๕๙
เราโจนโผนผลุ
ดรุ
ดร๎
น
กลิ้
งกลํ
นกระเสื
อกเกลื
อกดิ
น
…
(
ขอบฟ้
าขลิ
บทอง
: ศานติ
สิ
ยอดบู
ชา, หน๎
า ๔๑)
๒) การสรรคาใช้
กวี
นิ
พนธ๑
ของ ‚อุ
ชเชนี
‛แสดงให๎
เห็
นอยํ
างชั
ดเจนถึ
งความ ลุํ
มลึ
กในเชิ
งภาษา เพราะ
กวี
แสดงถึ
งความเป็
นผู๎
มี
“คลั
งคํ
า ”อยํ
างล๎
นเหลื
อ ทํ
าให๎
สามารถ “เลื
อกสรร ” และ “สร๎
างสรรค๑
” ทั้
ง
‚ถ๎
อยคํ
าและถ๎
อยความ ‛ ได๎
อยํ
างประณี
ตเหมาะสม ทั้
งในการสร๎
างความไพเราะเพราะพราว หรื
อได๎
ความหมายอั
นลุํ
มลึ
ก จั
บใจ หรื
อสร๎
างจิ
นตภาพอั
นชั
ดเจน เชํ
น บทกวี
มิ
ช้
าอกชอกฉะนี้
เลย
‚อุ
ชเชนี
‛
ใช๎
คํ
าวํ
า
ยอบ
ที่
เสนาะทั้
งเสี
ยง และสอดสั
มผั
สพยั
ญชนะกั
บ
หยิ่
ง
ขณะเดี
ยวกั
นก็
พาดพั
นไปสั
มผั
สสระ
กั
บคํ
าวํ
า ‚นอบ‛ ด๎
วย ทั้
งยั
งให๎
ภาพที่
แจํ
มชั
ดของการคํ
อย ๆ ยํ
อตั
วลงอยํ
างช๎
า ๆ ในทํ
าที
เคารพนอบน๎
อม
ดั
งนี้
...
เราจนข๎
นแค๎
นแสนจริ
ง
แตํ
หยิ่
งเกิ
นยอบนอบขาย
ตนวางตํ
างอาวุ
ธรุ
ทรร๎
าย
เพี
ยงหมายมั่
วมู
ลพู
นเงิ
น
…
(
ขอบฟ้
าขลิ
บทอง
: มิ
ช้ํ
าอกชอกฉะนี้
เลย, หน๎
า ๒๔-๒๕)
บทกวี
คนเดนเดน
ในความวํ
า ‚ปะปุ
ผุ
โปรํ
งโลํ
งเนื้
อเย็
น ‛นั
้
น นอกจากการเลํ
นเสี
ยงสั
มผั
ส
ด๎
วยเสี
ยงสั้
นกระชั้
นกระชั
บแล๎
ว ยั
งให๎
จิ
นตภาพอั
นชั
ดเจน เชํ
นเดี
ยวกั
บบทกวี
นิ
พนธ๑
อย่
าหมายหมิ่
น
กลบศรั
ทธาวิ
ญญาเธอ
ซึ่
งเลํ
นเสี
ยงสั
มผั
สไพเราะและให๎
ภาพที่
ชั
ดเจนแจํ
มแจ๎
ง
…
เสื้
อปะปุ
ผุ
โปรํ
งโลํ
งเนื้
อเย็
น
กางเกงเชํ
นริ้
วปลานํ
าอายคน
…
(
ขอบฟ้
าขลิ
บทอง
: คนเดนเดน, หน๎
า ๙๐)