Page 173 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

157
ตางค์ก็ไปจ้างรถแทรกเตอร์ มาไถดันตอไม้รากไม้ออกหมดไม่กี่ ชั ่วโมงก็เสร็ จไม้ต้องใช้เวลานาน
เป็ นวัน ๆ จากนั้ นใช้รถไถสามจาน เจ็ดจาน เสร็ จแล้วจึ งขุดหลุ มปลูกได้เลย การปลู กยางก็
สามารถหาซื้ อพันธุ์ยางดี ๆจากที่มีการเพาะเลี้ ยงขายมากมาย ปลูกไปได้สัก 1-2 เดือนจึ งค่อยมา
ดู แลว่ามีต้นยางตายหรื อเปล่า หากตายก็ นํามาปลู กซ่ อมใหม่ เพื่อจะได้โตทันกั น จากนั้ น 3-4
เดือนจึงเริ ่ มใส่ ปุ๋ ยเป็ นครั้ งแรกโดยใช้ปุ๋ ยเคมี สู ตรของยางเล็ก เช่ น สูตร 25-7-7 เป็ นต้น” ยางพารา
ได้ก่ อให้ เกิ ดการเปลี่ ยนแปลงโครงสร้างทางเศรษฐกิ จขึ้ นในระดับมหภาค คื อ การที่ภาค
เกษตรกรรมและภาคอุ ตสาหกรรมแยกตัวออกจากกันอย่างชัดเจน และมีการส่ งเสริ มหรื อการ
พัฒนาภาคเกษตรกรรมนั้ น โดยข้อเท็ จจริ งแล้วก็ เป็ นไปเพื่ อประโยชน์ต่ อการพัฒนา
ภาคอุตสาหกรรมทั้ งสิ้ น
ในระยะของการเปลี่ยนผ่านนั้ น ขนาดของส่ วนเกินจากระบบเศรษฐกิ จชุมชนมี เข้ามา
อย่างเห็นได้ชัด วิธี การผลิตแบบดั้งเดิ มเปลี่ยนแปลงสู่ ระบบทุน ชาวบ้านได้มุ่งเน้นรายได้เป็ นตัว
เงิน เนื่ องจากวัตถุประสงค์ของการผลิ ตยางพาราเป็ นไปเพื่อสร้ างรายได้ ดังนั้ น เมื่อมี ความ
ต้องการที่จะขยายรายได้ให้มากขึ้ น จําเป็ นอย่ างยิ ่งที่ จะต้องเปลี่ ยนแปลงในมิ ติ ของการผลิต
โดยตรง จากการผลิตเพื่ อเสริ มรายได้ในครัวเรือนเป็ นการผลิตเพื่อสร้ างรายได้ จากการศึ กษา
พบว่าการเปลี่ ยนแปลงในด้านการผลิตของชุมชนที่เกิ ดขึ้ นอย่างชัดเจนได้เริ่ มต้นเมื่อประมาณ
พ.ศ. 2504 ซึ่ งการเปลี่ยนแปลงในมิ ติ ของการผลิตนี้ ไม่ได้เกิ ดจากอิทธิ พลของตลาดเท่านั้ น
หากแต่เป็ นความร่ วมมือระหว่างภาคการเมืองคือรัฐ และภาคเศรษฐกิ จ ในขณะที่รัฐต้องการขยาย
ฐานภาคการเกษตรสู่อุ ตสากรรม และการส่ งออกยางพาราเพื่อเป็ นทุนในการพัฒนาบ้านเมือง
ภาคเศรษฐกิจก็ ได้รั บผลประโยชน์จากนโยบายดังกล่ าว ทั้ งในส่วนที่เกี่ ยวข้องกับการขยายตัว
เศรษฐกิจยางพาราโดยตรง และส่ วนเกี่ ยวข้องกับการผลิ ตในภาคเกษตรกรรม ไม่ว่ าจะเป็ น
เครื่ องจักรกลการเกษตร ปุ๋ ยเคมี ภัณฑ์ต่าง ๆ ดังนั้ น ชุ มชนซึ่ งอยู่ในภาคเกษตรกรรมก็ได้รั บ
ผลกระทบจากนโยบายดังกล่ าว ในลักษณะของโครงการส่ งเสริ มการเกษตรของรั ฐ ที่ มี
วัตถุประสงค์เพื่ อดึงชุมชนเข้าสู่ ระบบเศรษฐกิ จที่ผลิตเพื่อการค้า ซึ่ งเงื่ อนไขที่สําคัญในการเข้า
ร่วมในระบบเศรษฐกิ จที่ผลิตเพื่อการค้าในฐานะผู้ ผลิ ต คือ การผลิตสิ นค้าหรือผลผลิตที่ตรงตาม
ความต้องการตลาด