ศึ
กษาประเพณี
การแต
งงานแบบดั้
งเดิ
มของชาวมุ
สลิ
มในจั
งหวั
ดสตู
ล :
กรณี
ศึ
กษา “เบิ
รซั
นดิ
ง”
๓๓
กติ
กาประเพณี
ได้
กํ
าหนดไว้
ว่
า ๒ คื
นแรกของการนอนร่
วมห้
องกั
นนั
้
น ห้
ามการล่
วงลํ
้
าเขตและ
การล่
วงเกิ
นทั
้
งทางด้
านกายและวาจา คื
อ จะร่
วมรสเสน่
หาหรื
อพู
ดคุ
ยกั
นไม่
ได้
ต่
างคนต่
างนอนเฉยๆ และ
คื
นในจํ
านวน ๒ คื
นนี
้
เจ้
าบ่
าวต้
องรี
บตื่
นก่
อนรุ
่
งแจ้
งแสงทอง ออกมาชั
กชวนพี่
เลี
้
ยงกลั
บบ้
านของตน
ต่
อเมื่
อถึ
งยามคํ
่
าประมาณ ๑ ทุ ่
ม ก็
กลั
บมานอนร่
วมห้
องกั
นใหม่
ผู
้
เป็
นพี่
เลี
้
ยงก็
คงติ
ดตามมาด้
วยเช่
นกั
น
จนเวลาล่
วงเข้
าคื
นที่
๓ ซึ
่
งเป็
นคื
นสํ
าคั
ญ เรี
ยกว่
า คื
นจั
บลู
กเขย คื
นนี
้
เจ้
าบ่
าวจะเริ
่
มวาดลวดลายตาม
ประเพณี
โดยการเริ
่
ม “ไถ่
ปาก” ต่
อเจ้
าสาว “ไถ่
ปาก” คื
อการเปิ
ดปากเจราจาปราศรั
ยกั
บเจ้
าสาว โดย
จะต้
องเสี
ยเงิ
นค่
าไถ่
จากการเปิ
ดปากเจรจาของตนให้
กั
บเจ้
าสาว จํ
านวนเงิ
นค่
าไถ่
นั
้
นตามแต่
ตนจะ
เห็
นสมควร ตั
วอย่
างของการเปิ
ดปากเจรจาเพื่
อขอชํ
าระค่
าไถ่
ดั
งนี
้
“นี่
เธอ...เอาเงิ
นนี
้
ไว้
สํ
าหรั
บซื
้
อแป้
ง หรื
อแลจู
(ลิ
ปสติ
ก) สุ
ดแท้
แต่
ต้
องการ” กล่
าวจบพร้
อมกั
บยื่
น
เงิ
นให้
เจ้
าสาวรั
บไป ต่
อจากนั
้
นหมอนข้
างที่
กั
้
นแบ่
งเขตก็
ถู
กดึ
งออก และต่
างก็
มอบหมายความเป็
นสามี
ภรรยาให้
ไว้
ต่
อกั
น และนั
บแต่
คื
นนี
้
ลู
กเยจะไม่
แอบหนี
กลั
บบ้
านก่
อนฟ้
าสว่
างเชนคื
นก่
อน คงอยู
่
ประจั
นหน้
าพ่
อตาแม่
ยายและใครต่
อใครในเวลารุ ่
งเช้
าของวั
นใหม่
ซึ
่
งนั
บเป็
นวั
นที่
๕
หลั
งจากผ่
านคื
นให้
ความเป็
นสามี
ภรรยาต่
อกั
นแล้
ว รุ ่
งขึ
้
นญาติ
ฝ่
ายหญิ
งก็
พากั
นมาดู
ตั
วผู
้
เป็
น
ลู
กเขย พร้
อมกั
บให้
เงิ
นเป็
นของกํ
านั
ลตามสมควร ก่
อนที่
ผู
้
เป็
นเขยจะเดิ
นทางกลั
บบ้
านของตนในวั
นนี
้
ฝ่
ายพ่
อตาแม่
ยายก็
จะมอบเครื่
องแต่
งกายให้
ลู
กเขยเป็
นของขวั
ญ ๑ ชุ
ด ประกอบด้
วยผ้
าโสร่
ง เสื
้
อ และ
หมวกซอเกาะ
ก่
อนที่
ลู
กเขยกั
บพี่
เลี
้
ยงจะเดิ
นทางกลั
บ ผู
้
ที่
เป็
นพี่
เลี
้
ยงจะถามพ่
อแม่
ฝ่
ายหญิ
งว่
า เมื่
อไรจะส่
งตั
วลู
ก
สาวไปบ้
านฝ่
ายชาย ซึ
่
งก็
จะได้
รั
บคํ
าตอบบอกกํ
าหนดวั
นให้
เมื่
อถึ
งกํ
าหนดวั
นส่
งตั
วลู
กสาว ผู
้
เป็
นพ่
อแม่
ก็
จั
ดให้
ญาติ
ๆ แห่
กั
นไปส่
งย ั
งบ้
านฝ่
ายชาย โดยมี
ข้
าวเหนี
ยวเหลื
อง ขนม นํ
้
าตาลทราย หรื
อข้
าวเหนี
ยวกวน
ใส่
หม้
อ ช่
วยกั
นหิ
้
วติ
ดมื
อไปเป็
นของฝากให้
แก่
ฝ่
ายชายด้
วย สํ
าหรั
บฤกษ์
ออกเดิ
นทางก็
เป็
นเวลาใกล้
คํ
่
า
ทางบ้
านฝ่
ายชายก็
ให้
การต้
อนรั
บขบวนส่
งตั
วลู
กสะใภ้
เมื่
อได้
เวลาอั
นสมควรขบวนส่
งตั
วก็
เดิ
นทาง
กลั
บคื
นนั
้
นเอง คงปล่
อยให้
ผู
้
เป็
นสะใภ้
กั
บหญิ
งผู
้
เป็
นพี่
เลี
้
ยงเพี
ยง ๑ คน พั
กอยู
่
ที่
นั
้
น
สะใภ้
และพี่
เลี
้
ยงพั
กอยู
่
ที่
บ้
านพ่
อตาแม่
ยายเพี
ยง ๓ คื
นรุ
่
งขึ
้
นของวั
นที่
๔ จะต้
องเดิ
นทางกลั
บบ้
าน
พ่
อแม่
ของตน และในเช้
าวั
นนี
้
เองพวกญาติ
ๆฝ่
ายชายจะมาดู
ตั
วลู
กสะใภ้
บ้
างพร้
อมกั
บนํ
าของกํ
านั
ล
นอกจากเงิ
นคนละเล็
กคนละน้
อยตามธรรมเนี
ยมแล้
วก็
ย ั
งมี
ของใช้
สํ
าหรั
บผู
้
หญิ
งใส่
ถาดมาให้
ด้
วย อั
น
ได้
แก่
นํ
้
ามั
นใส่
ผม แป้
งดอกไม้
ใส่
ถ้
วยแก้
วปดฝาวางอยู
่
ในถาด พร้
อมด้
วยหวี
และกระจกเงาบานเล็
กๆวาง
อยู
่
ข้
างๆ
สํ
าหรั
บพ่
อแม่
ฝ่
ายชายนั
้
น ก่
อนที่
ลู
กสะใภ้
จะเดิ
นทางกลั
บก็
ตระเตรี
ยมของกิ
นของใช้
ให้
ไปด้
วย
เช่
น ข้
าวสาร มะพร้
าว ปลาเค็
ม หม้
อหุ
งข้
าว ถ้
วยชาม ถาด ขี
้
ไต้
ร่
ม เสื
้
อผ้
า เป็
นต้
น โดยมอบให้
พวกญาติ
ๆ
ของตนที่
ไปส่
งลู
กสะใภ้
เป็
นผู
้
ช่
วยถื
อกั
นไป