Page 38 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

27
ผสมผสานในปั จจุบันเป็ นรู ปแบบที่พบเห็นได้ในภาคใต้ โดยเฉพาะในกลุ่ มเกษตรชาวสวนยาง
ขนาดเล็กที่ ทําในระดับครัวเรื อนซึ่ งเป็ นภาคการผลิ ตของประเทศ โดยระบบการทําสวนยาง
ร่ วมกับการทํานาจะพบมากที่ สุ ด รองลงมาได้แก่ ระบบการทําสวนยางร่ วมกับการปลูกพืชแซม
ยาง
การนําเทคโนโลยีและเทคนิ คต่ าง ๆ มาใช้ในการคัดเลือกพันธุ์ ยาง ศึกษาค้นคว้าและ
ปรับปรุ งพันธุ์ ยาง เพื่อให้ได้พันธุ์ ยางที่เหมาะสมกับสภาพพื้นที่ และให้ ปริ มาณนํ้ ายางต่อหน่ วย
สู ง (กรมวิชาการเกษตร สถาบันวิ จัยยาง. 2542 : 2 ) มีพันธุ์ยางที่ แนะนําแบ่งออกเป็ น 3 กลุ่ม
หรื อ ชั้ น คือ
1. พันธุ ์ยางชั้ น 1 ได้แก่ ยางพันธุ ์ดีที่ แนะนําให้ เกษตรกรปลูกโดยไม่ จํากัดพื้ นที่ปลูกมี
อยู่ 8 พันธุ์ คือ สถาบันวิจัยยาง 251 , สงขลา 36, BPM 24, PB 225, PB 260, PR 255, RRIC
110 และ RRIM 600
2. พันธุ ์ยางชั้ น 2 ได้แก่ ยางพันธุ ์ดีที่ แนะนําให้ เกษตรกรปลูกโดยจํากัดพื้นที่ ปลูกได้
ไม่เกินร้อยละ 30 ของพื้นที่ ปลูกยางที่ถือครอง และแต่ละพันธุ์ควรปลู กไม่น้อยกว่า 7 ไร่ มีอยู่
6 พันธุ์ด้วยกัน คือ สถาบันวิจัยยาง 226, สถาบันวิจัยยาง 250, BPM 250, PB 235, PRIC 100
และ PRIC 101
3. พันธุ ์ยางชั้ น 3 ได้แก่ ยางพันธุ์ดี ที่แนะนําให้เกษตรกรปลูกโดยจํากัดพื้นที่ ปลูกให้
ปลูกได้ไม่เกินร้อยละ 2 ของพื้ นที่ปลูกยางที่ถือครอง และแต่ละพันธุ ์ควรปลูกไม่น้อยกว่า 7 ไร่
มีอยู่ 9 พันธุ ์ด้วยกัน คือ สถาบันวิจัยยาง 163, สถาบันวิ จัยยาง 209, สถาบันวิ จัยยาง 214,
สถาบันวิจัยยาง 218, สถาบันวิ จัยยาง 225, Haiken 2 , PR 302, PR 305, และ PRIC 121ใน
ด้านของพันธุ์ ยางนั้ นอาจกล่าวได้ว่า กรมวิชาการเกษตร สถาบันวิจัยยาง และหน่วยงานที่
เกี่ยวข้องนั้ นได้มีการพัฒนาปรั บปรุ ง อย่างต่อเนื่ อง เพื่อให้ได้ พันธุ ์ที่ดี ให้ผลผลิ ตสู งทนทานต่อ
โรค และมีช่วงการกรี ดยางเร็ วขึ้ นช่วยเพิ ่มรายได้ให้แก่ชาวสวนยางพารา
จากการศึกษาข้างต้นได้สะท้อนให้เห็ นถึงการเปลี่ ยนแปลงระบบนิ เวศของชาวสวน
ยางพารานั้ น มี ผลการเกิ ดการปรับเปลี่ยนรูปแบบและวัฒนธรรมของชาวสวนยางพาราอย่าง
ต่ อเนื่อง ขณะเดี ยวกันชาวสวนยางพารานั้ นได้นําเทคโนโลยี และวิธี การต่าง ๆ มาปรั บใช้ใน
ชุมชน ทั้งนี้ เพื่อเพิ่มผลผลิตและรายได้