๗๖
สิ่
งที่
ผู๎
หญิ
งเรี
ยกร๎
อง สิ่
งที่
ผู๎
หญิ
งต๎
องการ คื
อความเป็
นคนเสมอกั
น อยํ
างที่
จะยื
นหยั
ด
เคี
ยงกั
นได๎
บนพื้
นพิ
ภพนี้
โดยที่
ฝ่
ายเธอมิ
ต๎
องมี
สภาพเป็
นทาสที่
ติ
ดหํ
วงร๎
อยเดิ
นต๎
อยๆตามนาย
ไปอยํ
างนั้
นตํ
างหาก
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย :
หน๎
าที่
ของผู๎
หญิ
งในระบบใหมํ
, หน๎
า ๑๗๗-๑๗๘)
ประเด็
นเกี่
ยวกั
บหญิ
งที่
ขายตนเป็
นนางบํ
าเรอชาย “นิ
ด นรารั
กษ๑
” แสดงความนึ
กคิ
ดอยํ
าง
เข๎
มข๎
นวํ
า
เขาตบคุ
ณ - - แนํ
ละซี
! เขาถี
บคุ
ณ - - ไมํ
ใชํ
สิ่
งประหลาดอี
ก ในเมื่
อเขาไมํ
เคยมอง
คุ
ณอยํ
างคูํ
ชี
วิ
ต อยํ
างคนเสมอกั
น เขาเห็
นคุ
ณเป็
นอะไร ? คร่ํ
าครวญทํ
าไมให๎
ใจขาดในเมื่
อ
คํ
าตอบนั้
นคุ
ณควรรู๎
แจ๎
งอยูํ
ปรี่
อก !
………………………………
ฉั
นจึ
งวํ
า ความผิ
ดนั้
นเป็
นของคุ
ณด๎
วยกึ่
งหนึ่
ง คุ
ณขายตนเองให๎
เขาไป ขายความ
เป็
นคนของคุ
ณไป ความเป็
นคนอิ
สระที่
ไมํ
ต๎
องคู๎
เขํ
าให๎
ใคร คุ
ณขายให๎
เขาไป เพราะคุ
ณขลาด
ที่
จะสู๎
ชี
วิ
ตอยํ
างคนที่
ยื
นอยูํ
ด๎
วยขาของตนเอง คุ
ณเคยแตํ
เกา ะคนอื่
นวั
นยั
งค่ํ
า คุ
ณคิ
ดวํ
าอยํ
าง
เถาไม๎
เลื้
อย คุ
ณจะชู
คอขึ้
นไปได๎
สู
ง สู
งเทํ
าที่
หลั
กของคุ
ณจะพาคุ
ณขึ้
นไปได๎
คุ
ณอาจจะเลื้
อย
ตามเขาขึ้
นไปเชิ
ดหน๎
าอยูํ
กลางฟ้
า แตํ
พอหลั
กนั่
นโคํ
น ยอดอั
นอํ
อนเปี
ยกของคุ
ณก็
จะลงไป
กองเหลวๆ อยูํ
กั
บดิ
นดํ
าๆ ต่ํ
าต๎
อยกวํ
าดาวเรื
องต๎
นจ๎
อยๆ ที่
ยื
นอยูํ
ด๎
วยลํ
าต๎
นของมั
นเองเสี
ยอี
ก
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย :
ถ๎
ารั
กจะอยูํ
อยํ
างทาส, หน๎
า ๑๘๖-๑๘๗)
ในการอภิ
ปรายวํ
าด๎
วย “ศั
กดิ์
ศรี
” ของมนุ
ษย๑
ก็
เข๎
มด๎
วยอารมณ๑
และน้ํ
าเสี
ยงอั
นสะท๎
อนจาก
ความจริ
งจั
ง และจริ
งใจ
คนจน ซึ่
งโดยทั่
วๆ ไปสุ
จริ
ต มี
งานทํ
า มี
ข๎
าวกิ
น มี
เสื้
อผ๎
าตามแตํ
จะ หาได๎
ไมํ
ได๎
ไปทํ
า
ร๎
ายใคร จิ
ตใจสะอาดกวํ
า เป็
นมิ
ตรกวํ
า รู๎
จั
กเห็
นอกเห็
นใจคนอื่
นมากกวํ
า คนจนนี่
แหละที่
ฉั
น
วํ
ามี
ศั
กดิ์
ศรี
แท๎
จริ
งกวํ
าศั
กดิ์
ศรี
เปลื
อกๆของคนมี
– เพราะศั
กดิ์
ศรี
ของเขาเกิ
ดในใจ มี
ที่
อยูํ
ใน
ดวงจิ
ตอั
นผาดผุ
ด ซื่
อและไร๎
เลํ
ห๑
เพทุ
บาย ควรแกํ
การภาคภู
มิ
และกา รทรนง เธอคงจะวํ
า
เหมื
อนคนทั่
วๆไปอี
กวํ
า อ๐
อ เพราะคนจนมั
วหลงทรนงกั
บศั
กดิ์
ศรี
ลมๆ อยํ
างนี้
ซิ
ถึ
งได๎
คุ
ดคู๎
ไมํ
มี
วั
นเงยหน๎
าอ๎
าปากกั
บเขาได๎
พยายามหลอกตั
วเองเข๎
าไว๎
เอาใจเข๎
าขํ
ม พอร๎
อนก็
หลอกวํ
าเย็
น
จะไปตากอากาศ ไมํ
มี
ปั
ญญาก็
วํ
าบ๎
านฉั
นนี้
เป็
นสวรรค๑
แล๎
ว เธอคิ
ดเหมื
อน กั
นหมดอี
กวํ
า
ศั
กดิ์
ศรี
บ๎
าๆ ของคนจนจะทํ
าให๎
ตั
วเขาไมํ
ไปถึ
งไหน จะต๎
องย่ํ
าอยูํ
กั
บที่
- กั
บความยากแค๎
นแสน