Page 109 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๕๕
ประสกเป็ นกรรมติดตน
แต่ นี้ อย่าทํางน จะแผ่กุศล
ให้ พ้นจากความอาวรณ์
เนสาทเปล่งคําประนมกร อ้าปากอวยพร
ให้ เจ้ามีอายุ ยืน
ปั ญญาอย่ามีฝื ดฝื น อย่ารักสิ่ งอื่น
จงรั กเอาแต่นิรพาน
เสร็จคําก้มเกล้ากราบกราน ลาแล้วเปรตพราน
ก็ คืนไปใต้แผ่ นดิน
รุ ่ งเช้าเจ้าเณรสุบิน นั ่งรําพึงถวิล
วิตกด้วยพ่อเวทนา
เราไปกราบพระอุปัชฌาย์ บอกว่าบิดา
เป็ นเปรตมาสําแดงตัว
ดิ ฉานแลเห็นพึงกลัว พระคุณโปรดหัว
แก่ พ่อให้พ้นจากเปรต
พระครู ท่านผู ้ วิเศษ ว่าโปรดบิดุ เรศ
แปลงเพศบวชเป็ นสั งฆา
เป็ นเณรโปรดแต่มารดา บวชเป็ นสังฆา
โปรดพ่อให้พ้นจากภัย
เณรเอยอย่าพึงสงสัย พระตรั สสิ่ งใด
บห่ อนจะเป็ นคําสอง
เจ้าฟังอาจารย์กล่าวสนอง ลุ ดังนึกปอง
ก็ มีนํ้ าใจปรี ดา
กราบลงแทบเท้าอําลา ไปหามารดา
ก็ เล่าตามเรื่องยุบล
ลู กจักอุปสมบทตน สร้ างสมกุศล
แผ่ ผลให้พ่อพ้นเวร
พระชีรั บคําพระเณร นิ มนต์ฉันเพล
ช่ วนนั่งสั ่งสนทนา
ลู กเอยสมเด็จราชา ทรงพระเมตตา
ตรัสว่าจะบวชให้เอง
จะทําซุ บซิบคิดเกรง ตกไว้แม่เอง