Page 93 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๓๙
ข่
มเหงเมี
ยท่
าน
ทํ
าการอั
ปรี
ย์
ไม่
คิ
ดบั
ดสี
แก่
บาปทั
งหลาย
ลงคนหญิ
งชั ่
คิ
ดออกนอกผั
ปกปิ
ดแยบคาย
แป้
งนวลผั
ดหน้
ห่
มผ้
านาดกราย
หั
วร่
อต่
อชาย
ให้
เห็
นเพลิ
นตาม
ผั
วหนึ
งมี
อยู
เป็
นสองทั
งชู
ปรารถนาหาสาม
ไม่
กลั
วเวรกรรม
ทํ
าใจสามผลาม
แพศยาบ้
ากาม
นอกใจสามี
แต่
งตั
วย ั
วชาย
นุ ่
งห่
มเฉิ
ดฉาย
ให้
ชายยิ
นดี
คิ
ดแต่
ให้
สบาย
ความอายไม่
มี
กั
บท่
านสามี
ไม่
นั
บจั
บนา
รั
กใคร่
แต่
ชู
ไปมาหาสู
หลงลื
มภั
สดา
เกิ
ดให้
เสี
ยชาติ
ให้
พระศาสนา
ไม่
กลั
วเวรา
อั
นจะมาถึ
งตั
เหล่
านี
แหละหนา
เป็
นหญิ
งแพศยา
ตั
ณหาเมามั
ผั
วย่
อมมี
อยู
เล่
นชู
แกมผั
ใจจิ
ตมื
ดมั
ไม่
กลั
วเวรา
จงเอานํ
าหมึ
แล้
วจึ
งจารึ
ลงหนั
งสุ
นั
กขา
ให้
สมที่
มั
รานรั
นแพศยา
เอาตั
วมั
นมา
สู
เราอย่
านาน
(ฉบั
ง๑๖)
บั
ดนั
นทั
งสี่
โลกบาล
รั
บพระโองการ
ท่
านท้
าวผู
เจ้
านคกา
ยกกรถวายบั
งคมลา
ชํ
าแรกพสุ
ธา
ขึ
นมาฉั
บพลั
นทั
นที
เร็
วรี
บไปทวี
ปทั
งสี่
ฝ่
ายบรพี
ธี
อมระโคยานุ
ดรกุ
รู
เที่
ยวจบลบมาชุ
มพู
ค้
นคว้
าหาดู
จบสิ
นบ้
านเมื
องน้
อยใหญ่
คุ
ลาฝรั
งเศสเทศไทย
แขกขอมพร้
อมไป
มอญยวนจี
นจามพราหมณา
ทั ่
วทุ
กตํ
าบลค้
นหา
พวกมนุ
สสา