85
ด้
านวรรณกรรมชาวบ้
าน
ในส่
วนที่
เกี่
ยวกั
บวั
ฒนธรรมด้
านวรรณกรรมชาวไม้
เรี
ยงมี
การบั
นทึ
กในสมุ
ดข่
อยหรื
อ
หนั
งสื
อบุ
ด และใบลานจํ
านวนมากมาย ทั
้
งวรรณกรรมประเภทนิ
ทาน ตํ
ารายา และวรรณกรรม
เกี่
ยวกั
บพุ
ทธศาสนา และตํ
าราต่
าง ๆ เป็
นต้
น วรรณกรรมดั
งกล่
าวมี
บทบาทสํ
าคั
ญยิ
่
งต่
อสั
งคม
ชาวไม้
เรี
ยงก่
อนมี
ระบบโรงเรี
ยนเช่
นปั
จจุ
บั
น วรรณกรรมที่
รู
้
จั
กกั
นอย่
าง วรรณกรรมเหล่
านี
้
มี
บทบาทสํ
าคั
ญในฐานะเป็
นส่
วนหนึ
่
งของการดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตในสมั
ยนั
้
น เพราะนอกจากใช้
อ่
านเพื่
อ
ความบั
นเทิ
งใจคติ
ธรรมคํ
าสอนและการประกอบพิ
ธี
กรรมบางอย่
าง คุ
ณต้
วน มี
สาย
ได้
เล่
าให้
ฟั
ง
ว่
า ถ้
าอยากรู
้
เรื่
องต่
าง ๆ ชาวบ้
านมั
กไปหาอาจารย์
(พระครู
นรากรณ์
) ที่
วั
ดทุ
่
งไหม้
(วั
ดไม้
เรี
ยงใน
ปั
จจุ
บั
น) ที่
วั
ดมี
ทั
้
งหนั
งสื
อวรรณกรรมต่
าง ๆ ทั
้
งหนั
งสื
อบุ
ด หนั
งสื
อเกี่
ยวกั
บตํ
ารายาให้
เลื
อกอ่
าน
ได้
4.1.2 ช่
วงหลั
งเปลี่
ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 – ปี
พ.ศ. 2504
โครงสร้
างทางสั
งคม
ภายหลั
งปี
การเปลี่
ยนแปลงการปกครองในปี
พ.ศ. 2475 มลฑลต่
าง ๆ ทั
้
ง 14 มณฑล
ในขณะนั
้
น ได้
แก่
กรุ
งเทพมหานคร มณฑลจั
นทบุ
รี
มณฑลนครชั
ยศรี
มณฑลนครสวรรค์
มณฑล
นครศรี
ธรรมราช มณฑลนครราชสี
มา มณฑลปราจี
นบุ
รี
มณฑลปั
ตตานี
มณฑลพาย ั
พ มณฑล
พิ
ษณุ
โลก มณฑลภู
เก็
ต มณฑลราชบุ
รี
มณฑลอยุ
ธยา และมณฑลอุ
ดรธานี
มลฑลทั
้
งหมดถู
ก
ล้
มเลิ
กไป และมี
การตราพระราชบั
ญญั
ติ
การบริ
หารราชการส่
วนภู
มิ
ภาค พุ
ทธศั
กราช 2476 ขึ
้
นใช้
แทนนั
บจากนั
้
็
ได้
กลายเป็
นเขตการปกครองย่
อยของประเทศไทยที่
มี
ระดั
บสู
งที่
สุ
ด
ช่
วงหลั
งจากเปลี่
ยนแปลงการปกครอง จนถึ
งช่
วงมี
แผนพั
ฒนาเศรษฐกิ
จแห่
งชาติ
ปี
พ.ศ. 2504
ย ั
งเป็
นช่
วงของการดํ
ารงชี
วิ
ตพึ
่
งพาธรรมชาติ
ระบบนิ
เวศน์
ของไม้
เรี
ยงย ั
งมี
ความ
สมบู
รณ์
มาก
มี
พื
ชพรรณหลากหลาย มี
อาหารที่
อุ
ดมสมบู
รณ์
พื
้
นที่
ป่
ามี
ต้
นไม้
ที่
เขี
ยวขจี
ตลอดทั
้
งปี
สั
ตว์
ป่
าชุ
กชุ
ม อากาศดี
ตลอดปี
มี
ผลผลิ
ตจากป่
ามากมาย และมี
แหล่
งแร่
ที่
สํ
าคั
ญมากมาย การ
ดํ
ารงชี
วิ
ตของชาวบ้
านจะเป็
นแบบเรี
ยบง่
าย ทํ
าเกษตรกรรมเป็
นหลั
ก มี
การใช้
ทรั
พยากรในชุ
มชน
อย่
างรอบคอบ และกํ
ากั
บด้
วยกฎเกณฑ์
ทางศี
ลธรรม ความเชื่
อ และคุ
ณธรรมในการอยู
่
ร่
วมกั
น
ใช้
ภู
มิ
ปั
ญญาอั
นเกิ
ดจากการเรี
ยนรู
้
สะสมถ่
ายทอดประสบการณ์
ที่
ยาวนานของผู
้
คนในท้
องถิ
่
นทํ
า
หน้
าที่
ชี
้
นํ
าว่
าการจะใช้
ชี
วิ
ตอย่
างย ั ่
งยื
นถาวรและผู
กพั
น
เหมาะสมกั
บเงื่
อนไขทางธรรมชาติ
และ
1
ต่
วน มี
สาย (ผู
้
ให้
สั
มภาษณ์
), สุ
ธิ
รา ชั
ยรั
กษา (ผู
้
สั
มภาษณ์
), หมู
่
ที่
2 ตํ
าบลไม้
เรี
ยง อํ
าเภอฉวาง
จั
งหวั
ดนครศรี
ธรรมราช เมื่
อวั
นที่
26 มกราคม พ.ศ. 2553.