Page 156 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

140
ในส่
วนของการปลู
กข้
าวนาปี
ของชุ
มชนไม้
เรี
ยงต้
องพึ
งพิ
งธรรมชาติ
เพราะ
เป็
นการทํ
านานํ
าฝน และจะนิ
ยมทํ
านาดํ
า เพราะการทํ
านาดํ
าการเจริ
ญเติ
บโตของต้
นข้
าวจะ
สมํ
าเสมอกั
น และให้
ผลผลิ
ตสู
ง โดยอาศั
ยแรงงานในครั
วเรื
อนช่
วยกั
นดํ
า พั
นธุ
ข้
าวที่
ปลู
กมี
ไม่
กี่
ชนิ
ด เช่
นข้
าวเล็
บนก ข้
าวลู
กหนอน ข้
าวช่
อไม้
ไผ่
ส่
วนใหญ่
จะเป็
นพั
นธุ
ข้
าวเล็
บนก ซึ
งถื
อว่
าเป็
พั
นธุ
พื
นเมื
องที่
เป็
นที่
นิ
ยมบริ
โภคของชาวใต้
เนื่
องจากเป็
นข้
าวเจ้
าที่
ไม่
แข็
งและอ่
อนเกิ
นไป ใน
ส่
วนข้
าวเหนี
ยวนั
นส่
วนใหญ่
จะทํ
าเป็
นข้
าวไร่
บ้
างเพี
ยงเล็
กน้
อยไม่
นิ
ยมทํ
านาข้
าวเหนี
ยว เพราะ
ข้
าวเหนี
ยวชาวใต้
ส่
วนใหญ่
จะเอามาทํ
าขนมมากว่
าการบริ
โภคเป็
นอาหารหลั
ก การทํ
าข้
าวนาปี
ระหว่
างนาที่
อยู
ในพื
นที่
ที่
ลุ ่
มกั
บนาที่
ดอนจะแตกต่
างกั
น เพราะปริ
มาณนํ
ามากน้
อยแตกต่
างกั
มี
การใช้
พั
นธุ
ข้
าวที่
เรี
ยกว่
าข้
าวหนั
กข้
าวเบาแตกต่
างไปตามเงื่
อนไขของธรรมชาติ
โดยพั
นธุ
ข้
าว
เบาจะเหมาะสํ
าหรั
บนาที่
เป็
นที่
ดอน เช่
น ข้
าวสั
งหยด เพราะไม่
ต้
องการนํ
ามากเหมื
อนข้
าวหนั
ข้
าวหนั
กจะปลู
กที่
ลุ
มและมี
อายุ
การเก็
บเกี่
ยวนานกว่
า การเลื
อกปลู
กข้
าวจึ
งปรั
บตามความ
เหมาะสมของสภาพพื
นที่
และสอดคล้
องกั
บการคาดคะเนเกี่
ยวกั
บปริ
มาณนํ
าฝน ระยะเวลาใน
การเพาะปลู
กจนกระทั ่
งเกี่
ยวผลผลิ
ตแตกต่
างกั
นระหว่
างข้
าวหนั
กกั
บข้
าวเบา โดยข้
าวเบาจะใช้
เวลาเร็
วกว่
าคื
อข้
าวเบาจะใช้
เวลาประมาณ 3-4 เดื
อน ส่
วนข้
าวหนั
ก ประมาณ 6-7 เดื
อน แต่
ละ
ครั
วเรื
อนจะปลู
กข้
าวในขนาดการผลิ
ตที่
แรงงานในครั
วเรื
อนสามารถทํ
าได้
ไม่
เกิ
นกํ
าลั
ง คื
อ ทํ
การเพาะปลู
กในพื
นที่
ประมาณ 5 - 6 ไร่
ชาวบ้
านส่
วนใหญ่
จะใช้
แรงงานในครั
วเรื
อนดู
แลทุ
ขั
นตอนตั
งแต่
การไถ การหว่
านต้
นข้
าวในนา การดายหญ้
าออกจากคั
นนา การชั
กนํ
าเข้
านา การ
ตกแต่
งคั
นนา(ฟั
นหั
วนา) หรื
อการเก็
บเกี่
ยวข้
าว อาจจะมี
เพื่
อนบ้
านจะหมุ
นเวี
ยนกั
นไปเพื่
ช่
วยเหลื
อแรงงานซึ
งกั
นและกั
นบ้
างในบางครั
ง การเก็
บเกี่
ยวข้
าวทั
งข้
าวไร่
และข้
าวนา ชาวไม้
เรี
ยงนิ
ยมเก็
บด้
วยแกะ เป็
นการเก็
บมื
อ ข้
าวที่
เก็
บเรี
ยกเป็
นกํ
ามื
อ หรื
อเลี
ยง เลี
ยงจะมี
ขนาดใหญ่
เท่
ากั
บ 2 กํ
ามื
อ เมื่
อเก็
บเกี่
ยวแล้
วต้
องตากไว้
ตามคั
นนาให้
แห้
ง แล้
วจึ
งนํ
ามาเก็
บไว้
ที่
เรื
อนข้
าว
หรื
อโรงข้
าว ซึ
งมั
กจะปลู
กไว้
บริ
เวณบ้
าน เมื่
อต้
องการบริ
โภค จะนวดข้
าวด้
วยเท้
าฝั
ดข้
าวด้
วย
กระด้
ง ใส่
ครกตํ
าหรื
อนํ
าไปสี
โรงสี
ในหมู
บ้
าน พิ
น โรมา
เล่
าให้
ฟั
งว่
า “เมื่
อสี
ข้
าวมาครั
งแรก
นิ
ยมเอาไปถวายพระที่
วั
ด หรื
อใครสี
ก่
อนก็
จะเอาไปให้
เพื่
อนบ้
านหุ
งด้
วย ยิ
งถ้
าเปลี่
ยนพั
นธุ
ข้
าว
1
พิ
น โรมา(ผู
ให้
สั
มภาษณ์
), สุ
ธิ
รา ชั
ยรั
กษา (ผู
สั
มภาษณ์
), หมู
ที่
8 ตํ
าบลไม้
เรี
ยง อํ
าเภอฉวาง
จั
งหวั
ดนครศรี
ธรรมราช เมื่
อวั
นที่
17 มกราคม พ.ศ. 2553.