Page 96 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๔๒
ดังนี้ เป็ นความสัจจัง
ยมพบาลทั้งหลายได้ฟั ง โกรธพ้นกําลัง
จดคํามาทูลทันใจ
สมเด็จพระยมฤทธิไกร ขัดเคืองพระทัย
สองตาคือแสงอัคคี
ว่าเหม่ อีหญิงกาลี มึงเกิดเสี ยที
จมู กปากเป็ นคน
ไม่ รู้จักการกุศล นับใจว่าคน
อยู่เหยียบแผ่นดินป่ วยการ
ว่เหวยเร่ งเร็วโลกบาล คร่าหญิ งใจพาล
ทิ ้งลงในหม้อไฟกัลป์
โยมพบาลรั บสั่งด้วยพลัน เข้ากลุ้มรุ มกัน
กุ มมือฉุดมาพาไป
นางเจ็บร้องให้รํ่ าไร แลเห็นชูดไฟ
ตกใจเพียงจักม้วยมรณ์
นางว่าเพลิงแสงอ่อน เสมือนชายจีวร
ลู กกูผู ้บวชเป็ นเณร
ปรนิบัติรักษาพระเถร เรี ยนธรรมจะเจน
ขอบุญมาช่วยมารดา
ยมพบาลได้ฟังโกรธา ขบฟันเหลือกตา
ว่าเฒ่าโกหกดีหลี
อวดอ้างว่าลูกเป็ นชี ซักถามเมื่อตะกี้
เป็ นกระไรไม่บอกแก่ เรา
ครั้ นจนมึงทําปากเบา พูดเล่นเปล่าเปล่า
ใครเลยจักฟั งใส่ ใจ
เขาจึ งยกมือผลักใส วางเข้ากองไฟ
อันลุกพิลึกพึงกลัว
เดชะบุ ญลูกบวชตัว บันดาลดอกบัว
ผุ ดขึ้นกลางเปลวอัคคี
บัวทองบานรับชนนี คลี่กลี บเกษี
ก็ หอมระรื่ นชื่นใจ
ฝนทิพย์ตกลงทันใด เป็ นเม็ดใหญ่ใหญ่