Page 170 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

154
ทุนและข้อมูลข่าวสารการตลาดทั้งหมดอยู ่ในมือพ่อค้า ภาครัฐโดยกรมส่ งเสริมการเกษตรและ
สหกรณ์จึงได้เข้ามามีบทบาทโดยมีนโยบายปรั บปรุ งคุณภาพยางแผ่น ด้วยการจัดให้มีการจัดงาน
ประกวดยางแผ่นขึ้ นในปี ใหม่ พ.ศ.2513 ที่อําเภอฉวาง มีเกษตรจํานวนมากรวมทั้งชาวบ้านตําบล
ไม้เรี ยงได้ส่ งยางเข้าประกวด หลังการประกวดพ่อค้าก็ได้ประมูลยางทั้ งหมดโดยให้ราคาสูงกว่ า
ท้องตลาด 1-2 บาทต่อกิ โลกรัม ในช่ วงนี้ ชาวบ้านจึงเริ ่มมุ ่ งหวังจากรายได้ยางพาราเป็ นสําคัญ วิถี
ชี วิตของชาวบ้านจึงถูกผูกไว้กับกับการทําสวนยางพารา และเริ่ มเรี ยนรู้ ว่ายางแผ่ นจะได้ราคาดี
หากมีคุณภาพและต้องผลิตให้ได้ปริ มาณมากพอ กระนั้นก็ตามการผลิ ตในชุมชนย ังเป็ นแบบต่าง
คนต่ างผลิตโดยใช้ แรงงานคนเป็ นสําคัญ ส่งผลให้คุณภาพยางแผ่ นไม่ได้มาตรฐานเดี ยวกัน อี ก
ทั้งเมื่ อมีการผลิตยางพาราเป็ นพืชเชิงเดี่ยวชาวสวนยางพาราได้รับผลกระทบโดยตรงจากการผลิ ต
โดยที่ต้องรับความเสี่ยงในแทบทุกด้านตั้ งแต่ความไม่ แน่ นอนของดินฟ้ าอากาศ ฝนตกก็กรี ดยาง
ไม่ได้ ฝนแล้งต้นยางก็ผลัดใบต้องหยุดกรี ด ความเสี่ ยงด้านราคาคือทําเสร็จแล้วนําเอาไปขายเพื่อ
เอาเงิ นมาใช้จ่ายก็ถู กพ่อค้าเป็ นผู้กําหนดราคา เสี่ยงด้านถูกโกงตาชั่งหรื อถูกหักความชื้น และ
อื่น ๆ อีกมากมาย
ในกระบวนการพัฒนาของภาครัฐในช่ วงปี พ.ศ. 2518 ที่มีการได้ตัดถนนเข้าสู ่หมู ่บ้าน
โดยจากทางเดินเท้าเดิ มเป็ นถนนลูกรั ง เพื่ อให้รถยนต์สามารถเข้าออกชุ มชนได้สะดวก จาก
กระบวนการดังกล่าวนี้ นอกจากทําให้ระบบเศรษฐกิ จทุ นนิยมได้ ประโยชน์จากการดู ดซั บ
ส่ วนเกินในรู ปของกําไรจากกระบวนการแลกเปลี่ยนแล้ว ย ังได้ประโยชน์ในรู ปของกําไรจากการ
ระบายสินค้ าอุตสาหกรรมเข้าสู่ ชุ มชนอีกด้วย ซึ่ งเท่ากับเป็ นการสร้างความเข้มแข็งให้กับระบบ
ทุ นนิ ยมที่สามารถสะสมทุ นได้มากขึ้ น ในขณะที่ ความพอเพียงในตนเองของชุ มชนก็ เริ ่ ม
เปลี่ยนแปลงไป คือ เริ่ มมี การพึ่งพิ งปัจจัยในการดํารงชี พจากภายนอกมากขึ้ นตามลําดับ
2. ความสนใจของชุ มชนไม้เรียงกั บแนวทางสนับสนุนระบบทุนนิยม
ระบบเศรษฐกิจชุ มชนไม้เรี ยงในช่ วงนี้ เห็ นได้ ชัดว่ าการเข้าร่ วมในกระบวนการ
แลกเปลี่ ยนกับระบบตลาด ทําให้เกิ ดการขนถ่ายส่ วนเกิ นออกจากชุมชน เนื่ องจากโครงสร้ าง
ความสั มพันธ์ที่ ไม่ เป็ นธรรม ดังนั้ นเมื่อมี ส่ วนเกินเกิ ดขึ้ น กระบวนการขูดรี ดก็มักมี ขึ้ นตามมา
แต่ สําหรับชุมชนไม้เรี ยงช่วงในช่วงเวลานี้ การเข้าไปสัมพันธ์กับระบบตลาดกลับเป็ นประโยชน์
กับชุ มชนเพราะทําให้ ยางพาราซึ่ งไม่ เคยมี มูลค่ ามากนัก กลายเป็ นสิ นค้ าที่ สามารถนําไป
แลกเปลี่ยนเป็ นเงิ น แล้วนําเงิ นที่ ได้ไปซื้ อสิ่งของหรื อสินค้าที่ต้องการได้ โดยที่ชาวบ้านเพี ยงแต่