๗๕
ประโยชน๑
ให๎
เกิ
ดความเป็
นคนที่
กล๎
าท๎
าทายอิ
ทธิ
พลชั่
วทุ
กชนิ
ด และท๎
ายสุ
ดคํ
าของความเป็
นคน
อิ
สระซึ่
งเลื
อกทางเดิ
นของตนเองได๎
โดยไมํ
ต๎
องพึ่
งพระเจ๎
าเงิ
นตราของทํ
านผู๎
ใด
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย :
คํ
าของคนอยูํ
ที่
ไหน, หน๎
า ๑๗๕)
การเสนอความอยํ
างแจํ
มแจ๎
งในการแสดงความเห็
นและความนึ
กคิ
ด เกี่
ยวกั
บบทบาทหน๎
าที่
ของศิ
ลปิ
นอยํ
างชั
ดเจน ในบทความเรี
ยงตอนหนึ่
ง
เพราะหน๎
าที่
ของศิ
ลปิ
นโดยทั่
วๆ ไป ก็
คื
อการพยายามแสดงออกในสิ่
งที่
คนอยํ
างเราๆ
เพี
ยงแตํ
นึ
กเพี
ยงแตํ
คาด เพี
ยงแตํ
ฝั
นไว๎
เป็
นเงาๆ ศิ
ลปิ
นเป็
นผู๎
สร๎
างสรรค๑
ให๎
เกิ
ดเป็
นเรื
อนรํ
าง
เป็
นภาพ เป็
นวั
ตถุ
อั
นเราจั
บต๎
องได๎
และเห็
นได๎
ด๎
วยตา เชํ
นเดี
ยวกั
บที่
นั
กเขี
ยนกระทํ
าโดยการ
ให๎
รู
ปรํ
างแกํ
ความคิ
ด ด๎
วยคํ
าพู
ดและตั
วหนั
งสื
อ ในขณะที่
นั
กดนตรี
ทํ
าสิ่
งเดี
ยวกั
นด๎
วยเสี
ยงและ
ตั
วโน๎
ต โดยเฉพาะในยุ
คปั
จจุ
บั
น เราพู
ดได๎
อยํ
างเต็
มปากวํ
าศิ
ลปิ
นคื
อสมบั
ติ
และตั
วแทนของ
ประชาชน ก็
เพราะวํ
าความสนใจของเขาผู
กพั
นอยูํ
กั
บชี
วิ
ตและความเป็
นไปของคนธรรมดา
อยํ
างเราๆ ในชี
วิ
ต ประจํ
าวั
น ทั้
งในด๎
านที่
รํ
มรื่
นและขรุ
ขระ หวานฉ่ํ
าและขมลึ
ก เขามี
อาณาจั
กรอั
นอิ
สระของเขาเอง พรั่
งพร๎
อมด๎
วยจิ
นตนาการอั
นงามผํ
องและเ สรี
งานทุ
กชิ้
นของ
เขาลอยตั
วจากการบี
บบั
งคั
บทุ
กชนิ
ด มั
นไมํ
ได๎
ถู
กสร๎
างสรรค๑
ขึ้
นเพราะอํ
านาจเงิ
นตราของมหา
เศรษฐี
คนใด มั
นไมํ
ได๎
สํ
าเร็
จเป็
นรู
ปเป็
นรํ
างขึ้
นมาเพื่
อประจบประแจงสํ
งเสริ
มบารมี
ใครให๎
บรรเจิ
ด หรื
อเพื่
อตอบแทนคํ
าข๎
าวแดงแกงร๎
อนของเจ๎
าขุ
นมู
ลนายคนใด มั
นเป็
นผลงานจ าก
สมองของคนอิ
สระซึ่
งทํ
องปฐพี
อยูํ
ทุ
กเมื่
อเชื่
อวั
นเหมื
อนอยํ
างเราๆ นี้
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย :
ออกมาหาประชาชน, หน๎
า ๒๙๔-๒๙๕)
นอกจากนี้
ความเรี
ยงอย่
างไม่
เป็
นทางการ
โดย “นิ
ด นรารั
กษ๑
” ยั
งสํ
งน้ํ
าเสี
ยงอั
นทรงพลั
ง
หนั
กแนํ
นด๎
วยความจริ
งจั
ง จริ
งใจ ในหลายเรื่
อง หลายประเด็
นทั
ศนะ ดั
งเชํ
นในประเด็
นที่
ผลจากการ
เรี
ยกร๎
องความเทํ
าเที
ยมกั
นทางเพศระหวํ
างหญิ
งชาย ที่
อาจทํ
าให๎
เข๎
าใจไปวํ
าหญิ
งต๎
องทํ
าทุ
กอยํ
างได๎
เหมื
อนชาย เชํ
นการอยูํ
เวรในยามดึ
ก ซึ่
งผู๎
เขี
ยนชี้
แจงวํ
า แท๎
ที่
จริ
งมิ
ใชํ
เชํ
นนั้
น
ผู๎
หญิ
งคนหนึ่
ง ผู๎
หญิ
งอี
กนั่
นแหละ ปรารมภ๑
มาวานนี้
ด๎
วยกริ่
งเกรงไปกํ
อนวํ
า ในวง
งานของเธอจะเกิ
ดความอลเวงขึ้
น เมื่
อสิ
ทธิ
ของผู๎
หญิ
งลอยลิ่
วขึ้
นมาเสมอผู๎
ชาย เพี
ยงเพื่
อ
จะต๎
องมานั่
งสั
ปหงกกลั
วผี
ขนลุ
กขนพองอยูํ
ตอนค่ํ
าคื
นในหน๎
าที่
เวร
……………………………………………………..
ก็
ใครที่
ไหนเคยยื
นยั
นวํ
า ผู๎
หญิ
งกั
บผู๎
ชายเทํ
าเสมอกั
นทุ
กประการและในทุ
กกรณี
ไมํ
มี
เว๎
นในเมื่
อเป็
นคนละเพศ แตกตํ
างกั
นอยูํ
เห็
นเดํ
นชั
ดปานฉะนี้
?