Page 152 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

136
ที่มีอยู่ในธรรมชาติ เช่ น กะลามะพร้าว ใบไม้ กิ ่งไม้ ฯลฯ ในส่ วนที่ ซื้ อคือสิ่ งที่ไม่ สามารถผลิ ต
เองได้ โดยเฉพาะเครื่ องมื อที่ทําด้วยโลหะ เช่ นมี ดกรี ดยาง ทั้ งความรู้ในการผลิตปั จจัยในการ
ดํารงชี พและความรู้ในการผลิ ตเครื่องมื อดังกล่าวมีการถ่ายทอดจากรุ ่ นหนึ่ งสู่รุ ่ นหนึ่ งอย่างต่อเนื่ อง
ลักษณะวิ ถี การผลิ ตแบบพอเพี ยง ทําให้คนรุ่ นหลั ง ๆ สามารถดํารงอยู ่ได้ อย่างพอเพี ยง
เช่ นเดี ยวกับคนรุ ่ นก่ อน โดยกระบวนการเรี ยนรู ้ และถ่ายทอดได้เกิ ดขึ้ นในวิ ถีชี วิตของชุ มชน
ดังเช่นที่ บุญสร้ าง พารา 1 เล่าให้ฟั งว่า “ซื้ อมี ดกรี ดยางมาอันหนึ่ งใช้ได้นับเป็ นปี หรื อนําเหล็ ก
แหนบรถยนต์ไปให้ช่ างตีเหล็กช่วยตีให้ ส่ วนอุปกรณ์ อื่นที่รองนํ้ ายางใช้กะลามะพร้าว ที่กรองนํ้า
บ้างทําจากใบหญ้าหรื อฟางข้าว เอาใบไม้ทําลิ้นต่อให้ นํ้ าลงในกะลา ทํานํ้ าส้ม(นํ้ ากรด) จากใบ
เงาะหมักนํ้ ายางจะออกมาสีสวย ช่วงหลังก็เอากระป๋ องอลูมิเนียม เช่ น กระป๋ องปลากระป๋ องเอาฝา
บนและท้ายออก เป็ นแผ่นผืนผ้า แล้วตัดให้มีขนาดประมาณกว้าง 1 นิ้ ว ความยาวตามขนาดความ
สู งของกระป๋ อง แล้วพับกลางไว้เป็ นที่ส่ งนํ้ ายางให้เข้าในกะลา เครื่ องมื อต่าง ๆ หากประดิ ษฐ์
ขึ้นมาเองได้ต่างก็ทํากันเองไม่ต้องซื้ อ”
ตัวอย่าง การทําลิ้นยาง
1 บุญสร้าง พารา(ผู ้ให้สัมภาษณ์), สุ ธิรา ชัยรักษา (ผู ้ สัมภาษณ์), หมู่ที่ 8 ตําบลไม้เรี ยง อําเภอ
ฉวาง จังหวัดนครศรี ธรรมราช เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2553.