Page 201 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

185
จังหวัดนครศรี ธรรมราช จากการไปศึกษาในครั้ งนั้ นทําให้ได้เรี ยนรู้วิธีการผลิตยางที่มีคุณภาพ
โดยพบว่าการผลิตยางพาราที่ มีคุณภาพได้ต้องมีเครื่ องมื อในการผลิตที่ทันสมัยและมีคุณภาพจึ ง
จะสามารถสามารถผลิตยางได้อย่างมี คุณภาพและได้ในปริ มาณมากขึ้ นด้วย แต่การเริ ่มต้นเรื่อง
ดังกล่าวเป็ นเรื่ องยากเพราะการนําเครื่ องมือมาใช้ต้องมี การลงทุนสู ง ลําพังเพียงผู ้ นําชุมชนไม่ กี่
คนนั้ นไม่สามารถจะทําได้ การดําเนินการต้องอาศัยความร่วมมื อจากคนในชุมชนด้วยจึ งจะ
ประสบความสําเร็จ กลุ่มผู้ นําชุมชนได้ขยายความคิดนี้ กับชาวบ้าน โดยได้นําสิ่ งที่ เรี ยนรู้ จาก
การศึกษาดูงานทั้ ง 2 แห่ ง มาเสวนาเพื่อหาข้อสรุ ปร่วมกัน เมื่อชุมชนมี ความคิดร่ วมกันที่จะผลิต
ยางพาราที่มีคุณภาพ ดังนั้ นชุมชนจะต้องสร้างโรงงานแปรรูปยางพาราของชุ มชนเอง โดยการ
ทํางานในโรงงานจะต้องอาศัยแรงงานจากชาวบ้านหมุนเวียนกันไปเข้ามาทํางานในโรงงาน
การขยายความคิดนี้ ไปสู่ ชาวบ้านต้องใช้เวลานับปี ชาวบ้านจึงเริ่ มเข้าใจและเห็น
ด้วยที่จะร่ วมกันผลิตยางที่มีคุณภาพ ด้วยการสร้ างโรงงานแปรรู ปยางพารา ขณะที่การ
ดําเนิ นการดังกล่ าวมีแนวโน้มว่ าจะดําเนิ นไปอย่ างราบรื่ นแต่เมื่อศึ กษาเกี่ยวกับต้นทุนของ
โรงงานและต้นทุนการผลิ ตก็พบปัญหาว่าโรงงานที่ มีกําลังการผลิตได้ 10 ตันต่อวันตามต้นแบบ
ที่ดู งานมานั้ น ต้องใช้งบประมาณสู งถึง 11 ล้านบาท ซึ่ งชุ มชนไม้เรี ยงไม่มีเงินเพียงพอ กลุ่มแกน
นําจึ งต้องมาร่วมคิดกันอีกครั้ งหนึ่ งและพบว่ามี ทางออกคือต้องสร้างโรงงานขนาดที่มีกําลังการ
ผลิ ตลดลงมา โดยใช้ทุนในชุ มชนเอง ทุกคนจึงได้ช่ วยกันเผยแพร่ ความคิดและระดมทุน ซึ่ ง
การดําเนินการดังกล่าวนั้ นส่วนใหญ่แต่ ละคนจะกระจายกันเพื่อแนะนําแก่ญาติพี่ น้องเครื อญาติที่
รู้ จักสนิทสนมกันเป็ นเบื้ องต้นก่อน แล้วค่อยขยายไปสู่ เพื่ อนบ้านคนอื่น ๆ ที่ สนใจเพื่อให้ เข้า
ร่วมเป็ นสมาชิก ในที่สุ ดสามารถรวบรวมสมาชิกในชุ มชนได้ 37 คน มี จํานวนหุ ้น 20,000 หุ้น
ราคาหุ ้ นละ 50 บาท รวมเป็ นเงิน 1,000,000 บาท ในการดําเนิ นงานได้นําระบบของสหกรณ์เข้า
มาใช้ มีการระดมทุนและหาแนวทางเกี่ยวกับระบบการจัดการเพื่อรองรับโรงงานที่ เกิดขึ้ นใน
อนาคต ซึ่ งได้ข้อสรุ ปร่ วมกันว่าต้องจดทะเบียนจัดตั้ งเป็ น “กลุ ่มเกษตรกร” จุดเปลี่ยนดังกล่าว
นับเป็ นอีกก้าวหนึ่ งที่สําคัญของการพัฒนาชุ มชนไม้เรี ยงในการวางแผนการสร้างโรงงานแปรรู ป
ยางพารา หลังจากนั้ นทางกลุ่มได้ติ ดต่อขอจดทะเบียนต่ อจังหวัดนครศรี ธรรมราช แต่ เกษตร
จังหวัดนครศรี ธรรมราชในขณะนั้ น เห็ นว่ากลุ่มเกษตรกรต่ าง ๆ ของจังหวัดซึ่ งตั้ งขึ้ นแล้วมี
จํานวนมากถึง 126 กลุ่ม โดยกลุ่มที่ เคยจดทะเบียนไว้ก่อนหน้านั้ นส่ วนใหญ่เลิกกิ จการไปเกือบ
หมดแล้ว จังหวัดจึงไม่ อยากให้กลุ่มเกษตรกรทําสวนไม้เรี ยงจดทะเบียนอี กเพราะคิดว่าจะต้อง
ประสบความล้มเหลวอย่างแน่นอน เกษตรจังหวัดได้พยายามชี้ แจงเหตุ ผลต่อผู้ นํากลุ ่มให้ล้มเลิก
ความคิดในการจดทะเบียนตั้งกลุ ่มฯ แต่ ทางกลุ่ ม ฯ ย ังคงยืนย ันที่ จะจดทะเบียนเพื่อตั้งจัดกลุ ่มฯ
ให้ได้ แกนนํากลุ่ม ฯ ได้เข้าพบผู้ ว่าราชการจังหวัดใน นายเอนก สิ ทธิประศาสน์ พร้อมกับได้