26
2. รู
ปแบบที่
2 สวนยางพั
นธุ
์
ดี
เมื่
อยางจั
ดเป็
นพื
ชเศรษฐกิ
จที่
สํ
าคั
ญ สามารถมี
ผลตอบแทนในทาง เศรษฐกิ
จอย่
างเป็
นรู
ปธรรมแก่
เกษตรกรประกอบกั
บมี
การพั
ฒนาวิ
ทยาการ
ใหม่
จึ
งทํ
าให้
เกิ
ดการทํ
าสวนยางพั
นธุ
์
ดี
ขึ
้
น โดยการปลู
กยางจากเมล็
ดยางที่
ผ่
านมาการคั
ดเลื
อก
แล้
วว่
าสามารถให้
ผลผลิ
ตดี
และมี
การปลู
กเป็
นแถวเป็
นแนวจํ
านวนต้
นยางต่
อพื
้
นที่
มากขึ
้
น เริ
่
มมี
การปราบวั
ชพื
ชเกิ
ดขึ
้
น ไม้
ยื
นต้
นที่
แข่
งขั
นการเจริ
ญเติ
บโตกั
บยางก็
ต้
องโค่
นทิ
้
ง พั
นธุ
์
ยาง
ส่
วนมากก็
ย ั
งเป็
นยางพั
นธุ
์
TJIRL
มี
การใส่
ปุ
๋
ยบ้
างเป็
นครั
้
งคราว เกษตรกรเรี
ยกการทํ
าสวนยาง
รู
ปแบบนี
้
ว่
า “สวนยางพั
นธุ
์
ยางดี
”
3. รู
ปแบบที่
3 สวนยางสงเคราะห์
มี
นั
กวิ
ชาการด้
านการปรั
บปรุ
งพั
นธุ
์
ยางซึ
่
งให้
ผลิ
ต
สู
ง และการขยายพั
นธุ
์
โดยการติ
ดตาป้
องกั
นการกลายพั
นธุ
์
ได้
มี
การดํ
าเนิ
นการส่
งเสริ
มการปลู
ก
โดยกองทุ
นสงเคราะห์
การทํ
าสวนยางให้
มี
การปลู
กทดแทนยางพั
นธุ
์
ดั
้
งเดิ
มมี
การโค่
นล้
มป่
ายาง
หั
นมาปลู
กยางพั
นธุ
์
ดี
โดยผ่
านการติ
ดตายางพั
นธุ
์
ใหม่
อาศั
ยความรู
้
จากนั
กวิ
ชาการแผนใหม่
มี
การ
ดู
แลบํ
ารุ
งรั
กษาอย่
างเต็
มที่
ไม่
ว่
าจะเป็
นการกํ
าจั
ดวั
ชพื
ชโดยสารเคมี
หรื
อแรงงานคน มี
การใส่
ปุ
๋
ย
เป็
นระบบ พื
้
นที่
ปลู
กยางจะต้
องไม่
มี
ไม้
ยื
นต้
นปะปนเลย รู
ปแบบนี
้
เกษตรกรเรี
ยกว่
า “สวนยาง
สงเคราะห์
” เนื่
องจากได้
รั
บการสนั
บสนุ
นปั
จจั
ยการผลิ
ตจากกองทุ
นสงเคราะห์
การทํ
าสวนยาง
4. รู
ปแบบที่
4 สวนยางที่
พั
ฒนาจากรู
ปแบบที่
1 ถึ
งรู
ปแบบที่
3 เมื่
อมองถึ
ง
สถานการณ์
ปั
จจุ
บั
นแล้
วส่
วนมากจะเป็
นยางสงเคราะห์
อย่
างไรก็
ตามย ั
งมี
ระบบป่
ายางและสวน
ยางพั
นธุ
์
ดี
เหลื
ออยู
่
บ้
างแต่
สั
ดส่
วนจะน้
อยลงตามลํ
าดั
บ แม้
ปั
จจุ
บั
นจะมี
การปรั
บกฎ ระเบี
ยบ ของ
กองทุ
นสงเคราะห์
การทํ
าสวนยางให้
มี
การนํ
าพื
ชยื
นต้
นหลายชนิ
ดเข้
าไปปลู
กร่
วมกั
บยางได้
แต่
ในทางปฏิ
บั
ติ
ย ั
งไม่
แพร่
หลายเกษตรกรไม่
มี
ความชั
ดเจนในผลตอบแทนทางเศรษฐกิ
จ ซึ
่
งตั
ว
เกษตรกรคํ
านึ
งถึ
งเป็
นอั
นดั
บแรกมากว่
าเรื่
องระบบนิ
เวศน์
หรื
อสภาพในสภาพรวม จากการพั
ฒนา
รู
ปแบบสวนยางที่
กล่
าวถึ
งก่
อให้
เกิ
ดความหลากหลายของการปลู
กพื
ชร่
วมยางในภาคใต้
ความ
หลากหลายที่
เกิ
ดขึ
้
นแปรเปลี่
ยนไปตามลั
กษณะการจั
ดการของเกษตรกร สภาพภู
มิ
ประเทศ
ตลอดจนการรวมตั
วของเกษตรกรเพื่
อวั
ตถุ
ประสงค์
ต่
างทํ
าให้
รู
ปแบบและระบบการปลู
กยางพารา
ในภาคใต้
มี
ความหลากลาย (อยุ
ทธ์
นิ
สภา และคณะ. 2537 : 45-60)
นอกจากนี
้
บั
ญชา สมบู
รณ์
สุ
ขและคณะ (2544 :25-38) ได้
จํ
าแนกรู
ปแบบระบบการทํ
า
สวนยางในภาคใต้
ที่
พบได้
ในปั
จจุ
บั
นในแหล่
งปลู
กยางในภาคใต้
โดยอาศั
ยเกณฑ์
การจํ
าแนก 1)
ประเภทกิ
จกรรมการผลิ
ตของครั
วเรื
อน 2)ระบบนิ
เวศน์
เกษตร และ 3)สภาพทางเศรษฐกิ
จและ
สั
งคม ออกเป็
น 6 รู
ปแบบคื
อ 1) การทํ
าสวนยางเชิ
งเดี่
ยว 2) ระบบการทํ
าสวนยางร่
วมกั
บการ
ปลู
กพื
ชแซม 3) ระบบการทํ
าสวนยางร่
วมกั
บการทํ
านา 4) ระบบการทํ
าร่
วมกั
บการปลู
กไม้
ผล 5)
ระบบการทํ
าสวนยางร่
วมกั
บการเลี
้
ยงสั
ตว์
และ 6) ระบบการทํ
าสวนยางร่
วมกั
บกิ
จกรรมเกษตร