Page 199 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

183
มีอิ ทธิ พลในการตัดสิ นใจต่ อการประกอบอาชีพของชาวบ้านด้วยการหันมาปลู กพื ชเชิงเดี่ยว
คือยางพาราเป็ นหลัก ที่ต่ อมากลายเป็ นพืชเศรษฐกิจสําคัญในการกําหนดวิถีชี วิตของชุมชนไม้
เรี ยงและชุ มชนอื่นในภาคใต้ ส่งผลให้ ชาวสวนเป็ นผู้ได้รับผลกระทบโดยตรง มี ความเสี่ยง
แทบทุกด้ านตั้ งแต่ความไม่แน่ นอนของดิ นฟ้ าอากาศ คื อ ฝนตก ฝนแล้ง การผลัดใบของต้ น
ยางที่ทําให้ชาวสวนต้องหยุดกรี ดยาง ความเสี่ ยงด้านราคาขึ้นลงในแต่ละช่ วง ความเสี่ ยงต่อการ
เอารั ดเอาเปรียบของพ่อค้าคนกลางในการกําหนดราคา และอื่ น ๆ เช่น ถูกโกงตาชั ่ง ถูกหั ก
ความชื้ น ถูกหักความไม่สะอาด และคุณภาพของแผ่ นยาง
จากสภาพดังกล่าวส่ งผลทําให้ชาวบ้านในชุมชนไม้เรียงต้องร่ วมกันคิ ดหาทางออก
โดยในช่ วงประมาณปี พ.ศ. 2527 ซึ่ งขณะนั้ นราคายางพาราค่อนข้างตํ่าคือกิ โลกรัมละประมาณ
15-20 บาท กลุ่มชาวบ้านที่ทําสวนยางพาราได้ประชุ มปรึ กษาหารื อกันเพื่อหาทางแก้ปัญหา
ดังกล่าว คุณประยงค์ รณรงค์ 1เล่ าให้ฟังว่า “การแก้ปัญหาเรื่ องราคายาง ที่ ส่ งผลต่อรายได้นั้น
การที่ชาวสวนยางพาราราส่ วนใหญ่พยายามที่จะให้ได้เงินมาเพียงอย่างเดียว ด้วยการทําสวนยาง
อย่างเดียวแล้วเปลี่ยนยางให้เป็ นเงิน เมื่อเงินที่ได้ใช้หมดไปในที่สุ ดหาเท่าไหร่ ก็ ไม่พอ ชาวสวน
ย ังจนเหมือนเดิม จึงกลับมาคิ ดว่าลู่ทาง ที่ สามารถแก้ปัญหาเกี่ ยวกับเรื่องเงิ นไม่พอใช้นั้ นมีอยู่
หลายทาง ไม่ใช่ ทําให้รายได้เพิ่มอย่างเดียวแต่ต้องทําให้รายจ่ายลดลงแม้รายได้จะเท่าเดิม เมื่อมี
การลดรายจ่ายในครั วเรือนลงก็ ทําให้มีส่ วนเหลือเก็ บจึงเป็นสิ่ งที่สําคัญ”
ภาพที่ 12 ภาพผู ้นําชุมชน (ประยงค์ รณรงค์)
ถ่ายเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2553
1 ประยงค์ รณรงค์(ผู ้ ให้สัมภาษณ์), สุธิรา ชัยรักษา (ผู้ สั มภาษณ์), หมู ่ที่ 9 ตําบลไม้เรี ยง อําเภอ
ฉวาง จังหวัดนครศรี ธรรมราช เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2553