Page 114 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๖๐
เตรี ยมรถสุ วรรณพรรณราย
กรมพลเดิ นเท้าทั้ งหลาย เตรี ยมพลโดยหมาย
ขัดแต่งอาวุธชุ ดเขนง
จัดเตรี ยมบรรดานักเลง ร่ อนรําทําเพลง
ทุ กสิ่ งเครื่องเล่ นบริ บูรณ์
เสนาข้าเฝ้ ากราบทูล ว่าการพร้อมมูล
ตามมี พระราชบัญชา
ท้าวตรัสว่าเหวยเสนา ในฤกษ์โหรา
ตกย ังอยู่ อี กสองวัน
ให้ ผูกม้าต้นตัวขย ัน สัปโทนสามคัน
รั บนาคเข้าสู่ บุรี
เสนารับสั ่ งยินดี ให้ ผูกภาชี
สารถี ถือเชิอกชักจูง
เสนาเขคชสารสู ง คนตามเป็ นฝูง
ถึ งวัดโซมช้างย่ างลง
ห่ มผ้าเข้าอารามสงฆ์ ก้มเกล้ากราบลง
แจ้งการแก่พระอุปัชฌาย์
สั ่งให้โยมนี้ ออกมา นมัสการอําลา
เจ้านาคไปจากบริเวณ
เจ้าสุบินกราบลาพระเถร สึ กจากสามเณร
นุ ่ งผ้าห่มผ้าประทาน
ปู ผ้าลาครู จากสถาน ขี่ ม้านั ่งอาน
เขากางสัปโทนคันทอง
มีบุญใครจักถึ งสอง ผิ วเนื้อนวลละออง
เหมือนมิ ใช่เจ้าสุ บิน
งามนักคือลูกพระอิ นทร์ หยาดฟ้ ามาดิน
ให้ คนชอบตายาใจ
ม้าแก้วเยื้องอย่างไวไว ล่ วงเข้าประตู ชัย
ก็ เดินตามท้องตลาดหลวง
ชาวร้านกว้านจี นทั้ งปวง ชมว่านาคหลวง
หนุ ่ มน้อยหน้าตาสําอาง
แอบดูทั้งสองฝ่ ายทาง เมี ยขุนแม่นาง