๓๔
จงท่
านทั
้
งสี่
เอานํ
้
าทองดี
อั
นปราศมลทิ
น
เขี
ยนชื่
อท่
านลง
แผ่
นแก้
วอิ
นทนิ
ล
ยกวางประคิ ่
น
เคารพอภิ
วั
นท์
องค์
ใดใจคด
ไม่
อยู
่
ตามบท
ประเวณี
ธรรม
ถื
อผิ
ดเป็
นชอบ
ทํ
ากรรมทุ
กวั
น
ที่
ปากสํ
าคั
ญ
คิ
ดเอาเป็
นบุ
ญ
รู
้
แต่
ประมาท
ไม่
เกรงโอวาท
พระผู
้
มี
คุ
ณ
สู
บฝิ
่
นกิ
นหวาก
อยากเสพเมถุ
น
ทํ
าปากฉุ
นฉุ
น
หยอกชี
สี
กา
เร่
เที่
ยวพายย่
าม
จี
วรรุ ่
มร่
าม
ผิ
ดกิ
จพระสั
งฆา
นั ่
งทุ
กเรื
อนบ้
าน
ตรอกร้
านชาลา
ให้
ขายหน้
าตา
พระเจ้
าจอมอารย์
พวกนี
้
ใจดึ
ก
เขี
ยนชื่
อด้
วยหมึ
ก
ลงในใบตาล
คร่
าเอาตั
วมา
ย ั
งใต้
บาดาล
ใส่
ขุ
มนรกานต์
กลางกองเปลวไฟ
อนึ
่
งแสวงดู
ฆราวาสทุ
กหมู
่
อยู
่
กิ
นเป็
นกระไร
ทํ
าบาปเป็
นบุ
ญ
คุ
ณโทษอย่
างใด
รู
้
เห็
นแจ้
งใจ
เขี
ยนชื่
อเอามา
หญิ
งชายผู
้
ใด
เป็
นผู
้
เลื่
อมใส
ในพระศาสนา
ใจจิ
ตคิ
ดคุ
ณ
โสมมนั
สศรั
ทธา
เคารพบู
ชา
คุ
ณแก้
วทั
้
งสาม
รู
้
คุ
ณพ่
อแม่
ปฏิ
บั
ติ
โดยแท้
บ่
หยาบบ่
หยาม
พระครู
ผู
้
เฒ่
า
ว่
ากล่
าวทํ
าตาม
ระงั
บดั
บความ
โลโภหึ
งสา
นํ
้
าใจโอนอ่
อน
คํ
่
าเช้
าเข้
านอน
เมตตาภาวนา
รํ
าพึ
งถึ
งตาย
เกิ
ดมาชรา
ปองจิ
ตอนิ
จจา
เป็
นเที่
ยงเงี
ยบเหงา
มิ
ได้
ฆ่
าสั
ตว์
ลั
กทรั
พย์
สมบั
ติ
ล่
อลิ
้
นปลิ
้
นเขา
เจรจาอํ
าพราง
กิ
นเหล้
านํ
้
าเมา
สั
ตว์
ซื่
อถื
อเอา
ประเวณี
ธรรม
ฟั
งเทศน์
ไม่
ขาด
หุ
งข้
าวใส่
บาตร
เช้
าเช้
าทุ
วั
น
เดื
อนสิ
บสงกรานต์
ให้
ทานของฉั
น
ถวายเที
ยนนํ
้
ามั
น