Page 57 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

46
2.การซื้ อขายจะทําการซื้ อขายเฉพาะยางดิบเท่านั้น
3.ตลาดกลางจะกําหนดราคากลางยางแผ่ นดิ บคุณภาพชั้ น 1 เพื่ อเป็ นข้อมูล
ประกอบการซื้อ และขายยางของตลาดกลาง ในกรณี ผู ้ ซื้อ ซื้ อยางแผ่นดิบคุณภาพชั้ น 1 ตํ่ากว่า
ราคากลาง ตลาดกลางจะเป็ นผู้ ซื้อยางจํานวนนั้ นในราคากลางการซื้ อขายยางใช้วิธีการประมูลยาง
และจ่ายเงินค่ายางทันที ที่การซื้อขายยางแล้วเสร็ จ
4.ผู้ ขายต้องคัดยางคุณภาพชั้ นเดี ยวกันให้อยู ่ ในรถยนต์คันเดียวกัน ในกรณี มียางหลาย
ชั้นต้องแยกยางแต่ละชั้ นให้ชัดเจน
5.ยางที่นําเข้ามาขายต้องเป็ นยางคุ ณภาพดี คือ ขนาดเหมาะสม บาง ไม่ มีสิ ่ งสกปรก
ในเนื้ อยาง และมีความชื้ นดังนี้ คื อ ยางดิบคุณภาพชั้ น 1 ความชื้ นไม่เกิน 3 เปอร์เซ็นต์ ยางดิบ
คุณภาพชั้ น 2 ความชื้ นไม่เกิน 5 เปอร์เซ็นต์ และยางดิ บคุณภาพชั้ น 3 ความชื้นไม่เกิน 7
เปอร์ เซ็นต์
6.เจ้าหน้าที่ตลาดกลางจะเป็ นผู้คัดคุณภาพยาง ทั้งก่ อนยางเข้าตลาดขณะรอการประมูล
และขณะชั ่งนํ้ าหนักยางที่ ตลาด โดยผู ้ ขายและผู ้ ซื้ อยางต้องยอมรั บคุณภาพยางที่เจ้าหน้าที่ตลาด
กลางเป็ นผู้คัด
7.การประมู ล จะประมูลเป็ นล๊อต แต่ ละล๊อตนํ้ าหนักประมาณ 12,000 - 20,000
กิโลกรั ม หรือรถยนต์บรรทุก 12 -15 คัน โดยจะประมูลตามคุณภาพของยาง
8.ผู ้ ที่ประมู ลราคายางสูงสุดจะได้ยางไป ในกรณี ที่มีผู ้ ยื่นประมู ลสูงสุดมากกว่ า 1 ราย
ผู ้ ที่ประมูลก่ อนจะได้ยางไป
9.ราคายางที่ ประมูล ผู ้ ซื้ อต้องแจ้งเป็ น 2 ราคา คือ ราคา ณ ตลาดกลาง และราคาส่ ง
มอบที่โรงงาน
10.การชั่ งนํ้ าหนักยางมี 2 วิธีคือ ชั่ งนํ้ าหนักยางที่ตลาดกลาง และชั่ งนํ้ าหนักยางที่
โรงงานของผู ้ ซื้ อ
11.การส่ งมอบยาง ตลาดกลางจะดําเนิ นการหลังจากผู ้ ซื้ อได้ชําระค่ายางให้ ตลาด
เรี ยบร้อยแล้ว โดยผู ้ ซื้ อต้องรับผิดชอบค่าขนส่ง
12.กรณี ที่ไม่ตกลงขายยาง กระทําได้ 3 วิธี คือ จํานํายางไว้กับตลาดกลาง ฝากยาง
ไว้ที่ตลาดกลาง หรื อนํายางกลับ
13.ตลาดกลางจะเป็ นผู ้ กําหนดราคากลางยางแผ่นดิบคุณภาพชั้น 1 เพื่ อเป็ นฐานของ
การซื้อขายในแต่ละวันที่ตลาดทําการเปิ ดขาย (วิฑูร อินทมณี . 2540 : 171- 185 )
ชาวสวนยางพาราจํานวนไม่น้อยที่ ไม่ได้ ขายยางพาราผ่านตลาดกลางยางพารา แต่ขาย
ผ่านพ่ อค้าคนกลางที่มีการรับซื้ อ สําหรั บพ่อค้าคนกลางที่รับซื้ อจําแนกได้ดังนี้