Page 161 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

145
ส่ วนบทบาทของเด็กหรื อบุตรหลานในครัวเรื อนชาวสาวนยางพารา สุ วรรณ
ชมจุ ้ย1 เล่ าว่ า “จะมีการแบ่ งแยกหน้าที่กัน เช่ น โดยเด็กผู ้ หญิงส่ วนใหญ่ต้องช่ วยมารดาทํางาน
บ้าน ทํางานเบา ๆ ปั ดกวาดบริ เวณบ้านเรื อน ส่วนเด็ กผู ้ ชายช่ วยเหลืองานของบิ ดาตามกําลัง
ความสามารถ และเมื่อเด็กมีอายุประมาณ 11-12 ปี ก็สามารถช่วยบิดามารดาในการเก็บนํ้ ายาง
จากต้นยางพารามาทําเป็ นแผ่นยาง ต่อมาเมื่อเจริ ญวัยมากขึ้ นอายุประมาณ 15-16 ปี ก็ สามารถ
ออกไปกรีดยางได้เหมือนกับผู้ ใหญ่ เด็ กผู้ ชายหลายคนจึงออกไปช่วยบิ ดากรีดยาง”
2.4 ความต้องการปั จจัยการผลิต
การผลิตอาศั ยการจัดสรรตามปั จจัยที่ มีในชุ มชนเป็ นหลั ก ชาวสวน
ยางพาราเป็ นเจ้าของเครื่ องมื อเครื่ องใช้แทบทั้ งหมด การทําสวนยางพาราใช้เพียงปัจจัยเท่าที่มีอยู่
ในชุมชนไม่มีการใส่ปุ๋ ย ไม่ใช้ยากําจัดวัชพืช สารเคมีทาหน้ายาง หรืออื่นใด เพื่ อเพิ่มผลผลิ ต
ดังนั้ นระดับการผลิ ต(การทําสวนยางพารา) เป็ นภาวะพอเพี ยง เสริ มรายได้ให้แก่ ครัวเรื อนเท่านั้ น
ดังนั้ นในช่ วงนี้ ชาวสวนยางพาราจึ งไม่มีความต้องการปั จจัยการผลิ ตไปมากกว่าที่มีอยู่ ไม่ ว่าจะ
เป็ นการจ้างแรงงาน เงินทุ น หรื อที่ดิ น
ในด้านที่ ดิน นั้ นพบว่า เจ้าของที่ ดินไม่มีความต้องการที่จะหาประโยชน์
จากที่ ดิ นในรู ปแบบอื่น เช่ น การให้เช่า หรื อการการทํ าแบบแบ่งผลการผลิต ทั้ งนี้ เพราะทุก
ครัวเรื อนในชุมชนคื อชาวสวนยางพาราการปลูกและกรี ดยางบนที่ดิ นของตนเอง ดังนั้ น ดิ นจึง
เป็ นปัจจัยการผลิตพื้นฐานที่ สําคัญของทุกครัวเรื อน มีการถือครองที่ดิ นในขนาดที่สามารถทําการ
ผลิตได้ด้วยแรงงานของคนในครั วเรือน บางกิ จกรรมอาจจะต้องใช้แรงงานจากเพื่ อนบ้านบ้าง
ดังนั้ นจึ งเห็ นได้ว่ าชุมชนเองมี การจัดระเบี ยบความสัมพันธ์การผลิตในรู ปของการช่ วยเหลื อ
แรงงาน ทําให้ครัวเรื อนที่ แม้ว่าจะมีแรงงานไม่พอก็สามารถทําการผลิ ตได้ด้วยระบบของการ
ช่ วยเหลือและตอบแทนด้านแรงงาน ความเข้มแข็งของวัฒนธรรมการช่วยเหลือแรงงานที่ปรากฏ
ในระยะนี้ จึ งมีผลทําให้ระบบค่าจ้างแรงงานย ังไม่เกิ ดขึ้ น และจากการที่ทุ กอย่างถูกจํากัดด้วย
เป้ าหมายของการผลิตแบบพอเพี ยง ทําให้ความต้องการในด้านเงิ นทุน เพื่อการผลิ ตมีน้อยมาก
1 สุ วรรณ ชมจุ้ย(ผู้ให้สัมภาษณ์), สุ ธิรา ชั ยรักษา (ผู้สัมภาษณ์), หมู่ที่ 8 ตําบลไม้เรี ยง อําเภอ
ฉวาง จังหวัดนครศรี ธรรมราช เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2553.