๖๗
ให้
ศี
ลว่
าพุ
ทธั
ม
คํ
าลึ
กเพราะพ้
นกํ
าลั
ง
ครั
้
งจบว่
าพุ
ทธั
ม
เป็
นคํ
าไทยะภาษา
เจ้
านาครั
บศี
ลจบ
กราบน้
อมนบแล้
วอํ
าลา
เข้
าไปสู
่
อุ
ปั
ชฌาย์
ว่
ากั
ตตวานิ
สั
ยย ั
ง
แล้
วว่
าอุ
ปั
ชฌาโย
ท่
านจึ
งว่
าปฏิ
รู
ปั
ง
เจ้
านาครั
บวจนั
ง
อู
กาสั
มปฏิ
จฉา
ว่
าอั
ชชะตั
คเค
สามจบแล้
วทํ
าวั
นทา
เจ้
านาคกลั
บออกมา
ตะพายบาตรยื
นตั
วตรง
อนุ
กรรมวาจา
ทํ
าวั
นทาก้
มกราบลง
ออกมาทั
้
งสององค์
องค์
หนึ
่
งถามเจ้
านาคเณร
ท่
านหรื
อชื่
อนาคะ
อุ
ปั
ชฌายะติ
สฺ
สเถร
ล่
วนว่
าเจ้
านาคเณร
ก็
รั
บคํ
าอุ
กกาพลั
น
ท่
านยื
นเรี
ยงเรี
ยบหน้
า
ตั
้
งนะโมขึ
้
นพร้
อมกั
น
จึ
งสวดบาลี
พลั
น
ว่
าปฐมมั
งเป็
นประธาน
ตามเรื่
องพุ
ทธวาที
ถามร้
ายดี
ทุ
กประการ
เข้
าไปกราบอาจารย์
ต่
อหน้
าพระอุ
ปั
ชฌาย์
เรี
ยกนาคเข้
ามานั
่
ง
อยู
่
เบื
้
องหลั
งกรรมวาจา
นบนิ
้
วเหนื
อเกศา
ว่
าอุ
ลลุ
มครบสามที
ท่
านยกอุ
ปสมบท
ขึ
้
นปรากฏเป็
นพระสมี
ไถ่
ถามตามบาลี
แล้
วสวดญั
ติ
จั
ตตุ
ตถกรรม
ออกยื
นตะพายบาตร
ให้
อนุ
ศาสน์
ถ้
วนสามคํ
า
เสร็
จสรรพพั
บการทํ
า
กลั
บคื
นมาย ั
งโรงฉั
น
วิ
เศษก็
ตกแต่
ง
เครื่
องขั
้
วแกงของมี
พรรณ
อั
้
วเจี
ยวและจั
งหั
น
ทั
้
งของหวานอั
นโอชา
ใส่
พานทองขาวดี
ปิ
ดฝาชี
งามรจนา
ให้
ยกเนื่
องกั
นมา
ประเคนถวายทั
่
วพระสงฆ์
แต่
ล้
วนเครื่
องตระการ
รั
บประทานสิ
้
นทุ
กองค์
สามเณรลู
กศิ
ษย์
สงฆ์
ได้
รั
บเดนก็
บายใจ
บั
ณฑิ
ตอาราธนา
พระอุ
ปั
ชฌาย์
เป็
นผู
้
ใหญ่
จั
ดพั
ดสํ
ารวมใจ
จึ
งให้
ศี
ลห้
าประการ
ปู
สาดเรี
ยงบาตรสงฆ์
ตั
กบาตรลงเป็
นประธาน
สมเด็
จพระภู
บาล
ท้
าวทรงบาตรด้
วยศรั
ทธา