๓๓
การเลี
้
ยงสั
ตว์
เพื่
อใช้
เป็
นอาหารและขายบ้
างเล็
กน้
อย สั
ตว์
ที่
เลี
้
ยงได้
แก่
วั
ว หมู
เป็
ด ไก่
และปลา เป็
น
ต้
น
•
การใช้
ประโยชน์
ที่
ดิ
น
พั
ฒนาการของการใช้
ประโยชน์
ที่
ดิ
นเป็
นข้
อมู
ลสํ
าคั
ญที่
ทํ
าให้
เข้
าใจถึ
งปั
จจั
ยการ
ผลิ
ตและความเป็
นมาของอาชี
พที่
เกิ
ดขึ
้
นในชุ
มชน โดยสามารถแบ่
งรู
ปแบบการใช้
ประโยชน์
ที่
ดิ
น
เป็
น ๒ ช่
วง คื
อ ช่
วงที่
๑ ระหว่
างปี
พ.ศ. ๒๔๖๐ ถึ
ง ก่
อนการประกาศใช้
แผนพั
ฒนาเศรษฐกิ
จ (พ.ศ.
๒๕๐๓) และช่
วงที่
๒ การประกาศใช้
แผนพั
ฒนาเศรษฐกิ
จ (พ.ศ. ๒๕๐๔) ถึ
งปั
จจุ
บั
น ซึ
่
ง
รายละเอี
ยดแต่
ละช่
วงเวลามี
ดั
งนี
้
การใช้
ประโยชน์
ที่
ดิ
นของชุ
มชนตะโหมดระหว่
างปี
๒๔๖๐ - ก่
อนการประกาศใช้
แผนพั
ฒนาเศรษฐกิ
จ (พ.ศ. ๒๕๐๓)
ชุ
มชนตะโหมดจั
ดเป็
นชุ
มชนหนึ
่
งที่
มี
ความอุ
ดมสมบู
รณ์
ของทรั
พยากรธรรมชาติ
ที่
ดิ
น ป่
าไม้
และสายนํ
้
า มากกว่
าชุ
มชนอื่
น ๆ คนตะโหมดในปั
จจุ
บั
นจึ
งชื่
นชมบรรพบุ
รุ
ษในสมั
ยนั
้
น
ว่
าเป็
นผู
้
มี
วิ
สั
ยทั
ศน์
อั
นยาวไกลจึ
งได้
เลื
อกเอาชุ
มชนตะโหมดแห่
งนี
้
เป็
นที่
อยู
่
อาศั
ย เพราะ
ทรั
พยากรธรรมชาติ
ไม่
ว่
าจะเป็
นที่
ดิ
น ป่
าไม้
และสายนํ
้
าในบริ
เวณนี
้
เหมาะและเอื
้
อต่
อการประกอบ
อาชี
พ ทั
้
งการทํ
านา การทํ
าสวน และการทํ
าไร่
มี
แหล่
งนํ
้
า ห้
วย คลอง หนอง บึ
ง ที่
เป็
นที่
อยู
่
อาศั
ยของ
กุ
้
ง หอย ปู
และปลา สามารถจะจั
ดหาปั
จจั
ยในการดํ
ารงชี
พพื
้
นฐานได้
โดยไม่
ขาดแคลน
จากคํ
าบอกเล่
าของแกนนํ
าชาวบ้
าน
ที่
ได้
รั
บการเล่
าต่
อ ๆ กั
นมาจากผู
้
เฒ่
าในอดี
ต
คื
อ ในยุ
คช่
วงประมาณปี
พ.ศ. ๒๔๖๐-๒๔๗๐ ครั
วเรื
อนในชุ
มชนตะโหมดมี
ไม่
มาก ประมาณไม่
เกิ
น ๒๐๐ ครั
วเรื
อน คนในยุ
คนั
้
นมี
ความเป็
นอยู
่
อย่
างเรี
ยบง่
าย การย ั
งชี
พอาศั
ยผลผลิ
ตจากป่
าเป็
น
หลั
ก ยกเว้
นข้
าวได้
จากการทํ
านาและปลู
กข้
าวไร่
การทํ
านาส่
วนมากทํ
าเพื่
อบริ
โภคในครั
วเรื
อน ที่
นา
เหล่
านี
้
มั
กจะอยู
่
ในที่
ราบลุ ่
ม สมั
ยก่
อนที่
ย ั
งไม่
มี
การปลู
กยางพารา พื
้
นที่
ป่
าโดยเฉพาะป่
าในที่
ราบจะ
ถู
กโค่
นถางเพื่
อทํ
าไร่
ปลู
กข้
าว และปลู
กพื
ชผั
กต่
าง ๆ เช่
น พริ
ก แตงกวา ฟั
กทอง มั
นเทศ ถั
่
วลิ
สง
เป็
นต้
น เมื่
อเก็
บเกี่
ยวผลผลิ
ตแล้
วจะปล่
อยพื
้
นที่
ให้
ว่
างเปล่
าเพื่
อให้
ดิ
นมี
สภาพสมบู
รณ์
แล้
วไปหา
พื
้
นที่
ทํ
าไร่
ใหม่
ต่
อไปอี
ก บางคราวจะทิ
้
งไว้
๒-๓ ปี
ก็
จะกลั
บมาทํ
าไร่
ในที่
เดิ
มอี
กหรื
ออาจจะทิ
้
งไป
เลย ปล่
อยให้
เป็
นพื
้
นที่
ว่
างใครจะเข้
าไปทํ
าก็
ได
ต่
อมาการปลู
กข้
าวไร่
เริ
่
มลดลง ชาวบ้
านหั
นมาทํ
า
นาในที่
ราบลุ ่
มกั
นมากขึ
้
น การทํ
านาในสมั
ยนั
้
นตอนบุ
กเบิ
กพื
้
นที่
จะใช้
แรงงานคนเป็
นหลั
ก อุ
ปกรณ์
๓๒
สภาลานว ั
ดตะโหมด. ๒๕๔๓. ตะโหมดศึ
กษา : หลั
กสู
ตรท้
องถิ
่
นชุ
มชนตะโหมด. พั
ทลุ
ง : สํ
านั
กงาน
ป้
องกั
นและปราบปรามยาเสพติ
ดภาคใต้
, ๔.
๓๓
สั
มภาษณ์
สวาท ทองรั
กษ์
, แกนนํ
าชุ
มชนตะโหมด, ๑๙ สิ
งหาคม ๒๕๕๐.
๓๔
บรรเทิ
ง ศิ
ริ
มุ
สิ
กะ. ๒๕๔๕. ศึ
กษาการผลิ
ตของชุ
มชนเชิ
งเขาบรรทั
ดในจั
งหว ั
ดพั
ทลุ
ง ตั
้
งแต่
การจั
ดตั
้
ง
มณฑลนครศรี
ธรรมราช จนถึ
งการใช้
แผนพั
ฒนาเศรษฐกิ
จและสั
งคมแห่
งชาติ
(พ.ศ.๒๔๓๙-๒๕๐๓) .
วิ
ทยานิ
พนธ์
ศิ
ลปศาสตรมหาบั
ณฑิ
ต สาขาไทยคดี
ศึ
กษา มหาวิ
ทยาลั
ยทั
กษิ
ณ, ๔๐.