Page 86 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๓๒
ดอกไม้ของบูชา พระพุทธรู ปพระเจดี ย์
บิณฑบาตกลับมาวัด เจ้าแต่งจัดเครื่ องสาลี
สู ปั งทั้ งปิ้ งจี ใสสําหรั บประเคนครู
เมื่ อท่านฉันอาหาร เจ้าประค้อมนั่ งมอบอยู ่
ครั้ นแล้วตําหมากพลู ควักใส่ จอกมาประเคน
ยกสํารับกลับมาพลัน ก็ ชวนกันเข้ารับเดน
ทํากิจทําเนี ยมเณร ครั้ นฉันแล้วสวดอ่านเขียน
เจ้าสุบินหน่ ออรหันต์ โสมนัสในความเพียร
อาวาสกวาดแผ้วเตียน ตั้ งสติเอาส่ วนบุญ
นํ้ าใช้และนํ้ าฉัน นํ้ าหลายวันเป็ นขมุ น
เจ้าล้างเทนํ้าขุ่น ตักนํ้าใสมาเทลง
ดู แลทั่ วทั้งวัด ปรนนิ บัติรั กษาสงฆ์
ภิ กขุทุกทุกองค์ มีความรักความเมตตา
เจ้าอยู่จําเริญสวัสดิ์ เป็ นเที่ ยงทัดในสิ กขา
คําครูสนทนา จํามั ่นคงไม่หลงใหล
บุญญาปรากฏลือ เรี ยนหนังสือจบขอมไทย
สวดมนต์เล่าขึ้ นใจ สิ บสองผูกจําฝังทรวง
เล่าสู ตรทําตัวมูล จบบริ บูรณ์สิ ้นทั้ งปวง
อาจารย์นําคัมภีร์ หลวง รู ้อรรถแปลพระบาลี
เรี ยนนั ่ งวิปั สสนา อุ ดส่าเพียรทุกราตรี
ระงับดับอิ นทร์ ให้เห็นโทษในรู ปกาย
ปรากฏรสพระธรรม ทุ กเช้าคํ่าจําเริ ญสบาย
สุ งสีไม่ มีระคาย เหมือนดวงแก้วงามบวร
พระเถรรั กสิ้นสุ ด ครื อดังบุตรเกิดอุทร
ทุ กสิ่ งอุดส่ าสอนบ่ อําพรางวิชาการ
เจ้าสุบิ นผู้ มีบุญ รู ้จักคุณพระอาจารย์
ปรนนิ บัติรั กษาท่าน บํารุ งใจทุกเวลา
เจ้าคิดถึงคุ ณแม่ ไปดู แลเป็ นอัตรา
ส่ วนข้างนางมารดา มิได้คิดเป็ นอนุกูล
ครั้ นเห็ นเจ้าสุ บิน เหมือนขมิ้นปนกับปู น
แกล้งตัดอาลัยสู ญ ถื อทิฎธิ เป็ นมั่ นคง
กัปปิ ย์และจังหัน แต่ สักวันก็ไม่ส่ ง