Page 200 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

184
ชุ มชนไม้เรี ยงได้พยายามแก้ไขปั ญหาให้ กับตนเองและชุมชนเพื่ อสร้ างความมั่นคง
ทางด้านรายได้ โดยเริ่ มจากทําในสิ่ งที่ ใกล้ตัว คือใช้ทรั พยากรที่มีอยู่ในชุมชนเป็ นทุนและ
สร้างมู ลค่าให้เกิ ดขึ้ น ไม่ ว่าจะเป็ นทุนจากทรั พยากรดั้ งเดิมของชุ มชน ทุ นที่เป็ นความรู ้ภูมิ
ปัญญาดั้งเดิ ม และทุนที่เป็ นทรั พย์อัน เป็ นเงิ นฝากในธนาคาร ได้มีการก่อตั้ ง “ศูนย์ศึกษาและ
พัฒนาชุมชนไม้เรี ยง” ขึ้ นเพื่อแก้ไขปัญหาและพัฒนาชุมชนไปสู ่ การพัฒนาที่ย ั ่งยืนให้ทุกคนใน
ชุ มชนสามารถพึ่งตนเองได้ ด้วยตระหนักว่ าการแก้ปั ญหาจะต้องเริ ่ มต้นจากภายในคื อคนใน
ชุมชนเป็ นผู้ดําเนิ นการมิใช่มุ ่งขอความช่ วยเหลือจากภายนอก แกนนําที่เป็ นหลักของชาวบ้าน
คือ ประยงค์ รณรงค ์ 1 ได้พยายามทําความเข้าใจกับคนในชุมชนว่า “ปลูกยางอย่างเดียว พึ่งยาง
อย่างเดี ยวตลอดไปไม่ ได้ เพราะเรากินยางแทนข้าวไม่ ได้ ดังนั้ นเราต้องทําอย่างอื่ นด้วย”
ชาวบ้านในชุ มชนจึ งพยายามคิดทําอาชี พเสริ มรายได้ในการทํามาหากิ นที่นอกเหนื อจากการทํา
สวนยางพารา เช่น การลี้ยงไก่ (ไก่ เนื้ อ ไก่ไข่ ไก่บ้าน) การเลี้ยงปลา การปลูกผักปลอดสารพิษ
การแปรรูปข้าว ผลิตอาหารสัตว์ เลี้ ยงสุ กร เพาะเห็ด เป็ นต้น
ปรากฏการณ์อี กประการหนึ่ งที่ ส่ งผลต่อการพัฒนาตนเองของชาวสวนยางพาราใน
ชุ มชนไม้เรียง คื อการที่กรมส่งเสริ มการเกษตรและสหกรณ์ได้จัดประกวดยางแผ่นขึ้ นในงาน
เทศกาลปี ใหม่ ที่อําเภอฉวาง โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อส่งเสริ มการปรับปรุ งคุณภาพยางแผ่ น ชุมชน
ไม้เรี ยงได้ส่ งยางแผ่นเข้าร่ วมประกวดด้วย ภายหลังการประกวดปรากฏว่ามีพ่อค้ามาประมูลยาง
แผ่นทั้งหมดด้วยราคาที่สู งกว่าท้องตลาดกิโลกรัมละ 1-2 บาท สภาพดังกล่าวทําให้ชาวสวน
ยางพาราได้เรี ยนรู้ ว่าการที่จะทําให้ยางมีราคาดีนั้ นขึ้ นอยู่กับคุณภาพของยางเป็ นสําคัญด้วย แต่
อย่างไรก็ตามการที่เทคโนโลยีการผลิ ตของชาวบ้านย ังตํ่ า และเป็ นการผลิตแบบดั้ งเดิมที่ใช้มือ
ทําแทบทุ กกระบวนการ ทําให้ไม่สามารถรั กษาคุณภาพยางแผ่นให้ สมํ่ าเสมอได้ ในปี พ.ศ.
2527กลุ ่มผู้นําชุ มชนขณะนั้ นมี ลุงประยงค์ และเพื่อนบ้านที่สนิ ทสนมกัน 12 คนได้ร่ วมกัน
วิเคราะห์หาแนวทางในการพัฒนาคุ ณภาพยางแผ่น และวิ ธีการจัดพัฒนาคุณภาพยางพาราโดย
ได้ติดต่อกับเกษตรอําเภอฉวาง เพื่อขอไปศึกษาดู งานการผลิ ตยางแผ่นอบแห้งที่ องค์การสวนยาง
นาบอน
หลังจากนั้นในปี เดียวกันชาวสวนยางพาราไม้เรี ยงได้ไปศึกษาดู งานการผลิตยางแผ่น
อบแห้งที่องค์การสวนยางนาบอน และย ังได้ไปศึกษาดูงานที่โรงงานของเอกชนในอําเภอนาบอน
1 ประยงค์ รณรงค์(ผู ้ ให้สัมภาษณ์), สุธิรา ชัยรักษา (ผู้ สั มภาษณ์), หมู ่ที่ 9 ตําบลไม้เรี ยง อําเภอ
ฉวาง จังหวัดนครศรี ธรรมราช เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2553