Page 73 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๙
มีอัธยาศัย ย ําเยงผู ้ ใหญ่ คนเฒ่าชาวบ้าน
ใจมันกุศล ในผลศีลทาน วิสัยฝ่ ายพราน
ไม่ สู่ จะนําพา
เขาคนใจหยาบ เขาคนทําบาป หาบเนื้ อเอามา
ตั้ งเต็มนอกชาน เจ้าเห็ นแก่ตา ไม่ได้นําพา
พูดทักสั กคํา
ส่ วนพ่อของเจ้า แต่หนุ ่ มจนเฒ่า รู้ช่างสร้ างกรรม
เกลี ยดนักกับบุญ มิเข้าใจทํา เวราผลกรรม
เข้ามาเบียดตน
ให้เกิดโรคา หอบไอเวทนา จุกเสียดทุกข์ทน
จะกลืนข้าวปลา คาคอดักดน ยิ ่งให้ขัดสน
ผอมลงทุกวัน
หาหมอรักษา หมอนวดหมอยา นวดเส้นบีบสั ่ น
หมอบอกออกปาก ว่าแก้ไม่ทัน เอ็นหลักเอ็นสัน
ขึ้ นแล้วท่านอา
ฝูงคนข้างเรื อน หัวอกเปลือนเปลือน คลอเคล่ านํ้ าตา
ที่ผู ้ รู้บุญ สอนให้ ภาวนา ไตรลักษณ์ภควา
อุ ตสาห์บนไป
เขาสอนใส่หู นอนกลิ่งนิ ่ งอยู่ เพื่ อนเพ้อหลงใหล
พะวงจิ ตติดหวัง ระวังข้าไท ระงับดับใจ
สู ่ห้องนรกานต์
(ยานี ๑๑)
ส่ วนนางสุภาคี เห็นสามีม้วยสิ้นปราณ
สองมือเจ้าประสาน ตีหัวอกร้องรํ่ าไร
โอ้โอเจ้าพระคุ ณ พ่อสิ้ นบุญหนีเมื อไป
แกล้งตัดความอาลัย แต่ ฝี ตาไม่ใยดี
พูดจาอยู่หลัดหลัด มาพรากพรัดไปเมืองผี
จักคอยสักกี่ปี จะเห็นหน้ าดังเก่าเลย
ทิ้ งเมียเสียเป็ นหม้าย คนทั้ งหลายเขาเยาะเย ้ย
โอ้โออกกูเอย จะตรอมใจทุกเวลา
ครองกันแต่บ่าวสาว คุมได้เจ้าสุ บินมา
พ่อเจ้าบ่รู้ ว่า ให้เมี ยแค้นเท่ าใยยอง