35
รายได้
ประชาชาติ
มี
ค่
าเพิ
่
มขึ
้
น ประสิ
ทธิ
ภาพการลงทุ
นตํ
่
า และช่
องว่
างการออม-การลงทุ
นติ
ดลบ
เพิ
่
มขึ
้
น (จํ
านงค์
สุ
ขแสง. 2541 : 4-5) ระบบทุ
นนิ
ยมมี
จุ
ดบกพร่
องหลั
ก ๆ อยู
่
4 ประการ จุ
ดที่
ต้
องอาศั
ยการเข้
ามาแทรกแซงของกํ
ากั
บรั
ฐบาล (ศุ
ภวุ
ฒิ
สายเชื
้
อ. 2544 : 2)
1. การผู
กขาด คื
อ การที่
ผู
้
ผลิ
ตรวมตั
วกั
นได้
หรื
อมี
ขนาดใหญ่
เพี
ยงพอที่
จะกํ
าหนดราคา
สิ
นค้
าได้
ความหมายทางวิ
ชาการ คื
อผู
้
ที่
มี
อํ
านาจผู
กขาด จะตั
้
งราคาที่
สู
งกว่
าราคาที่
กํ
าหนดโดย
ตลาดเสรี
และจะผลิ
ตสิ
นค้
าในปริ
มาณที่
ตํ
่
าว่
าที่
ผลิ
ตภายใต้
ระบบตลาดเสรี
ดั
งนั
้
น ผู
้
บริ
โภคจะเสี
ย
ประโยชน์
เพราะจะซื
้
อของได้
น้
อย และในราคาแพง การผู
กขาดนั
้
น ควรวั
ดจากความสามารถที่
จะกํ
าหนดราคาสิ
นค้
า เพราะฉะนั
้
น การป้
องกั
นการผู
กขาดจึ
งมิ
ใช่
การกํ
าหนดส่
วนแบ่
งตลาดขั
้
น
ตํ
่
าของผู
้
ผลิ
ตเพี
ยงอย่
างเดี
ยว เพราะหากผู
้
ผลิ
ต สามารถคบคิ
ดร่
วมกั
นก็
จะสามารถผู
กขาดได้
ดั
งนั
้
น
รั
ฐบาลจึ
งมี
หน้
าที่
ในการจํ
ากั
ดอํ
านาจผู
กขาดให้
หมดไป ยกเว้
นกรณี
ที่
เป็
นการผู
กขาดโดยในกรณี
ดั
งกล่
าว รั
ฐบาลต้
องเข้
ามาควบคุ
มราคาให้
ตํ
่
าลง
2. สิ
นค้
าสาธารณะ มี
สิ
นค้
า และบริ
การบางชนิ
ดที่
ยากต่
อการกี
ดกั
น มิ
ให้
ผู
้
อื่
นมาร่
วม
บริ
โภค เป็
นเรื่
องที่
ประชาชนทุ
กคนได้
รั
บประโยชน์
ทั
่
วหน้
ากั
น หากปล่
อยให้
ผู
้
บริ
โภค ซื
้
อบริ
การ
ดั
งกล่
าวโดยสมั
ครใจ รั
ฐบาลต้
องพยายามประเมิ
นระดั
บการใช้
จ่
าย
3. เศรษฐกิ
จมหภาค : ทฤษฎี
เศรษฐศาสตร์
สมั
ยก่
อน ค.ศ.1936 นั
้
น รั
ฐบาลต้
องมี
บทบาท
ในการสร้
างเสถี
ยรภาพให้
กั
บเศรษฐกิ
จ ควบคุ
มนโยบายการเงิ
น ไม่
ให้
ปริ
มาณเงิ
นขยายตั
วมาก
เกิ
นไปจนเกิ
ดภาวะเงิ
นเฟ้
อ ปรั
บราคาเพื่
อให้
อุ
ปสงค์
เท่
ากั
บอุ
ปทาน
4.การพั
ฒนาการเศรษฐกิ
จ ทฤษฎี
เศรษฐศาสตร์
มั
กจะมี
สมมติ
ฐานว่
า โครงสร้
างทาง
เศรษฐกิ
จ กฎหมาย และการเมื
อง มี
การพั
ฒนาไปถึ
งระดั
บที่
กลไกตลาดเสรี
สามารถปฏิ
บั
ติ
หน้
าที่
ได้
อย่
างค่
อนข้
างสมบู
รณ์
แล้
ว นอกจากนั
้
น เศรษฐศาสตร์
มั
กจะกล่
าวถึ
งการพั
ฒนาเศรษฐกิ
จ (ซึ
่
ง
รวมถึ
งการปรั
บโครงสร้
าง และการสร้
างสถาบั
นทางเศรษฐกิ
จ) ค่
อนข้
างน้
อย ส่
วนใหญ่
นั
้
น จะ
กล่
าวถึ
งการขยายตั
วของเศรษฐกิ
จมากกว่
า
จากที่
ได้
กล่
าวถึ
งเศรษฐกิ
จชุ
มชน และเศรษฐกิ
จทุ
นนิ
ยมนั
้
นอาจกล่
าวได้
ว่
า เศรษฐกิ
จ
ชุ
มชน เป็
นวิ
ถี
ชี
วิ
ตการทํ
ามาหากิ
นของผู
้
คนในชุ
มชนโดยมี
ครอบครั
วและชุ
มชนเป็
นหน่
วยการ
ผลิ
ต เป้
าหมายของการผลิ
ตคื
อการดํ
ารงอยู
่
การรั
กษาตั
วให้
รอดอยู
่
ได้
ของครอบครั
วและชุ
มชน
ส่
วนเศรษฐกิ
จทุ
นนิ
ยม หรื
อระบบนายทุ
น หรื
อตลาดเสรี
เป็
นระบบที่
จั
ดสรรทรั
พยากร (ไม่
ว่
าจะ
เป็
นแรงงาน วั
ตถุ
ดิ
บ หรื
อเงิ
นทุ
น) ไปสู
่
การผลิ
ตที่
มี
ประสิ
ทธิ
ภาพที่
สุ
ด ในเชิ
งของการทํ
าให้
เกิ
ดผล
ผลิ
ตมากที่
สุ
ดทั
้
งในปั
จจุ
บั
น และอนาคต
ในขณะเดี
ยวกั
นระบบทุ
นนิ
ยมมี
ทั
้
งจุ
ดเด่
นและข้
อจํ
ากั
ด
มากมายที่
ได้
กล่
าวแล้
วข้
างต้
น ที่
สํ
าคั
ญรั
ฐบาลย ั
งต้
องมี
บทบาททางเศรษฐกิ
จ