Page 92 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๓๘
ห่ อผ้าพาไป
ไอ้พวกฉลาดลัก สานเป็ นหัวย ักษ์ งาแซงใส่ใน
ปกผ้าไปนั ่ง เหมือนซื้ อไหรไหร เจ้าร้านผันไป
มันครอบหัวลง
ถอดชักไม่ออก ครั้ นปากจะบอก กลัวสําลักปูนผง
ขัดใจมือชี้ ยกขึ้ นนั่ งลง ตั้ งตัวไม่ตรง
ล้มลุกคลุกโคลน
มันเก็บข้าวของ ยืนอยู่ยิ้มย่อง เหมือนไม่ใช่ โจร
เพื่อนฝูงแล่ นมา คิดว่าออกโขน ไม่รู้ว่าโจร
มันทํามารยา
ไอ้ลักเชิ งเทียน ลักถาดลักเฉี้ ยน เต้าปูนตะไกร
ลักถ้อยลักโอ โอ่งอ่ างลูกใหญ่ ลักเป็ ดลักไก่
จอบพร้าสิ่ วขวาน
ลักถั ่วลักงา นํ้ าเต้าขี้พร้า พริ กขิงชาวบ้าน
ลักลูกพิกุล ลักขนุนสมภาร หมากพร้ าวเล้าตาล
ตัดลายโยงลง
ลักเชื อกลักหมา ลักระเดียงพาดผ้า ผู กไว้ไม่ คง
พวกนี้ ชั ่วนัก เที่ยวลักของสงฆ์ ทําผิดคิดหลง
เสี ยชาติเป็ นคน
ไอ้พวกใจบาป ภายนอกสุ ภาพ ภายในใจกล
เห็นเมียท่านงาม นํ้ าจิตขวายขวน ครั้ นได้แก่ตน
ร่ วมรสกามา
อุดส่ าทอดตัว ผู ้มิตรกับผัว คุ ้ยเคยเสน่หา
มักไปนั่ งกัน ทุ กวันเวลา พายซื่ อเจรจา
ให้ เขาไว้ใจ
ครั้ นอยู่แต่เมี ย ทําพูดกล่อมเกลี่ย แยบยลเป็ นนัย
ยิ้มยิ้มสักหน่วย คิ ดสนิ ทไว้ใจ เพี ยรเพียรนานไป
สําเร็ จปรารถนา
ลางคนรู ้เล่ห์ มนต์หมากทําเสน่ ห์ เสกแป้ งลายทา
ให้ เมียเขาหลง ลงหู ลุ งตา เข้ายุดชายผ้า
ทําล่วงประเวณี
ลางคนมีศักดิ์ รั กดิ ้นสิ้นนัก ในรู ปอิ สตรี