Page 14 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

3
ทุนนิ ยมที่มุ่งเน้นการแสวงหากําไรและผลประโยชน์สู งสุ ด จึงเกิ ดวัฒนธรรมการผลิ ตในรูปแบบ
ใหม่ขึ้ น ส่งผลให้วัฒนธรรมการทําสวนยางพาราและระบบนิเวศในชุมชนเปลี่ยนแปลงไปจาก
“ป่ ายาง” เป็ น “ สวนยาง” กล่าวคือการทําสวนยางเป็ นลักษณะของการปลูกพืชเชิงเดี่ยวเฉพาะต้น
ยางพาราเท่านั้ น มีการสร้างยางพาราสายพันธุ์ชนิ ดใหม่ทดแทนสายพันธุ ์พื้นเมืองดั้ งเดิมเพื่อให้ได้
ผลตอบแทนสูง แต่ สายพันธุ ์ชนิดใหม่เหล่านี้ มีความอ่อนแอต่อโรคและมีความต้องการปัจจัยการ
ผลิ ตสูงส่ งผลให้ต้นทุนการผลิตสู งขึ้ น ขณะเดี ยวกันเพื่อให้ ได้ผลผลิตจํานวนมากชาวบ้านจึงได้
รุ กลํ้ าขยายพื้ นที่ปลู กยางพาราเข้าไปในพื้ นที่ ป่ าสงวนที่ มีความหลากหลายทางชี วภาพ และ
บางส่วนก็ปรับเปลี่ยนพื้ นที่นาเป็ นสวนยางพารา สภาพดังกล่าวส่ งผลกระทบต่อความสมดุ ลของ
ระบบนิเวศและวิถี ชีวิตดั้ งเดิมของคนในชุมชนอย่างหลี กเลี่ยงไม่ได้
สภาพทางสังคมและวัฒนธรรมความสัมพันธ์ต่ างๆ ของชาวสวนยางพาราแต่ เดิ มใน
ครอบครั วมีความสัมพันธ์อย่ างเหนียวแน่ น เน้นมี ความสัมพันธ์เชิงอุปถัมภ์คื อมี การช่วยเหลือ
เกื้ อกู ลกันในกลุ ่ มของชาวสวนยางพารา ปั จจุบันเมื่อระบบเศรษฐกิ จเปลี่ยนรู ปไปเป็ นระบบ
เงินตราหรื อเศรษฐกิจทุนนิ ยม ทําให้ความสัมพันธ์ในครอบครัวเริ ่ มอ่อนแอ เนื่ องจากความ
ใกล้ชิ ดระหว่างสมาชิ กในครัวเรื อนมีน้อยลง และลักษณะของครอบครั วเปลี่ยนจากครอบครัว
ขยายที่มีทั้ ง พ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย มาเป็ นครอบครัวเดี่ยวที่ มีเพียงพ่ อ แม่ ลู ก อยู่ด้วยกัน ส่งผลให้
บุตรหลานของชาวสวนยางพารามักถูกทิ้งให้อยู่ ตามลําพัง เพื่อจากพ่อแม่ ต้องออกไปกรี ดยางใน
เวลากลางคืน และหากต้องออกไปกรี ดยางต่างหมู่บ้านส่ งผลให้บุตรหลานอาจจะต้องย ้ายโรงเรี ยน
ตามผู ้ปกครองไปด้วย ดังนั้ นจึ งเกิ ดปัญหาทั้ งด้ านการศึ กษาและปั ญหาด้านอื่ น ๆ กับเด็กอี ก
มากมาย ในภาวการณ์ ปั จจุ บันชุ มชนมี การแข่งขั นมุ่ งผลประโยชน์ แบบตัวใครตั วมั น
ความสั มพันธ์และการช่ วยเหลื อเกื้อกู ลกันในชุมชนมี น้อยลง อี กทั้งครั วเรื อนมีการใช้สิ นค้า
ฟุ่ มเฟื อยทั้ งโทรทัศน์ ตู้เย็น เครื่ องซักผ้า วีดีโอ รถยนต์ และรถจักรยานยนต์ เป็ นต้น ทั้ งนี้ เพื่ อ
เป็ นเครื่ องแสดงออกถึงฐานะและความสําเร็ จของครัวเรื อน โดยไม่คํานึงถึงความแน่นอนของ
รายได้ การหุ งหาอาหารจากเดิมที่เคยจัดเตรี ยมไว้รับประทานในครั วเรื อนก่ อนออกไปกรี ดยาง
เปลี่ ยนเป็ นการดื่มกาแฟกับขนมปั ง ส่วนบุตรหลานรั บประทานข้าวกล่องหรื ออาหารสําเร็จรู ป
ก่อนไปโรงเรี ยน (สุธิรา ชัยรั กษา. 2547 : 82-95) ชาวสวนยางพาราเป็ นจํานวนมากแข่งขันกัน
สร้ างวัตถุสิ ่งของและสิ ่ งอํานวยความสะดวกต่าง ๆ ติ ดยึดกับค่านิยมทางด้านวัตถุ เกิ ดวัฒนธรรม
บริ โภคนิ ยมตามมา เกิดความหลงใหลวัตถุและใช้เทคโนโลยีจากต่างชาติ (เอกวิทย์ ณ ถลาง.
2551 : 8) การดําเนิ นชีวิตเปลี่ ยนไปจากอดีตจากที่เคยอยู่ แบบสันโดษเรียบง่ายและมีความสงบสุ ข
ร่มเย็น ได้ถู กกระแสของระบบทุนนิ ยมกระแสบริ โภคนิยมโหมกระหนํ่ า เกิ ดค่านิยมใหม่โดย
ลอกเลียนแบบสังคมนักธุ รกิจ เกิ ดรายจ่ายเกิ นรายได้ที่มี นําไปสู่ ภาวะหนี้ สิ น ในขณะที่รายได้