Page 67 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๓
สามรอบชอบกาล
ท่านยายโบกควัน จิ้มจุ ่มนํ้ ามัน เจิมหน้ากุมาร
ยายหยิบข้าวขวัญ ป้ อนปากให้หลาน ทําตามโบราณ
สมมติจึงดี
หมู่ญาติกา ท่านยายท่านย่า ปรึกษาพาที
จะให้นามกร ลูกอ่อนไรดี แรกได้มารศรี
นางแม่นอนฝัน
ชอบเราควรคิด ถือนิรมิ ต ให้เป็ นสําคัญ
ปรึ กษาว่าแล้ว เห็นพร้อมมูลกัน จึงให้ชื่อนั้ น
เจ้าสุบิ นกุมาร
เงินทองแก้วแหวน ผูกมือถือแขน ทําขวัญให้หลาน
อยู่ดี กินดี พ่ออย่ามีมาร สัตรูหมู ่พาล
พ่ายแพ้อัปรา
ให้อายุเจ้า ยืนร้อยขวบเข้า ปราศจากโรคา
จําเริ ญความสุข ทุกวันเวลา สมบัติ ล้นมา
คื อดังนํ้ านอง
ให้มีปรี ชา คมสันปัญญา ไม่มีถึ งสอง
ประสงค์สิ ่งใด ได้ดังใจปอง เราท่านทั้ งผอง
จะพึ่งพาสนา
อวยพรพําพํา คนคําสองคํา มีทั้งเคหา
ครั้ นเสร็ จการขวัญ ถ้อยทีถ้อยลา พี่ป้ าน้าอา
กลับไปเรื อนตน
(ยานี ๑๑)
วันหนึ่ งเพลาดึ ก ขุนพรานพฤกษ์เป็ นคํางน
สมเด็จปิ่ นภูวดล มีพระคุณกูนักหนา
พ่อแม่มีคุณเล่า บ่มีเท่าคุณราชา
ปลูกเลี้ ยงปกเกศา ได้ความสุ ขเป็ นโกฎิแสน
มีศักดิ์ มีไพร่บ่าว มียุ้ งข้าวและแก้วแหวน
ใครใครบ่ดูแคลน ย่อมเกรงกลัวทุกแห่ งหน
คนชังไปทั้ งสิ้ น เจ้าแผ่นดินไม่ชังตน
ประเสริ ฐเป็ นมรรคผล ความทุกข์ภัยไม่เคืองครื อ
ร้ อยปากว่าดีลํ้ า จะยิ ่งคําเจ้านายหรื อ