๖
๓. จะต้
องมี
ราคาเหมาะสม หรื
อราคาตํ
่
า โดยทั
่
วไปหั
ตถกรรมพื
้
นบ้
าน ควรมี
ราคาที
่
เหมาะสม เพราะทํ
าขึ
้
นเป็
นจํ
านวนมาก เพื
่
อเป็
นของใช้
ในชี
วิ
ตประจํ
าวั
นของประชาชนทั
่
วไป
๔. จะต้
องมี
ลั
กษณะเฉพาะถิ่
น คุ
ณสมบั
ติ
ที
่
สํ
าคั
ญประการหนึ
่
งของหั
ตถกรรม
พื
้
นบ้
าน ไม่
ว่
าจะเป็
นรู
ปแบบหรื
อการใช้
วั
สดุ
ก็
ตาม ควรมี
ลั
กษณะเฉพาะถิ่
นของแต่
ละแห่
งซึ
่
ง
แตกต่
างกั
นไป โดยเฉพาะอย่
างยิ่
งการใช้
วั
สดุ
ควรเป็
นวั
สดุ
ธรรมชาติ
ที
่
หาได้
จากท้
องถิ่
นนั
้
น และ
ควรเป็
นรู
ปแบบเฉพาะถิ่
นที
่
เกิ
ดจากรู
ปแบบที
่
สื
บต่
อกั
นมา
๕. ช่
าง งานหั
ตถกรรมพื
้
นบ้
านเป็
นผลผลิ
ตของช่
างพื
้
นบ้
านธรรมดาๆ มิ
ใช่
ฝี
มื
อ
ของศิ
ลปิ
นชั
้
นเยี
่
ยม คุ
ณค่
าทางศิ
ลปะและคุ
ณภาพของงานเกิ
ดจากการทํ
าจํ
านวนมากเป็
นหลั
ก
ลั
กษณะของการสร้
างสรรค์
และลั
กษณะเฉพาะของช่
างพื
้
นบ้
าน จะปรากฏออกมาโดยผ่
านประเพณี
ที
่
สื
บทอดมาจากบรรพบุ
รุ
ษ จากชั
่
วคนหนึ
่
งไปสู
่
อี
กชั
่
วคนหนึ
่
งเป็
นเวลานั
บร้
อยปี
และจะประสาน
กลมกลื
นกั
บความเชื
่
อถื
อที
่
อยู
่
ในจิ
ตใจของช่
างพื
้
นบ้
าน แล้
วแสดงออกมาในงานของเขา
๒.๑.๑.๓ ประเภทของหั
ตถกรรมพื
้
นบ้
าน
สํ
านั
กงานคณะกรรมการวั
ฒนธรรมแห่
งชาติ
(๒๕๓๔: ๒๖-๒๗) ได้
แบ่
งแยกประเภท
ของหั
ตถกรรมพื
้
นบ้
านไว้
ว่
า หั
ตถกรรมพื
้
นบ้
านมี
ปลายประเภท ทั
้
งนี
้
เนื
่
องจากสภาพแวดล้
อมทาง
ธรรมชาติ
และสภาพความเป็
นอยู
่
ของชุ
มชนที
่
แตกต่
างกั
น ตลอดจนการสั
่
งสมและสื
บทอดงาน
หั
ตถกรรมพื
้
นบ้
านจากบรรพบุ
รุ
ษ สิ่
งเหล่
านี
้
ล้
วนส่
งผลให้
หั
ตถกรรมในแต่
ละท้
องถิ่
นแตกต่
างกั
น
ดั
งนั
้
นจึ
งทํ
าให้
มี
การจํ
าแนกหั
ตถกรรมออกเป็
นประเภทต่
างๆ ดั
งนี
้
๑. แบ่
งตามลั
กษณะการใช้
โดยถื
อเอาประโยชน์
ของการใช้
สอยหั
ตถกรรมเป็
น
หลั
กในการแบ่
ง ซึ
่
งจํ
าแนกได้
หลายอย่
าง ดั
งนี
้
๑.๑ หั
ตถกรรมที
่
เป็
นพาหนะทั
้
งทางบกและทางนํ
้
า เช่
น เกวี
ยน เรื
อชนิ
ด
ต่
างๆ เป็
นต้
น
๑.๒ หั
ตถกรรมที
่
ใช้
ในการทํ
าไร่
ทํ
านา เช่
น ไถ คราด แอก กระออม
กระพ้
อมใส่
ข้
าว กระบุ
ง ตะกร้
า เป็
นต้
น
๑.๓ หั
ตถกรรมที
่
ใช้
เป็
นเครื
่
องมื
อจั
บสั
ตว์
ส่
วนมากเป็
นเครื
่
องจั
กสาน เช่
น
แห อวน ลอบ เป็
นต้
น
๑.๔ หั
ตถกรรมที
่
ใช้
สอยประจํ
าวั
น เช่
น เครื
่
องถ้
วยชาม เครื
่
องทองเหลื
อง
เชี
่
ยนหมาก สํ
าร ั
บข้
าว เป็
นต้
น
๑.๕ หั
ตถกรรมที
่
เกี
่
ยวกั
บการพั
กผ่
อนหย่
อนใจ เช่
น เครื
่
องดนตรี
ต่
างๆ
ได้
แก่
ปี
่
กลอง ทั
บ ซอ และหมากรุ
ก สกา เป็
นต้
น
๑.๖ หั
ตถกรรมที
่
เกี
่
ยวกั
บพิ
ธี
ทางศาสนาและการศึ
กษาเล่
าเรี
ยน เช่
น ภาพ
พระบถ ภาพชาดก สมุ
ดข่
อย บุ
ษบกพนมพระ บุ
ษบกตั
้
งอั
ฐิ
ผู
้
ตาย เป็
นต้
น
๑.๗ หั
ตถกรรมที
่
เป็
นอุ
ตสาหกรรมในคร ั
วเรื
อน เช่
น การทอผ้
า ทอเสื
่
อ ทํ
า
เครื
่
องป ั
้
นดิ
นเผา เป็
นต้
น