Page 42 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๓๖
เมื่อกล่ าวโดยรวมเกี่ ยวกับการใช้ประโยชน์ ที่ดิ นของชุ มชนตะโหมดในช่ วงนี้
สามารถสรุ ปได้ว่า ย ังเป็ นยุคที่คนเเละป่ าย ังอยู่ ร่ วมกันอย่างใกล้ชิ ด ชุมชนตะโหมดอาศัยผลผลิตจาก
ป่ าเพื่อการดํารงชี พ ชาวบ้านในยุคนี้ จึงให้ความเคารพต่อพื้ นที่ป่ าสูงมาก การบุ กเบิกที่ดินในยุคนี้ ใช้
แรงงานคนเป็ นหลัก การเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ ที่ดินจึงมีไม่มากนัก เนื่ องจากปัจจัยที่กระตุ้น
และผลักดันให้ ชุมชนเปลี่ ยนเเปลงการใช้ประโยชน์ ที่ดินย ังไม่รุ นเเรงเท่ากับในยุคหลัง โดยเฉพาะ
หลังจากประเทศไทยเริ่มประกาศใช้แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่ งชาติ กระตุ้นให้มีการพัฒนา
เศรษฐกิจ ส่ งเสริ มความเจริ ญเติ บโตทางเศรษฐกิ จ และเร่ งให้ มีการใช้ทรัพยากรธรรมชาติ เพื่อ
สนับสนุ นกิจกรรมทางเศรษฐกิจต่าง ๆ มากขึ้ น
การใช้ ประโยชน์ ที่ ดินของชุ มชนตะโหมดในช่ วงการประกาศใช้ แผนพัฒนา
เศรษฐกิจ (พ.ศ. ๒๕๐๔) – ปั จจุบัน
การเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินของชุมชนตะโหมดเกิ ดขึ้ นอย่างมากในยุค
นี้ เป็ นการใช้ ที่ดิ นเพื่ อทําสวนยางพาราและไม้ผลเป็ นหลัก ส่ วนการทํานาเป็ นการทําเพื่ อย ังชี พ
เท่ านั้ น เพราะในชุ มชนตะโหมดมีพื้ นที่ ถือครองทํานาค่ อนข้างน้ อย การเปลี่ยนแปลงการใช้
ประโยชน์ที่ดิ นในช่วงนี้ ที่สําคัญคือ การบุ กเบิกพื้ นที่ป่ าเพื่อทําสวนยางพารา ซึ่ งในช่วงแรกของยุคนี้
ย ังคงเป็ นการบุ กเบิกในที่ ราบ ย ังไม่ มีการบุกรุ กป่ าต้นนํ้ าลําธาร จนกระทั่งรัฐบาลได้เปิ ดโอกาสให้
บริ ษัทเอกชนเข้าไปสัมปทานไม้ที่โค่ นล้มด้วยในช่ วงเกิดวาตภัยครั้ งใหญ่ ในปี ๒๕๐๕ การ
สัมปทานครั้ งนี้ มีการขนย ้ายไม้ซุงออกจากป่ าหลายปี จึงจะหมด และต่อจากนั้ นประมาณปี พ.ศ.
๒๕๐๙-๒๕๑๓ ช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่ งชาติฉบับที่ ๒ รั ฐได้ส่ งเสริมและสนับสนุ น
ให้ ภาคเอกชนเข้ามามี บทบาทในด้ านการผลิ ตและการส่ งออกมากขึ้ น และได้อนุ ญาตให้
บริ ษัทเอกชนเข้ามาสัมปทานป่ าไม้ในเขตพื้นที่ บ้านตะโหม ด ๓๗ จนกระทั ่งปี พ.ศ.๒๕๒๕-๒๕๒๗
รั ฐได้ประกาศให้สิ ทธิ แก่ราษฎรที่บุ กเบิกพื้นที่ ป่ าหรื อพื้ นที่สาธารณะ มีการออกเอกสารสิ ทธิ ทํากิน
และช่ วงดังกล่าวเป็ นช่วงที่ ยางพาราราคาดี ทําให้มีการบุกรุ กพื้ นที่ป่ าสงวนจํานวนมากและขยาย
อาณาเขตการบุกรุ กเข้าไปถึงป่ าที่เป็ นต้นนํ้ าลําธารมากขึ้ น สําหรับการเริ่ มทําสวนไม้ผลในชุมชน
จริ ง ๆ แล้วเริ่ มมาตั้ งแต่ปี พ.ศ.๒๕๐๙ แต่มีเพียง ๑-๒ รายเท่ านั้ น โดยมองเห็ นว่าไม้ผลจะสร้ าง
รายได้ต่อพื้นที่ สู งกว่ายางพารามาก จนทําให้ชุ มชนตะโหมดมีไม้ผลเป็ นพืชเศรษฐกิจที่สําคัญและมี
ชื่อเสี ยงพื้ นที่หนึ่ งในบริ เวณลุ่มทะเลสาบสงขลา
พื้ นที่ ของตําบลตะโหมดมีทั้ งหมดประมาณ ๙๖,๓๑๕ ไร่ มี การใช้ที่ดิ นเพื่อ
การเกษตรประมาณ ๔๔,๙๘๖ ไร่ คิดเป็ นร้อยละ ๔๖.๖๙ ของพื้ นที่ทั้ งตําบลตะโหมด ที่เหลือเป็ น
๓๗สภาลานว ัดตะโหมด. ๒๕๔๓. ตะโหมดศึกษา : หลักสู ตรท้องถิ่นชุมชนตะโหมด. พัทลุง : สํานักงาน
ป้ องกันและปราบปรามยาเสพติดภาคใต้, ๑๔.