๖๑
แลแลก็
ลื
มปริ
บตา
ลางสาวสะกิ
ดแม่
เจรจา
เจ้
านาคขี่
ม้
า
รู
ปทรงน่
ารั
กน่
าเอ็
นดู
ลางสาวทํ
าอายคอยประตู
ชี
้
ให้
เพื่
อนดู
แล้
วผิ
นมายิ
้
มเราะกั
น
เจ้
าสุ
บิ
นหน่
ออรหั
นต์
ชั
กม้
าผายผั
น
บ่
เหลี
ยวมาดู
ผู
้
ใด
ถึ
งวั
งลงจากมโนมั
ย
เสนานํ
าไป
เข้
าเฝ้
ากรุ
งสาวั
ตถี
ท้
าวเห็
นเจ้
าสุ
บิ
นยิ
นดี
พระทั
ยเปรมปรี
ก็
แย ้
มประโอษฐ์
ตรั
สถาม
ดู
ราเจ้
านาครู
ปงาม
พระธรรมทั
้
งสาม
เจ้
าเรี
ยนฝึ
กเขี
ยนคั
มภี
ร์
เจ้
าสุ
บิ
นกราบทู
ลคดี
ได้
นํ
าคั
มภี
ร์
พระสู
ตรปรมั
ตถ์
พระวิ
นั
ย
จบพระปิ
ฏกกรรไตร
ข้
าบาทตั
้
งใจ
ขอถวายพระราชกุ
ศล
ท้
าวฟั
งเจ้
ากล่
าวยุ
บล
มี
พระกมล
หฤทั
ยชื่
นชมศรั
ทธา
จึ
งสั
่
งแก่
หมู
่
เสนา
ให้
คนรั
กษา
เจ้
านาคอยู
่
กิ
นจงสบาย
สั ่
งเสร็
จสรั
สสั ่
งท้
าวนาย
ให้
นางทั
้
งหลาย
กระทํ
าวิ
จิ
ตรบายศรี
ให้
เหล่
าพนั
กงานชาวที่
กั
บสั
งฆการี
แต่
เครื่
องบริ
ขารผ้
าไตร
ท้
าวนางรั
บสั
่
งบั
ดใจ
เกณฑ์
นางกรมใน
ให้
เตรี
ยมเมี่
ยงหมากพลู
ซอง
บ้
างตั
ดกลี
บช่
อใบตอง
บางแกะฟั
งทอง
เป็
นรู
ปเหมหงส์
กิ
นรี
ประดั
บลวดลายบายศรี
ทุ
กสิ
่
งอย่
างดี
ตามควรด้
วยการศรั
ทธา
ฝ่
ายราชบั
ณฑิ
ตท้
าวจ่
า
จั
ดเครื่
องบู
ชา