45
สั
งคมเกษตรแบบทุ
นนิ
ยม ระบบการตลาดและการทํ
างานของกลไกราคาเป็
นผลลั
พธ์
ที่
สร้
างความพึ
งปรารถนาแก่
ชาวสวน และเป็
นเครื่
องมื
อดึ
งดู
ดการผลิ
ตเข้
าสู
่
การแข่
งขั
้
นที่
ต้
องมี
การ
แข่
งขั
นกั
นด้
านปริ
มาณการผลิ
ตเพื่
อออกสู
่
ตลาดในประเทศและนอกประเทศ
สํ
าหรั
บการตลาดของยางพาราได้
มี
มาตั
้
งแต่
พ.ศ. 2493 มี
การตั
้
งสมาคมพ่
อค้
ายางไทยที่
กรุ
งเทพฯ โดยมี
นายตั
น ใจเส็
ง เป็
นนายยกสมาคมคนแรก พ.ศ.2500 มี
การจั
ดทํ
าสมุ
ดปกเขี
ยว (The
Green Book)วางแผนหลั
กเกณฑ์
ประเภทชั
้
นยางพารา ที่
เรี
ยกว่
ามาตรฐานสากลเกี่
ยวกั
บคุ
ณภาพ
และหี
บห่
อยางธรรมชาติ
พ.ศ. 2523 ตลาดราคายางผั
นผวนเป็
นผลให้
มี
การจั
ดตั
้
งองค์
การค้
ายาง
ระหว่
างประเทศ (Inro) ที่
กรุ
งกั
วลาลั
มเปอร์
มาเลเซี
ย พ.ศ. 2524 ประเทศไทยเป็
นสมาชิ
ก Inro
และจั
ดตั
้
งมู
ลภั
ณฑ์
กั
นชนเพื่
อแทรกแซงราคายางพาราและการสร้
างสต๊
อกยาง ใน พ.ศ. 2533
จั
ดตั
้
งสมาคมชาวสวนยางแห่
งประเทศไทยมี
นายอุ
ทั
ย สอนหลั
กทรั
พย์
เป็
นนายกสมาพั
นธ์
คน
แรก ปี
พ.ศ. 2534 จั
ดตั
้
งสมาคมตลาดกลางยางพาราของสถาบั
นวิ
จั
ยยางและตลาดประมู
ลยางของ
สํ
านั
กงานกองทุ
น ในปี
พ.ศ.2539 ตั
้
งชุ
มนุ
มสหกรณ์
ชาวสวนยางแห่
งประเทศไทย และต่
อมาในปี
พ.ศ.2545 จั
ดตั
้
งบริ
ษั
ทร่
วมทุ
นยางพาราระหว่
างประเทศ (IRCo) และแนวคิ
ดรวมองค์
กรยางเป็
น
องค์
กรยางแห่
งชาติ
(บั
ญชา สมบู
รณ์
สุ
ข และคณะ. 2546 : 4)
ตลาดกลางของยางพารานั
้
นทางรั
ฐบาลโดยกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
จึ
งได้
หา
วิ
ธี
การในการช่
วยเหลื
อเกษตรกร โดยการจั
ดตั
้
งตลาดกลางยางพาราขึ
้
น ซึ
่
งมี
วั
ตถุ
ประสงค์
เพื่
อ (1)
สร้
างระบบการซื
้
อขายยางที่
มี
การแข็
งขั
นภายใต้
กฎ กติ
กา ที่
ทุ
กฝ่
ายยอมรั
บ (2) เพื่
อพั
ฒนาตลาด
ยางพาราของไทยให้
มี
ประสิ
ทธิ
ภาพและเป็
นธรรม (3) ประกาศราคายางประจํ
าวั
นเพื่
อเป็
นราคา
ชี
้
นํ
าตลาดท้
องถิ ่
นผ่
านสื่
อต่
าง ๆ (4) สนั
บสนุ
นและค้
นคว้
าวิ
จั
ยด้
านเศรษฐกิ
จการผลิ
ต การตลาด
และอุ
ตสาหกรรมยาง เพื่
อเป็
นฐานข้
อมู
ลประกอบการบริ
หารการจั
ดการสวนยาง ตลาดกลางมี
หลั
กเกณฑ์
ในการให้
บริ
การ เริ
่
มตั
้
งแต่
การลงทะเบี
ยน การคั
ดคุ
ณภาพยาง การชั ่
งนํ
าหนั
กยาง
การประมู
ลยาง การจ่
ายรั
บเงิ
นค่
ายาง และการส่
งมอบยางแก่
ผู
้
ซื
้
อภายใช้
กฎระเบี
ยบที่
ทุ
กฝ่
าย
ยอมรั
บ ตลาดกลางยางพารามี
โครงสร้
างการทํ
างานโดยแบ่
งเป็
นฝ่
ายต่
าง ๆ คื
อ ฝ่
ายการบริ
หาร
ทั ่
วไป ฝ่
ายบริ
การตลาดยาง กลุ
่
มวิ
จั
ยเสถี
ยรภาพราคายาง ฝ่
ายบริ
การคลั
งยางและวั
สดุ
(สํ
านั
กงาน
ตลาดกลางยางพารานครศรี
ธรรมราช. 2553 : 2-5)
ขั
้
นตอนและวิ
ธี
การขายยางพาราผ่
านระบบตลาดกลางยางพาราจากการศึ
กษาของวิ
ฑู
ร
อิ
นทมณี
มี
ดั
งนี
้
1.ผู
้
ซื
้
อและผู
้
ขายยางต้
องลงทะเบี
ยนก่
อนเข้
าตลาดกลาง โดยที่
ผู
้
ที่
นํ
ายางมาขาย จะ
เป็
นชาวสวนยาง พ่
อค้
าท้
องถิ ่
นหรื
อพ่
อค้
าคนกลางก็
ได้
ส่
วนผู
้
ซื
้
อยางที่
ตลาดกลาง เกื
อบทั
้
งหมด
เป็
นผู
้
ส่
งออกยางพารา