์ โทรทัศน์ ถนนหนทาง ไฟฟ้ า รถไฟ เป็ นต้น สิ นค้าสิ ่ งของสําเร็ จรู ปแทบทุกอย่าง
แพร่ กระจายเข้ามาอย่างมากมายเห็นได้ชัด
การถือครองและการใช้ประโยชน์ที่ ดินสําหรับพื้นที่ ทางการเกษตรของตําบลไม้เรี ยง
จําแนกเป็ นพื้นที่สวนยางพาราจํานวน 13,939 ไร่ หรื อ ร้ อยละ 52 ของพื้นที่ทั้ งหมด มีผลผลิ ต
รวมประมาณ 6,400 ตันต่อปี รองลงมาคือพื้นที่นาข้าว 5,683 ไร่ หรื อ ร้ อยละ 21 ของพื้ นที่
ทั้งหมด ได้ผลผลิตรวมประมาณ 2,000 ตันเศษต่ อปี ลําดับต่อมาเป็ นสวนผลไม้ประมาณ
3,530 ไร่ หรื อร้อยละ 13 ของพื้ นที่ทั้ งหมด และอาชีพเกษตรกรอื่น เช่ น เลี้ ยงสัตว์ ค้าขาย ฯลฯ
ประมาณร้อยละ 14 สภาพของที่ดิ นใช้ประโยชน์ ซึ่ งมีโฉนดที่ดิ นมีเพียง 150 ราย จากจํานวน
ครัวเรื อนทั้ งตําบล 1,593 ครัวเรื อน และประชากร 7,560 คน นอกจากนั้ นเป็ น สปก. ภ.บ.ท.5
ส.ค.1 และใบจับจองพื้ นที่ที่ ทํากินส่ วนหนึ่ งอยู่ในเขตป่ าสงวนแห่งชาติ สภาพของการใช้ที่ดิ น
ดังกล่ าวจึงอยู่ในภาวะจํากัดอย่ างยิ ่ง จากการที่ ประชากรเพิ ่มมากขึ้ นทําให้มีแนวโน้มว่ าใน
อนาคตปัญหาที่ ดินทํากินจะมี มากขึ้ นเรื่ อยๆ นอกจากนี้ ความขัดแย ้งเกี่ ยวกับเขตแดนหรื อการ
แย่งชิงที่ดิ นทํากินก็ทวีความรุ นแรงยิ่งขึ้ น (ชวน เพชรแก้ว. 2547 : 6-10)
ในช่ วงระยะเวลาประมาณ 100 ปี เศษที่ ผ่านมานี้ ชุมชนมี การเปลี่ยนแปลงและ
ปรั บตัวอย่างต่ อเนื่อง จากความเชื่อและค่ านิยมแบบเดิมมาเป็ นค่านิยมใหม่ ๆ จากกระบวนการ
ผลิ ตเพื่อย ังชี พในอดีตที่อาศัยความสั มพันธ์แบบเก่า การช่วยเหลือเกื ้อกูลแลกเปลี่ยนกันภายใน
ชุมชนมาเป็ นการผลิตเพื่ อขายด้วยการติดต่อสัมพันธ์กับสังคมภายนอกมากขึ้ นพร้อมกับการเข้า
มาของระบบทุนนิ ยม ทําให้ตําบลไม้เรี ยงก้าวสู่ การดํารงชี วิตและการผลิ ตเชิ งเศรษฐกิจเพื่ อ
การค้าที่ เข้มข้นขึ้ นตามลําดับ มีการเคลื่อนตัวของชุ มชนภายนอกเข้ามาอย่างรวดเร็วเมื่ อมีการ
ตัดทางรถไฟ และถนนหนทาง การประกาศใช้ แผนพัฒนาเศรษฐกิ จแห่ งชาติฉบั บที่ 1
(พ.ศ.2504 – พ.ศ.2509) การสัมปทานตัดไม้และการเกิดวาตภัยเมื่อ พ.ศ.2505 ล้วนเป็ นเหตุให้
เกิดการตัดไม้ทําลายป่ าอันอุดมสมบูรณ์ที่ มีอยู่ในพื้ นที่ อีกทั้งป่ ายางพาราและสวนผลไม้ก็ถู ก
ทําลายจากวาตภัย ผลที่ตามมาก็คื อ ชาวบ้านต้องเปลี่ยนแปลงวิถีชี วิตแบบดั้งเดิ มมาสู่ ชีวิตใหม่ที่
ต้องต่ อสู้ดิ ้นรนมากขึ้ น การเกิ ดวาตภัยดั งกล่าวทําให้ชุ มชนไม้เรี ยงได้รั บผลกระทบอย่างหนัก
และเมื่ อภัยแล้งที่เกิ ดขึ้ นอย่างต่ อเนื่ องในช่วงนี้ ทําให้เกิดไฟป่ าเผาไหม้เป็ นวงกว้างอยู่หลายปี
ความอัตคัดขาดแคลนจึ งกระจายไปทั่ วทั้ งตําบล ชาวบ้านบางคนต้องสิ้ นเนื้ อประดาตัว
วัฒนธรรมชุมชนที่ เก็บข้าวเปลือกไว้ในยุ้งเพื่อกินตลอดปี ได้ช่ วยให้ชาวบ้านประทังชี วิตอยู่ได้
พร้อมกับการระดมปลูกพืชอายุสั้ นที่ต้องกิ นต้องใช้กันอย่างเต็ มความสามารถ การดิ้นรนต่ อสู้
กับสภาพความยากจนดังกล่าวได้ทําให้ชาวบ้านในชุ มชนไม้เรี ยงเปลี่ ยนแปลงวิถีชี วิตเป็ นแบบ