Page 39 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

ศึ
กษาประเพณี
การแต
งงานแบบดั้
งเดิ
มของชาวมุ
สลิ
มในจั
งหวั
ดสตู
ล :
กรณี
ศึ
กษา “เบิ
รซั
นดิ
ง”
๓๓
กติ
กาประเพณี
ได้
กํ
าหนดไว้
ว่
า ๒ คื
นแรกของการนอนร่
วมห้
องกั
นนั
น ห้
ามการล่
วงลํ
าเขตและ
การล่
วงเกิ
นทั
งทางด้
านกายและวาจา คื
อ จะร่
วมรสเสน่
หาหรื
อพู
ดคุ
ยกั
นไม่
ได้
ต่
างคนต่
างนอนเฉยๆ และ
คื
นในจํ
านวน ๒ คื
นนี
เจ้
าบ่
าวต้
องรี
บตื่
นก่
อนรุ
งแจ้
งแสงทอง ออกมาชั
กชวนพี่
เลี
ยงกลั
บบ้
านของตน
ต่
อเมื่
อถึ
งยามคํ
าประมาณ ๑ ทุ ่
ม ก็
กลั
บมานอนร่
วมห้
องกั
นใหม่
ผู
เป็
นพี่
เลี
ยงก็
คงติ
ดตามมาด้
วยเช่
นกั
จนเวลาล่
วงเข้
าคื
นที่
๓ ซึ
งเป็
นคื
นสํ
าคั
ญ เรี
ยกว่
า คื
นจั
บลู
กเขย คื
นนี
เจ้
าบ่
าวจะเริ
มวาดลวดลายตาม
ประเพณี
โดยการเริ
ม “ไถ่
ปาก” ต่
อเจ้
าสาว “ไถ่
ปาก” คื
อการเปิ
ดปากเจราจาปราศรั
ยกั
บเจ้
าสาว โดย
จะต้
องเสี
ยเงิ
นค่
าไถ่
จากการเปิ
ดปากเจรจาของตนให้
กั
บเจ้
าสาว จํ
านวนเงิ
นค่
าไถ่
นั
นตามแต่
ตนจะ
เห็
นสมควร ตั
วอย่
างของการเปิ
ดปากเจรจาเพื่
อขอชํ
าระค่
าไถ่
ดั
งนี
“นี่
เธอ...เอาเงิ
นนี
ไว้
สํ
าหรั
บซื
อแป้
ง หรื
อแลจู
(ลิ
ปสติ
ก) สุ
ดแท้
แต่
ต้
องการ” กล่
าวจบพร้
อมกั
บยื่
เงิ
นให้
เจ้
าสาวรั
บไป ต่
อจากนั
นหมอนข้
างที่
กั
นแบ่
งเขตก็
ถู
กดึ
งออก และต่
างก็
มอบหมายความเป็
นสามี
ภรรยาให้
ไว้
ต่
อกั
น และนั
บแต่
คื
นนี
ลู
กเยจะไม่
แอบหนี
กลั
บบ้
านก่
อนฟ้
าสว่
างเชนคื
นก่
อน คงอยู
ประจั
นหน้
าพ่
อตาแม่
ยายและใครต่
อใครในเวลารุ ่
งเช้
าของวั
นใหม่
ซึ
งนั
บเป็
นวั
นที่
หลั
งจากผ่
านคื
นให้
ความเป็
นสามี
ภรรยาต่
อกั
นแล้
ว รุ ่
งขึ
นญาติ
ฝ่
ายหญิ
งก็
พากั
นมาดู
ตั
วผู
เป็
ลู
กเขย พร้
อมกั
บให้
เงิ
นเป็
นของกํ
านั
ลตามสมควร ก่
อนที่
ผู
เป็
นเขยจะเดิ
นทางกลั
บบ้
านของตนในวั
นนี
ฝ่
ายพ่
อตาแม่
ยายก็
จะมอบเครื่
องแต่
งกายให้
ลู
กเขยเป็
นของขวั
ญ ๑ ชุ
ด ประกอบด้
วยผ้
าโสร่
ง เสื
อ และ
หมวกซอเกาะ
ก่
อนที่
ลู
กเขยกั
บพี่
เลี
ยงจะเดิ
นทางกลั
บ ผู
ที่
เป็
นพี่
เลี
ยงจะถามพ่
อแม่
ฝ่
ายหญิ
งว่
า เมื่
อไรจะส่
งตั
วลู
สาวไปบ้
านฝ่
ายชาย ซึ
งก็
จะได้
รั
บคํ
าตอบบอกกํ
าหนดวั
นให้
เมื่
อถึ
งกํ
าหนดวั
นส่
งตั
วลู
กสาว ผู
เป็
นพ่
อแม่
ก็
จั
ดให้
ญาติ
ๆ แห่
กั
นไปส่
งย ั
งบ้
านฝ่
ายชาย โดยมี
ข้
าวเหนี
ยวเหลื
อง ขนม นํ
าตาลทราย หรื
อข้
าวเหนี
ยวกวน
ใส่
หม้
อ ช่
วยกั
นหิ
วติ
ดมื
อไปเป็
นของฝากให้
แก่
ฝ่
ายชายด้
วย สํ
าหรั
บฤกษ์
ออกเดิ
นทางก็
เป็
นเวลาใกล้
คํ
ทางบ้
านฝ่
ายชายก็
ให้
การต้
อนรั
บขบวนส่
งตั
วลู
กสะใภ้
เมื่
อได้
เวลาอั
นสมควรขบวนส่
งตั
วก็
เดิ
นทาง
กลั
บคื
นนั
นเอง คงปล่
อยให้
ผู
เป็
นสะใภ้
กั
บหญิ
งผู
เป็
นพี่
เลี
ยงเพี
ยง ๑ คน พั
กอยู
ที่
นั
สะใภ้
และพี่
เลี
ยงพั
กอยู
ที่
บ้
านพ่
อตาแม่
ยายเพี
ยง ๓ คื
นรุ
งขึ
นของวั
นที่
๔ จะต้
องเดิ
นทางกลั
บบ้
าน
พ่
อแม่
ของตน และในเช้
าวั
นนี
เองพวกญาติ
ๆฝ่
ายชายจะมาดู
ตั
วลู
กสะใภ้
บ้
างพร้
อมกั
บนํ
าของกํ
านั
นอกจากเงิ
นคนละเล็
กคนละน้
อยตามธรรมเนี
ยมแล้
วก็
ย ั
งมี
ของใช้
สํ
าหรั
บผู
หญิ
งใส่
ถาดมาให้
ด้
วย อั
ได้
แก่
นํ
ามั
นใส่
ผม แป้
งดอกไม้
ใส่
ถ้
วยแก้
วปดฝาวางอยู
ในถาด พร้
อมด้
วยหวี
และกระจกเงาบานเล็
กๆวาง
อยู
ข้
างๆ
สํ
าหรั
บพ่
อแม่
ฝ่
ายชายนั
น ก่
อนที่
ลู
กสะใภ้
จะเดิ
นทางกลั
บก็
ตระเตรี
ยมของกิ
นของใช้
ให้
ไปด้
วย
เช่
น ข้
าวสาร มะพร้
าว ปลาเค็
ม หม้
อหุ
งข้
าว ถ้
วยชาม ถาด ขี
ไต้
ร่
ม เสื
อผ้
า เป็
นต้
น โดยมอบให้
พวกญาติ
ของตนที่
ไปส่
งลู
กสะใภ้
เป็
นผู
ช่
วยถื
อกั
นไป