Page 55 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

44
1. แรงงานท้องถิ่นที่มีพื้ นที่ทําสวนยางน้อย
2. คู่หนุ ่ มสาวที่ไม่มีที่ดิ นทํากินเป็ นของตนเองในเขตทํานาเป็ นหลัก
3. แรงงานกรีดยางที่มีสวนยางที่ ย ังไม่ให้ ผลผลิต
4. แรงงานที่ มาจากภาคอื่ น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากภาคตะวันออกเฉี ยงเหนื อ
(สมยศ ทุ ่งหว้าและศิริจิต ทุ ่งหว้า. 2537: 91)
นอกจากนั้ นปั ญหาที่สําคัญของแรงงานกรี ดยางพารา และการทํายางแผ่น คือ
1. ปัญหาแรงงานขาดฝี มือและความชํานาญ
2. ปั ญหาอื่นๆ เช่ น ปัญหาแรงงานจ้างในการกรี ดยางพาราและทํายางแผ่น และ
ปัญหาการขาดแคลนแรงงานกรี ดยางพาราและการทํายางแผ่น
ปัญหาการขาดแคลนแรงงานกรี ดยางมักจะเกิ ดขึ้ นในช่วงที่ ราคายางตกตํ่า แต่ เมื่อ
ราคายางสู งปั ญหาการขาดแคลนแรงงานจะลดลง เพราะแรงงานที่เคยกรี ดยางจะเคลื่อนที่ ย ้าย
กลับมา เนื่องจากได้รับผลตอบแทนที่ สู งขึ้ น (บัญชา สมบูรณ์สุ ข และอภิญญา จันทร์เจริ ญ.
2540 : 27 ) สําหรั บแนวทางการแก้ปัญหาแรงงานในระบบการผลิตยางพารานั้ น
1. เร่ งรัดการฝึ กอบรมพัฒนาฝี มือแรงงานกรี ดยางให้มีประสิ ทธิภาพและจํานวนมากขึ้น
2. สนับสนุนงานวิ จัยเครื่ องมือทุ่นแรงในการกรี ดยางให้มีประสิ ทธิภาพยิ่ งขึ้ น เช่ น
เครื่องเจาะนํ้ ายางสนับสนุ นให้มีการคุ้มครองแรงงานกรี ดยางพารา เนื่ องจากมีลักษณะการจ้างงาน
ต่ อเนื่ องใกล้เคี ยงกับการจ้างแรงงานในภาคอุตสาหกรรม (ชูชาติ อุรั มภรณ์ และนภดล พี ระ
เสถียร. 2539 : 23 -25 )
แรงงานในระบบการผลิตยางพารา เป็ นสิ่ งที่จําเป็ นมาก โดยเฉพาะการกรี ดยางและ
ทํายางแผ่นที่ดีในระบบการผลิตยางพารา ซึ่ งต้องใช้ฝี มือในการกรีดยางและเวลาในการผลิตยาง
แผ่นดิบ เกษตรกรเจ้าของสวนยางพาราที่ขาดแคลนแรงงานในครั วเรื อนที่ มีฝี มือในการกรี ดยาง
หรื อ ไม่มีเวลามากพอในการกรี ดยางและทํายางแผ่น จึงจําเป็ นต้องจ้างแรงงานเข้ามาเพิ่มเติ มใน
ส่ วนที่ขาดแคลนไป
ระบบตลาด
ระบบตลาดนับว่าเป็ นหน้าที่สํ าคัญของระบบทุ นนิ ยม เปรี ยบเสมือนแนวหน้าใน
สนามรบ ต้องมี กลยุทธ์ หรื อกลวิธี ในการสร้ างความได้เปรี ยบทางการค้า การตลาดเป็ น การ
กระจายผลผลิตจากผู ้ ผลิตไปสู่ ผู ้ บริ โภค ผ่านการวิเคราะห์ความต้องการของผลผลิต ในระบบ
การตลาดของยางพารานั้ นไม่ได้แลกเปลี่ยนระหว่างผู ้ ผลิตและผู ้ บริ โภคโดยตรง