Page 169 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

153
อย่ างกว้างขวาง ผลที่ตามมาคื อเป็ นเหตุ หนึ่ งที่ นําไปสู่ การเปลี่ ยนแปลงความสัมพันธ์ในการ
แลกเปลี่ยนที่ดํารงอยู่ก่ อนของสมาชิกในชุมชน
กระบวนการผนวกระบบเศรษฐกิจชุ มชนเข้ากับระบบเศรษฐกิ จแบบทุนนิ ยม ที่เริ ่ มต้น
ขึ้นในมิ ติ ของการแลกเปลี่ยน คือ ทําให้ผลผลิ ตส่วนเกิ นมีมูลค่าสู งขึ้ น เมื่อชุมชนนําผลผลิตมา
แลกเปลี่ ยนผ่านระบบตลาดแบบทุ นนิ ยม เริ่ มต้นด้วยการกระตุ ้นให้ชุ มชนเกิดความต้องการที่จะ
ดํารงชี พในระดั บที่ สู งกว่ าการย ังชี พ ซึ่ งหมายถึ งการทําให้ชุ มชนเกิ ดอุปสงค์ ต่ อสิ นค้ า
อุตสาหกรรม เพราะความต้องการสินค้าจากภายนอกจะเป็ นสิ่ งจูงใจให้ชุมชนนํายางพารามาขาย
ในระบบตลาดเพื่อแลกเปลี่ยนเป็ นเงิน แล้วนําไปซื้อหาสิ ่ งของที่ต้องการ ซึ่ งสินค้าดังกล่าวได้แก่
สิ ่ งของที่ ชุมชนไม่ สามารถผลิตได้ เช่น ข้าวสาร นํ้ าปลา นํ้ าตาล ปู ปลา อาหารสํ าเร็ จรู ป
เครื่องประดับต่าง ๆ เป็ นต้น
ระบบเศรษฐกิจชุ มชนในวิถี การผลิตเพื่อการค้า ภายใต้การควบคุ มและชี้ นําของระบบ
เศรษฐกิจทุนนิ ยม มีปั จจัยที่เร่ งเร้าให้ชุ มชนเข้าสู่ วิถี การผลิต คือ การเปลี่ ยนแปลงกระบวนทัศน์
การพัฒนาของรั ฐที่จะนําพาประเทศไปสู่ ความทันสมั ย โดยการเปลี่ ยนแปลงโครงสร้างทาง
เศรษฐกิจจากประเทศเกษตรกรรมเป็ นอุตสาหกรรม ซึ่ งต้องการงบประมาณจํานวนมาก นโยบาย
ที่ให้ ความสําคัญกับการที่ จะสร้ างความเติบโตทางเศรษฐกิ จ ตามแนวทางอุตสาหกรรมนิยม
เช่ นในกรณี ที่ ภาครั ฐได้ สนับสนุ นการจัดตั้ ง “กองทุ นสงเคราะห์การทําสวนยาง”
(สกย.) สิ่ งนี้ ได้เข้ามามีอิ ทธิพลในการตัดสิ นใจของชาวบ้านด้วยการหันมายึ ดอาชีพสวนยางพารา
เป็ นหลัก ประกอบกับจุดเปลี่ยนที่สําคัญคือในปี พ.ศ. 2505 ได้เกิ ดวาตภัยขึ้ น ชาวบ้านในพื้นที่ ไม้
เรี ยงได้รับความเสี ยหายทั้ งบ้านเรื อนและทรัพย์สิ น ต้นไม้พืชผลต่าง ๆถูกแรงลมโค่นล้มไปเกือบ
หมด เมื่อภาครั ฐโดยพนักงาน สกย. เร่ งเข้าไปในพื้นที่เข้ามาช่วยเหลื อชาวบ้านจัดสรรทุ นใน
การให้ทุนเงิ นในการทําสวนยางพารา ทําให้ชาวบ้านในพื้นที่ จํานวนไม่น้อยตัดสินใจหันมาปลู ก
ยางพาราแทนพื้นที่ ที่ต้นไม้โค่นล้มไป
ยางพาราจึงกลายเป็ นพืชเศรษฐกิ จสําคัญที่ กําหนดวิถีชี วิตของชุมชนไม้เรี ยงและชุมชน
อื่นในภาคใต้อี กหลายประการตามมา เมื่อชุมชนได้เปลี่ ยนแปลงวิถี การผลิตสู่การทําเกษตร
เชิงเดี่ ยวด้วยการทําสวนยางพาราจึ งเข้าสู่ วงจรระบบทุนนิ ยมอย่างชัดเจน ยางแผ่นดิ บที่ผลิตได้
ชาวสวนได้ก็นําไปขายให้กับพ่ อค้าคนกลางในตลาดใกล้เคียง ในบางครั้ งชาวบ้ านถูกกดราคา
ด้วยเหตุผลที่ว่า ยางแผ่นดิบที่ชาวบ้านผลิ ตขาดคุณภาพ แต่ชาวบ้านก็ ไม่มีอํานาจต่อรองเนื่ องจาก