Page 202 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

186
นําเสนอความคิดเกี่ ยวกับการดําเนิ นงานกลุ่ม ฯ ของชุมชนให้ทราบ ในที่สุ ดผู ้ ว่าราชการจังหวัด
ได้เดิ นทางไปพบปะชาวบ้านในพื้นที่ เมื่อได้เห็ นความตั้ งใจจริ งของชุมชนในการที่จะจัดตั้ ง
กลุ่ม ฯ จึงได้สนับสนุ นให้มีการจดทะเบียนตามที่ชุ มชนต้องการเมื่อวันที่ 1 มิ ถุนายน 2527โดย
ใช้ชื่อว่า “กลุ่ มเกษตรกรทําสวนยางไม้เรี ยง” ภายหลังจัดตั้งกลุ่ม ฯ แล้ว ได้ดําเนิ นการเกี่ยวกับ
การสร้ างโรงงานแปรรู ปยางพาราในทันที ด้วยการใช้เงินที่ได้จากการระดมทุน 1 ล้านบาท
ได้จัดหาเทคโนโลยีที่ ทันสมัยมาใช้เพื่อสร้างคุณภาพ ยางพาราและช่วยลดเวลาในการผลิ ต แต่
ขณะนั้ นในชุมชนย ังไม่ มีไฟฟ้ าใช้โรงงานจึงใช้ นํ้ ามันในการเดิ นเครื่องจักรในช่วงแรกของการ
ผลิ ตโรงงานสามารถผลิตยางพารา อบแห้ งได้วันละ 500 กิโลกรัม ต่อมาในปี พ.ศ. 2528 จึ ง
ได้ขยายกําลังการผลิ ตเป็ น 1,000 กิโลกรัม จากการผลิตยางแผ่ นดิบของชาวบ้านที่เกิดจากการ
ระดมทุ นของชุ มชนเป็ นเงิ น 1 ล้านบาทดังกล่าวส่ งผลให้ในปี พ.ศ. 2531 สามารถผลิ ตยาง
คุณภาพดี ที่ขายได้ราคาสูงถึงกิโลกรั มละ 33 บาท ในขณะที่ท้องตลาดทั่วไปรับซื้ อเพี ยงแค่ราคา
กิโลกรั มละ 27 บาทเท่านั้ น กระบวนการผลิ ตดังกล่าวได้สร้ างความมั่นใจในกับชุมชน มากขึ้ น
ส่ งผลให้มีผู ้เข้าร่วมกลุ ่ มเพิ่ มมากขึ้ น ต่อจากนั้ นการผลิ ตยางพาราแปรรู ปอบแห้งได้เป็ นไป
ตามลําดับดังนี้
ปี พ.ศ. 2528 การผลิ ตยางพาราราอบแห้งเพิ ่มขึ้ นจาก 1,000 กิโลกรั ม เป็ น
1,500 – 2,000 กิโลกรั ม ต่อวัน
ปี พ.ศ. 2529 - 2530 กลุ ่มสามารถส่ งผลผลิตยางอบแห้งให้กับบริ ษัทผู ้ ส่ งออกที่ท่ าเรื อ
คลองเตยได้โดยตรง และได้รับราคาสู งกว่าราคาประกาศของตลาดกลางยางพาราหาดใหญ่โดย
เฉลี่ยถึงกิโลกรั มละ 4 บาท เนื่องจากกลุ่มสามารถส่งผลผลิตเองโดยไม่ต้องผ่านพ่ อค้าคนกลาง
ปี พ.ศ. 2531 ผลการผลิตของกลุ่มซึ่ งขายได้ถึ งกิโลกรัมละ 33 บาท ในขณะที่ ราคา
ตลาดทั่วไปเพียง 27 บาท ทําให้ กลุ่มมีกําไรประมาณ 7 แสนบาท กลุ่มฯจึ งได้ขยายการผลิ ต
โดยรั บซื้ อยางพาราจากสมาชิ กในราคาที่สู งกว่าท้องตลอด ซึ่ งเป็ นที่พอใจของสมาชิ ก ทําให้
สมาชิ กหลายคนนํากําไรที่ เกิดจากการลงทุนดั งกล่าว มาลงทุนเพิ่มเติ มเพื่อเพิ่มทุ นให้กับการ
ขยายการผลิตยางพาราอบแห้ง ทําให้โรงงานมีกําลังการผลิตเพิ ่มขึ้ นเป็ น 3,000 กิ โลกรัมต่ อวัน
ความสําเร็ จของกลุ่มและโรงงานแปรรูปยางพาราดังกล่าวเป็ นที่ ยอมรับของชาวบ้าน
มากขึ้ น ชาวบ้านในชุ มชนไม้เรี ยงจํานวนมากที่เห็ นความก้าวหน้าของกลุ่ มจึงได้สมัครเข้าเป็ น
สมาชิก โดยที่ กลุ่มกําหนดเงื่ อนไขว่าสมาชิ กใหม่สามารถขายนํ้ ายางพาราได้ในราคาเท่ากับ
สมาชิกคนอื่น ๆ ในกลุ่ม แต่ในเบื้ องต้นย ังไม่ สามารถออกเสียงในการประชุมกลุ่ มและรับเงิน