Page 114 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

98
เมี ยบ ธรฤทธิ์ 1 เล่าว่ า “ในสมัยก่อนนับเป็ นการฝากลูกให้พระช่ วยอบรมดูแลสั่งสอน เนื่ องจาก
สมัยนั้ น วัดเปรี ยบเสมือนเป็ นโรงเรียน เป็ นสถานที่ขัดเกลาบุคคลให้เป็ นคนดี” โดยการบวชเณร
จะกระทําได้เมื่ออายุ 7 ปี ขึ้ นไป มีการจัดดอกไม้ธูปเทียน เครื่ องใช้สอย โกนผม โกนคิ้ ว แล้วพาไป
วัดเพื่อถวายตัวกับพระอุ ปัชฌาย์ที่รั บเป็ นผู้อุปการะ เมื่ อได้รั บศีลพระให้พรและครองผ้าเหลื อง
แล้ว จึงถื อว่าเป็ นสามเณรอย่างถูกต้อง
2. ประเพณี การแต่งงาน
เมื่อชายหญิ งคู่ใดได้ตกลงปลงใจที่จะอยู่ร่ วมกันฉันสามีภรรยาก็ต้องผ่านการ
แต่งงาน ในสมัยก่ อน เป็ นหน้าที่ของพ่ อแม่ที่ จะเสาะแสวงหาคู่ครองให้ลูกหลานซึ่ งเรี ยกว่ า
“คลุมถุ งชน” ต่อมาเมื่อสภาพสังคมเปลี่ยนแปลงไป หนุ ่มสาวมีโอกาสพบกันมากขึ้ น จึงเกิ ด
ความรัก ความเข้าใจ เห็นอกเห็นใจกัน และตกลงปลงใจที่จะมีพิ ธีสมรสหรื อพิธีแต่งงาน เพื่อให้
เป็ นที่รั บรู้ ของสังคม พิธี แต่งงานจึงถูกจัดขึ้ นตามฐานะของแต่ละบุคคล
ขั้ นตอนของการแต่งงาน
เริ่ มจาก การทาบทาม โดยการให้ผู ้ใหญ่ของฝ่ ายชายไปขอดูตัวหากดูแล้วถูกใจ
แล้วจึ งตกลงกันเพื่อนัดวันที่ จะทําการหมั่ นหมายต่ อไป ในอดีตพ่อแม่ที่ จะเป็ นผู ้ เลือกสรรคู ่ครอง
ให้ลูก ทําหน้าที่กําหนดระยะเวลาและเงื่ อนไขของการแต่งงาน เรียกว่า คลุมถุงชน ซึ่ งทั้ งฝ่ ายชาย
และฝ่ ายหญิงอาจจะไม่ เคยรู้ จักกันมาก่อนเลยก็ได้ ฝ่ ายชายจะเริ ่ มต้นทาบทามเพื่อเป็ นการหย ั่งเสียง
ฝ่ ายหญิง ในขั้ นต้นอาจให้ผู ้ที่สนิทสนมหรื อรู ้จักกันดีด้วยกันทั้งฝ่ ายชายและฝ่ ายหญิงไปทาบทาม
เป็ นเบื้องต้นก่อน ซึ่ งการทาบทามนี้ ต้องใช้บุคคลที่ มีศิ ลปะในการพูด เพื่อให้ฝ่ ายหญิงเห็นดีเห็ น
งามด้วย ถ้าฝ่ ายหญิ งปฏิเสธ แสดงว่าไม่สนใจ อาจจะล้มเลิกหรื อทาบทามใหม่ขึ้นอยู่กับความ
ตั้งใจและความพยายามของฝ่ ายชาย หรื อในกรณีที่ ฝ่ ายหญิงลังเลใจมักจะขอวันเดือนปี เกิ ดของ
ฝ่ ายชายมาให้โหรตรวจดูสมพงศ์และหัวนาคตามตําราโหราศาสตร์ ว่าชะตาต้องกันหรื อไม่ การ
ตรวจดูชะตา นี้ เป็ นโอกาสที่ฝ่ ายหญิงจะได้มีเวลาตรึ กตรอง สืบสวนความประพฤติของฝ่ ายชาย
เสี ยก่ อน ถ้าไม่ ถู กใจที่จะแต่งงานด้วยก็ มักจะตอบว่ าชะตาไม่ต้องกันเกรงว่ าจะมีปัญหาเมื่ อ
แต่งงานกันไปแล้ว หากทั้ งสองฝ่ ายรู้ จักกันมาก่ อนอาจจะไม่ต้องขอดูวันเดื อนปี เกิด แต่ จะยกลูก
สาวให้เลย หลังจากนั้ นก็จะเป็ นการไป สู่ ขอ ฝ่ ายชายจะให้พ่อแม่หรื อญาติผู ้ใหญ่ที่เคารพนับถื อ
หรื อมีเกียรติ ยศชื่อเสียงเป็ นเฒ่ าแก่ไปสู่ ขอ ซึ่ งก็ขึ้ นอยู่ กับฐานะและวงศ์ตระกูลของทั้งสองฝ่ าย ถ้า
1 เมี ยบ ธรฤทธิ์ (ผู ้ ให้ สัมภาษณ์), สุ ธิรา ชัยรักษา (ผู้ สัมภาษณ์ ), หมู่ที่ 3 ตําบลไม้เรี ยง อําเภอฉวาง
จังหวัดนครศรี ธรรมราช เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2553.