๖๘
ด้
วยพระอั
คมเหสี
ทั
้
งชาวที่
นางโขลนจ่
า
สาวสนมกรมซ้
ายขวา
ก็
ตั
กบาตรถ้
วยทุ
กคน
ครั
้
นแล้
วพระอุ
ปั
ชฌาย์
ให้
ยถาจํ
าเริ
ญผล
กรวดนํ
้
าเหนื
อภู
วดล
อุ
ทิ
ศบุ
ญแผ่
ทั ่
วไป
จึ
งยกบ้
ายศรี
ทอง
หั
กใบตองงามสุ
กใส
สมโภชพระสมี
ใหม่
นิ
มนต์
นั
่
งอยู
่
ท่
ามกลาง
ประโคมฆ้
องแตรสั
งข์
เสี
ยงระทึ
กดั
งต่
างต่
าง
ดนตรี
ดุ
ริ
ยางค์
เสนาะศั
พท์
เสี
ยงโกลา
พระสงฆ์
ชั
กมงคล
สวดทิ
พย์
มนต์
สั
มพุ
ทธา
ครั
้
นจบพระคาถา
ต่
างต่
างไปสู
่
กุ
ฎี
(ราบ หรื
อ สุ
รางคนางค์
๒๘)
สมเด็
จพระกระษั
ตรา
นั ่
งในพลั
บพลา
พระทั
ยเปรมปรี
ให้
เล่
นมหรสพ
สมโภชพระสมี
ระทึ
กอึ
งมี่
คนผู
้
ดู
งาน
เล่
นโขนสองโรง
กระทุ
้
งโครมโกรง
ตะโพนโยนขาน
ออกหน้
าพระราม
พระลั
กษณ์
ย ั
กษ์
มาร
ท่
านผู
้
ชํ
านาญ
ออกบทเจรจา
เล่
นเมื่
อจองถนน
อึ
กกะทึ
กล้
นพ้
น
เข้
าฝั
งยมนา
หนุ
มานหาญกล้
า
เข้
าเผาลงกา
เมื่
อได้
โหรา
พิ
เภกมาถวาย
เล่
นหุ ่
นฉลาดนั
ก
สายยนต์
คนชั
ก
ชํ
านาญแยบคาย
ให้
รู
ปกลิ
บตา
อ้
าปากสบาย
มื
อรํ
าขวนขวาย
ตละเป็
นเห็
นดี
เล่
นเมื่
อพระรถเจ้
า
อิ
งแอบแนบเคล้
า
ด้
วยนางเมรี
ท้
าวลั
กดวงเนตร
ห่
อยาพาหนี
หมู
่
พลย ั
กษี
วิ ่
งทะยานตามมา
ย ั
งเหล่
าละคร
ปากกล่
าวบทกลอน
มื
อรํ
าซ้
ายขวา
ลู
กโล้
ร้
องรั
บ
ตี
กรั
บฉาวฉ่
า
เล่
นเมื่
อราชา
โสวั
ตเดิ
นดง
ออกแดนเมื
องย ั
กษ์
พบนางศุ
ภลั
กษณ์
ที่
ริ
มสระสรง
เห็
นโฉมกั
ลยา
นํ
้
าจิ
ตพิ
ศวง
ครั
้
นคํ
่
าพระองค์
ลอบไปสมสอง