ศึ
กษาประเพณี
การแต
งงานแบบดั้
งเดิ
มของชาวมุ
สลิ
มในจั
งหวั
ดสตู
ล :
กรณี
ศึ
กษา “เบิ
รซั
นดิ
ง”
๓๖
เป็
นมุ
สลิ
มที่
มี
สติ
สั
มปชั
ญญะสมบู
รณ์
และบรรลุ
นิ
ติ
ภาวะ) ประธานผู
้
ทํ
าพิ
ธี
นิ
กะห์
(อาจเป็
นคนเดี
ยวกั
บวลี
ก็
ได้
หรื
อ เป็
นโต๊
ะอิ
หม่
ามในละแวกนั
้
น) และมะฮั
ร การทํ
าพิ
ธี
ก็
เหมื
อนกั
บการนิ
กะห์
ในสมั
ยก่
อน
ในกรณี
ที่
มี
การหมั
้
นหลั
งนิ
กะห์
นิ
ยมจั
ดหมั
นในวั
นถั
ดไปอาจมี
การจั
ดขบวนแห่
ขั
นหมากไปอี
ก
ครั
้
ง (จะไม่
จั
ดก็
ได้
) เมื่
อขบวนมาถึ
งบ้
านเจ้
าสาว ญาติ
ฝ่
ายเจ้
าสาวจะออกมาต้
อนรั
บเจ้
าบ่
าวแล้
วนํ
าเจ้
าสาว
ไปนั ่
งบั
ลลั
งก์
ที่
จั
ดเตรี
ยมไว้
ซึ
่
งช่
วงนั
้
นเป็
นเวลากลางคื
น
การให้
นั
่
งบั
ลลั
งก์
ประเพณี
ของจั
งหวั
ดนราธิ
วาสจะจั
ดให้
เจ้
าสาวนั
่
งก่
อนโดยให้
นั ่
งทางซ้
ายแล้
ว
จึ
งจั
ดให้
เจ้
าบ่
าวนั
่
งทางขวา ส่
วนจั
งหวั
ดยะลาและปั
ตตานี
จะให้
เจ้
าบ่
าวนั
่
งทางขวาก่
อน ต่
อจากนั
้
นเจ้
าบ่
าว
ก็
จะสวมของหมั
้
นให้
แก่
เจ้
าสาว (การสวมของหมั
้
นอาจจะสวมหลั
งจากเสร็
จพิ
ธี
นิ
กะห์
เลยก็
ได้
)
ในขณะที่
เจ้
าสาวและเจ้
าบ่
าวนั ่
งบั
ลลั
งก์
จะเชิ
ญญาติ
มิ
ตรของทั
้
งสองฝ่
าย มาชมเพื่
อร่
วมแสดง
ความยิ
นดี
และจะเชิ
ญผู
้
ใหญ่
ที่
เป็
นที่
นั
บถื
อหรื
อญาติ
ผู
้
ใหญ่
มาทํ
าพิ
ธี
กิ
นสมางั
ตโดยนํ
าเอาส้
มแขก เกลื
อ
ข้
าว มาป้
อนคู
่
บ่
าวสาว เพื่
อเป็
นสิ
ริ
มงคล ต่
อจากนั
้
นจะเชิ
ญญาติ
ผู
้
ใหญ่
ที่
มาในงานจํ
านวน ๓ คน มาป้
อน
ข้
าวเหนี
ยว ๓ สี
(ขาว แดง เหลื
อง) ไข่
และขนม ให้
กั
บคู
่
บ่
าวสาว การป้
อนต้
องป้
อนแต่
ละคนจนครบทุ
ก
อย่
าง เมื่
อญาติ
ผู
้
ใหญ่
ทั
้
ง ๓ คน ป้
อนให้
จนครบแล้
วก็
เป็
นอั
นเสร็
จพิ
ธี
ก่
อนการฉลองสมรสจะมี
การ “กิ
นเหนี
ยว” เสร็
จงานฉลองสมรสแล้
วจะมี
การส่
งตั
วเจ้
าสาวเพื่
อ
แสดงความยอมรั
บเจ้
าสาวว่
าเป็
นสมาชิ
กใหม่
ของครอบครั
ว แต่
เมื่
อส่
งตั
วเสร็
จ เจ้
าสาวต้
องกลั
บมานอน
บ้
านของตนก่
อน ครบ ๓ วั
นแล้
วจึ
งจะไปอยู
่
บ้
านเจ้
าบ่
าว หรื
อแยกครอบครั
วออกไป (ประมู
ล อุ
ทั
ยพั
นธ์
,วรนุ
ช ชี
ถนอม,รื่
นนภา รั
ตนพงศ์
.สารานุ
กรมวั
ฒนธรรมไทยภาคใต้
เล่
ม ๖ หน้
า ๒๗๘๐-๒๘๐๖)
หลั
งจากพิ
ธี
นิ
กะห์
แล้
ว คู
่
บ่
าวสาวก็
สามารถอยู
่
ร่
วมกั
นฉั
นสามี
ภรรยาได้
เลย แต่
สํ
าหรั
บบาง
ครอบครั
วที่
มี
ฐานะดี
ก็
จะหาฤกษ์
อี
กครั
้
งหนึ
่
งเพื่
อจั
ดงานเลี
้
ยงฉลองสมรส ซึ
่
งแต่
ละพื
้
นที่
หรื
อท้
องถิ ่
นจะมี
ความแตกต่
างกั
นออกไป ขึ
้
นอยู
่
กั
บประเพณี
และความเชื่
อที่
สื
บทอดต่
อๆกั
นมา สํ
าหรั
บจั
งหวั
ดสตู
ล ได้
นํ
า
ประเพณี
ดั
งกล่
าวมาจากประเทศมาเลเซี
ย มี
รายละเอี
ยดโดยสั
งเขป ดั
งนี
้
๑. ขบวนขั
นหมาก ซึ
่
งตามความเชื่
อจะใช้
ขั
นหมาก ๙ ขั
น หรื
อ ๑๙ ขั
น แล้
วแต่
ฐานะของฝ่
าย
เจ้
าบ่
าว ในแต่
ละขั
นจะประกอบไปด้
วยสิ
่
งของต่
างๆ ดั
งนี
้
ขั
นที่
๑ ประกอบด้
วยหมากล้
วนๆโดยนํ
ามาตกแต่
งให้
สวยงามด้
วยวิ
ธี
การห่
อด้
วยกระดาษสี
ทํ
า
เป็
นดอกไม้
หรื
อบางที
แกะสลั
กหมากเป็
นลวดลายต่
างๆ แล้
วแต่
ใครจะอวดลวดลายหรื
ออวดฝี
ไม้
ลายมื
อ
เพื่
อเสริ
มบารมี
ให้
ผู
้
ชมได้
ชมกั
นอย่
างหลากหลาย เป็
นการบ่
งบอกถึ
งความสามารถของฝ่
ายเจ้
าบ่
าว
ขั
นที่
๒ ประกอบด้
วยใบพลู
ตกแต่
งอย่
างสวยงาม แล้
วแต่
ความคิ
ดสร้
างสรรค์
ของผู
้
จั
ด
ขั
นที่
๓ ประกอบด้
วยแหวนเพชร หรื
อทองคํ
า
ขั
นที่
๔ ประกอบด้
วยเงิ
นสิ
นสอด
ขั
นที่
๕ ประกอบด้
วยนํ
้
าตาล
ขั
นที่
๖ ประกอบด้
วยเกลื
อ